• Daniel

    x
    • Livros
    • Avançado
    • Leitura para Hoje
    • Ett Svenskt Bibeln (1917)
    • Estude a Bíblia
    • Antigo Testamento

      • Gênesis
      • Êxodo
      • Levítico
      • Números
      • Deuteronômio
      • Josué
      • Juízes
      • Rute
      • 1 Samuel
      • 2 Samuel
      • 1 Reis
      • 2 Reis
      • 1 Crônicas
      • 2 Crônicas
      • Esdras
      • Neemias
      • Ester
      • Jó
      • Salmos
      • Provérbios
      • Eclesiastes
      • Cantares
      • Isaías
      • Jeremias
      • Lamentações
      • Ezequiel
      • Daniel
      • Oséias
      • Joel
      • Amós
      • Obadias
      • Jonas
      • Miquéias
      • Naum
      • Habacuque
      • Sofonias
      • Ageu
      • Zacarías
      • Malaquias
    • Novo Testamento

      • Mateus
      • Marcos
      • Lucas
      • João
      • Atos
      • Romanos
      • 1 Coríntios
      • 2 Coríntios
      • Gálatas
      • Efésios
      • Filipenses
      • Colossenses
      • 1 Tessalonicenses
      • 2 Tessalonicenses
      • 1 Timóteo
      • 2 Timóteo
      • Tito
      • Filemom
      • Hebreus
      • Tiago
      • 1 Pedro
      • 2 Pedro
      • 1 João
      • 2 João
      • 3 João
      • Judas
      • Apocalipse
    • Fechar
      • Daniel


        Leia por capítulos
        Comentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
        X  

      Clique para ler Jeremias 42-44



      23 de agosto LAB 601

      PERICULOSIDADE
      Jeremias 42-44

      O Jeremias foi parar no Egito. Ele não queria ir para lá, de jeito nenhum. Ele falara para o povo que eles não deveriam ir. E ele só foi para lá, por ter sido forçado pelas circunstâncias da teimosia do povo. Mas, fazer o quê!
      Você já passou por isso? Por uma circunstância desagradável, pela qual você não gostaria de ter passado. A princípio você evita, mas depois, a situação foge do seu controle, e, por causa dos outros, você também acaba se lascando. Nestas horas, é difícil ficar de boca fechada.
      Foi o que aconteceu com o Jeremias que foi parar em Dafne, na fronteira nordeste do Egito. Dafne não seria o ponto final da migração dos judeus que acompanhavam Joanã naquela fuga. Dali eles se espalhariam. Mas, o fato é que, durante a pausa em Dafne, Jeremias recebeu uma mensagem do Senhor. E deveria apresentá-la em forma dramatizada, como as do cinto de linho e do vaso quebrado, que já apresentara anteriormente.
      A obstinação do povo era tanta que nada mais, nem a mensagem, as palavras ou as encenações de Jeremias, tinha efeito. Quão fácil era-lhes torcer os fatos e interpretá-los segundo seus preconceitos e preferência. Qual fácil é também que isso aconteça conosco hoje. É um perigo. Quando o povo de Deus chega a esse ponto, o que mais um profeta de Deus pode fazer?
      Diante da inutilidade dos argumentos, Jeremias apela para o futuro: a história diria quem tinha razão. Que levassem sua maldade às últimas conseqüências. Veriam com seus próprios olhos, e em sua própria carne, a palavra de quem subsistiria, a sua, ou a do Senhor. Deus então declara que Seu nome não mais seria pronunciado em vão por um só judeu vivendo no Egito. Seriam todos consumidos pela espada e pela fome. Os que sobreviveriam e teriam ocasião de voltar à sua terra constituiriam um número diminuto.
      Um sinal finalmente lhes é dado como prova de que a palavra do Senhor é que prevaleceria. Tinham se refugiado à sombra de Faraó-Hofra (Apries - 589 a 570 d.C). Pois bem, Hofra seria entregue na mão de seus inimigos, que o fariam perecer. E realmente, ele perdeu sua vida numa rebelião, sendo sucedido por Amasis.
      Os teimosos judeus ficaram perdidos. O maior problema daquele povo foi confundir permissão divina com vontade divina. Uma coisa é o que Deus quer, outra coisa é o que Deus, até certo ponto, tolera. E cair na zona da tolerância é um perigo. Porque tudo fica passível de ser confundido, e, na penumbra cinzenta, vem o pior: o sincretismo.
      O melhor é procurar fazer a vontade de Deus.


      Valdeci Júnior
      Fátima Silva



        1
         
        2
         
        3
         
        4
         
        5
         
        6
         
        7
         
        8
         
        9
         
        10
         
        11
         
        12
         
      •   Ett Svenskt Bibeln (1917)

      • Capítulo 4
      • 18     |Daniel 4:18| och som hade ett sÃ¥ skönt lövverk och bar mycken frukt, sÃ¥ att det hade föda Ã¥t alla, trädet under vilket markens djur bodde, och pÃ¥ vars grenar himmelens fÃ¥glar hade sina nästen,
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 19     |Daniel 4:19| det är du själv, o konung, du som har blivit sÃ¥ stor och väldig, du vilkens storhet har vuxit, till dess att den har nÃ¥tt upp till himmelen, och vilkens välde sträcker sig till jordens ända.
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 20     |Daniel 4:20| Men att konungen sÃ¥g en helig ängel stiga ned frÃ¥n himmelen, vilken sade: 'Huggen ned trädet och förstören det; dock mÃ¥ stubben med rötterna lämnas kvar i jorden, bunden med kedjor av järn och koppar, bland markens gräs; av himmelens dagg skall han vätas och hava sin lott med markens djur, till dess att sju tider hava gÃ¥tt fram över honom',
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 21     |Daniel 4:21| detta betyder följande, o konung, och detta är den Högstes rÃ¥dslut, som har drabbat min herre konungen:
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 22     |Daniel 4:22| Du skall bliva utstött frÃ¥n människorna och nödgas bo ibland markens djur och äta gräs sÃ¥som en oxe och vätas av himmelens dagg; och sju tider skola sÃ¥ gÃ¥ fram över dig, till dess du besinnar att den Högste rÃ¥der över människors riken och giver dem Ã¥t vem han vill.
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 23     |Daniel 4:23| Men att det befalldes att trädets stubbe med rötterna skulle lämnas kvar, det betyder att du skall Ã¥terfÃ¥ ditt rike, när du har besinnat att det är himmelen som har makten.
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 24     |Daniel 4:24| Därför, o konung, mÃ¥ du lÃ¥ta mitt rÃ¥d täckas dig: gör dig fri ifrÃ¥n dina synder genom att göra gott, och ifrÃ¥n dina missgärningar genom att öva barmhärtighet mot de fattiga, om till äventyrs din lycka sÃ¥ kunde bliva bestÃ¥ndande.»
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 25     |Daniel 4:25| Allt detta drabbade ocksÃ¥ konung Nebukadnessar.
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 26     |Daniel 4:26| Tolv mÃ¥nader därefter, när konungen en gÃ¥ng gick omkring pÃ¥ taket av det kungliga palatset i Babel,
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 27     |Daniel 4:27| hov han upp sin röst och sade: »Se, detta är det stora Babel, som jag har byggt upp till ett konungasäte genom min väldiga makt, min härlighet till ära!»
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • ‹
      • 1
      • 2
      • ...
      • 10
      • 11
      • 12
      • 13
      • 14
      • 15
      • 16
      • ...
      • 35
      • 36
      • ›
      • Fechar
      • Sugestões

      © 2008-2026 Portal Bíblia

      Av. Gen. Euryale de Jesus Zerbine 5876 - Jardim São Gabriel - Jacareí-SP - CEP: 12340-010    Tel: (12) 2127-3000

      Fale Conosco :: Como chegar :: Localização (mapa) :: Copyright de Versões Bíblicas Utilizadas