-
-
Ett Svenskt Bibeln (1917) -
-
1
|Daniel 1:1|
I Jojakims, Juda konungs, tredje regeringsår kom Nebukadnessar, konungen i Babel, mot Jerusalem och belägrade det.
-
2
|Daniel 1:2|
Och Herren gav Jojakim, Juda konung, i hans hand, så ock en del av kärlen i Guds hus; och han förde dem till Sinears land, in i sin guds hus. Och kärlen förde han in i sin guds skattkammare.
-
3
|Daniel 1:3|
Och konungen befallde Aspenas, sin överste hovman, att han skulle av Israels barn taga till sig ynglingar av konungslig släkt eller av förnäm börd,
-
4
|Daniel 1:4|
sådana som icke hade något lyte, utan voro fagra att skåda och utrustade med förstånd till att inhämta allt slags visdom, kloka och läraktiga ynglingar, som kunde bliva dugliga att tjäna i konungens palats; dem skulle han låta undervisa i kaldéernas skrift och tungomål.
-
5
|Daniel 1:5|
Och konungen bestämde åt dem ett visst underhåll för var dag, av konungens egen mat och av det vin han själv drack, och befallde att man skulle uppfostra dem i tre år; när den tiden vore förliden, skulle de få göra tjänst hos konungen.
-
6
|Daniel 1:6|
Bland dessa voro nu Daniel, Hananja, Misael och Asarja, av Juda barn.
-
7
|Daniel 1:7|
Men överste hovmannen gav dem andra namn: Daniel kallade han Beltesassar, Hananja Sadrak, Misael Mesak och Asarja Abed-Nego.
-
8
|Daniel 1:8|
Men Daniel lät sig angeläget vara att icke orena sig med konungens mat eller med vinet som denne drack av; och han bad överste hovmannen att han icke skulle nödgas orena sig.
-
9
|Daniel 1:9|
Och Gud lät Daniel finna nåd och barmhärtighet inför överste hovmannen.
-
10
|Daniel 1:10|
Men överste hovmannen sade till Daniel: »Jag fruktar att min herre, konungen, som har beställt om eder mat och dryck, då skall finna edra ansikten magrare än de ynglingars som äro jämnåriga med eder, och att I så skolen draga skuld över mitt huvud inför konungen.»
-
-
Sugestões

Clique para ler Êxodo 28-29
26 de janeiro LAB 392
O SACERDÓCIO CONTINUA ATÉ HOJE
Êxodo 28-29
Um dos dias mais importantes da nossa vida, como casal, foi o dia da nossa ordenação (06/12/2008) ao ministério pastoral. Muita tensão, muita angústia, muita alegria, muita bênção, muita unção, muita comunhão. O dia da ordenação pastoral é o dia da confirmação de que a pessoa está realmente ingressando no ministério efetivo de forma reconhecida e autorizada. E para isso, a bênção de Deus é o principal. No tempo mosaico, isso acontecia através da consagração dos sacerdotes, como você pode observar na leitura de hoje.
Os ensinos do Novo Testamento transferem o sacerdócio para toda a pessoa que seja crente em Jesus (Hebreus 7 em comparação com 1Pedro 2). Russell Burrill, em seu livro “Revolução na Igreja”, apresenta um estudo que nos mostra como a “consagração” de Êxodo 29 acontece nos moldes neo-testamentários. É através da imposição de mãos. O evangelho prevê que cada novo convertido ao cristianismo nasça no reino de Deus como um discípulo, missionário. E isso acontece pelo recebimento do Espírito Santo. Todos nós podemos e precisamos ser batizados com o Espírito Santo. Isso é o que nos capacita como sacerdotes modernos de Jesus.
A cerimônia de ordenação citada que a Fátima e eu fomos investidos é apenas uma separação funcional para um trabalho de caráter mais clerical. No cristianismo, as diferenças entre um clérigo e um laico estão apenas nas funções e no tempo, mas não na importância da pessoa. Um pastor trabalha no ministério a todo tempo de forma integral, o membro da igreja mescla tal serviço com o seu trabalho secular; por estar mais integralmente envolvido, o pastor tem mais atribuições dentro do ministério que o membro da igreja; logo, o pastor é o apoio ao membro, a equipe de staff, a base, o servo. Mas ambos, pastor e membro da igreja, são importantes para Deus de forma igual.
Jesus foi quem deixou o exemplo mais nítido do que é ser um líder servo. Afinal, ele é o bom (the best) pastor (João 10), e todos nós, ovelhas do seu pasto (Salmo 95:7). Mas essa revelação de liderança serviçal mais explícita na vida de Jesus é apenas a expressão máxima do que o sacerdócio e tudo o que o envolvia, representava no tempo de Moisés. Quando você ler Êxodo 28-29, lembre-se que cada detalhe dessa leitura simboliza alguma coisa no ministério de Cristo. E, por conseqüência de Ele compartilhar tal ministério conosco, cada detalhe também deve nos ensinar alguma lição sobre a nossa maneira de vivermos atualmente como testemunhas do Reino.
Uma das melhores experiências que podemos ter é consagrar-nos a Deus. Busque o batismo do Espírito Santo!
Valdeci Júnior
Fátima Silva