• Daniel

    x
    • Livros
    • Avançado
    • Leitura para Hoje
    • Ett Svenskt Bibeln (1917)
    • Estude a Bíblia
    • Antigo Testamento

      • Gênesis
      • Êxodo
      • Levítico
      • Números
      • Deuteronômio
      • Josué
      • Juízes
      • Rute
      • 1 Samuel
      • 2 Samuel
      • 1 Reis
      • 2 Reis
      • 1 Crônicas
      • 2 Crônicas
      • Esdras
      • Neemias
      • Ester
      • Jó
      • Salmos
      • Provérbios
      • Eclesiastes
      • Cantares
      • Isaías
      • Jeremias
      • Lamentações
      • Ezequiel
      • Daniel
      • Oséias
      • Joel
      • Amós
      • Obadias
      • Jonas
      • Miquéias
      • Naum
      • Habacuque
      • Sofonias
      • Ageu
      • Zacarías
      • Malaquias
    • Novo Testamento

      • Mateus
      • Marcos
      • Lucas
      • João
      • Atos
      • Romanos
      • 1 Coríntios
      • 2 Coríntios
      • Gálatas
      • Efésios
      • Filipenses
      • Colossenses
      • 1 Tessalonicenses
      • 2 Tessalonicenses
      • 1 Timóteo
      • 2 Timóteo
      • Tito
      • Filemom
      • Hebreus
      • Tiago
      • 1 Pedro
      • 2 Pedro
      • 1 João
      • 2 João
      • 3 João
      • Judas
      • Apocalipse
    • Fechar
      • Daniel


        Leia por capítulos
        Comentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
        X  

      Clique para ler Jeremias 42-44



      23 de agosto LAB 601

      PERICULOSIDADE
      Jeremias 42-44

      O Jeremias foi parar no Egito. Ele não queria ir para lá, de jeito nenhum. Ele falara para o povo que eles não deveriam ir. E ele só foi para lá, por ter sido forçado pelas circunstâncias da teimosia do povo. Mas, fazer o quê!
      Você já passou por isso? Por uma circunstância desagradável, pela qual você não gostaria de ter passado. A princípio você evita, mas depois, a situação foge do seu controle, e, por causa dos outros, você também acaba se lascando. Nestas horas, é difícil ficar de boca fechada.
      Foi o que aconteceu com o Jeremias que foi parar em Dafne, na fronteira nordeste do Egito. Dafne não seria o ponto final da migração dos judeus que acompanhavam Joanã naquela fuga. Dali eles se espalhariam. Mas, o fato é que, durante a pausa em Dafne, Jeremias recebeu uma mensagem do Senhor. E deveria apresentá-la em forma dramatizada, como as do cinto de linho e do vaso quebrado, que já apresentara anteriormente.
      A obstinação do povo era tanta que nada mais, nem a mensagem, as palavras ou as encenações de Jeremias, tinha efeito. Quão fácil era-lhes torcer os fatos e interpretá-los segundo seus preconceitos e preferência. Qual fácil é também que isso aconteça conosco hoje. É um perigo. Quando o povo de Deus chega a esse ponto, o que mais um profeta de Deus pode fazer?
      Diante da inutilidade dos argumentos, Jeremias apela para o futuro: a história diria quem tinha razão. Que levassem sua maldade às últimas conseqüências. Veriam com seus próprios olhos, e em sua própria carne, a palavra de quem subsistiria, a sua, ou a do Senhor. Deus então declara que Seu nome não mais seria pronunciado em vão por um só judeu vivendo no Egito. Seriam todos consumidos pela espada e pela fome. Os que sobreviveriam e teriam ocasião de voltar à sua terra constituiriam um número diminuto.
      Um sinal finalmente lhes é dado como prova de que a palavra do Senhor é que prevaleceria. Tinham se refugiado à sombra de Faraó-Hofra (Apries - 589 a 570 d.C). Pois bem, Hofra seria entregue na mão de seus inimigos, que o fariam perecer. E realmente, ele perdeu sua vida numa rebelião, sendo sucedido por Amasis.
      Os teimosos judeus ficaram perdidos. O maior problema daquele povo foi confundir permissão divina com vontade divina. Uma coisa é o que Deus quer, outra coisa é o que Deus, até certo ponto, tolera. E cair na zona da tolerância é um perigo. Porque tudo fica passível de ser confundido, e, na penumbra cinzenta, vem o pior: o sincretismo.
      O melhor é procurar fazer a vontade de Deus.


      Valdeci Júnior
      Fátima Silva



        1
         
        2
         
        3
         
        4
         
        5
         
        6
         
        7
         
        8
         
        9
         
        10
         
        11
         
        12
         
      •   Ett Svenskt Bibeln (1917)

      • Capítulo 10
      • 3     |Daniel 10:3| Jag Ã¥t ingen smaklig mat, kött och vin kommo icke i min mun, ej heller smorde jag min kropp med olja, förrän de tre veckorna hade gÃ¥tt till ända.
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 4     |Daniel 10:4| PÃ¥ tjugufjärde dagen i första mÃ¥naden, när jag var vid stranden av den stora floden, nämligen Hiddekel,
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 5     |Daniel 10:5| fick jag, dÃ¥ jag lyfte upp mina ögon, se en man stÃ¥ där, klädd i linnekläder och omgjordad kring sina länder med ett bälte av guld frÃ¥n Ufas.
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 6     |Daniel 10:6| Hans kropp var sÃ¥som av krysolit hans ansikte liknade en ljungeld hans ögon voro sÃ¥som eldbloss, han armar och fötter sÃ¥som glänsande koppar; och ljudet av hans tal var sÃ¥som ett väldigt dÃ¥n.
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 7     |Daniel 10:7| Och jag, Daniel, var den ende som sÃ¥g synen; de män som voro med mig sÃ¥go den icke, men en stor förskräckelse föll över dem, sÃ¥ att de flydde bort och gömde sig.
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 8     |Daniel 10:8| SÃ¥ blev jag allena kvar, och när jag sÃ¥g den stora synen, förgick all min kraft; färgen vek bort ifrÃ¥n mitt ansikte, sÃ¥ att det blev dödsblekt, och jag hade ingen kraft mer kvar.
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 9     |Daniel 10:9| DÃ¥ hörde jag ljudet av hans tal; och pÃ¥ samma gÃ¥ng jag hörde ljudet av hans tal, där jag lÃ¥g i vanmakt pÃ¥ mitt ansikte, med ansiktet mot jorden,
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 10     |Daniel 10:10| rörde en hand vid mig och hjälpte mig, sÃ¥ att jag skälvande kunde resa mig pÃ¥ mina knän och händer.
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 11     |Daniel 10:11| Sedan sade han till mig: »Daniel, du högt benÃ¥dade man, giv akt pÃ¥ de ord som jag vill tala till dig, och res dig upp pÃ¥ dina fötter; ty jag har nu blivit sänd till dig.» När han sÃ¥ talade till mig, reste jag mig bävande upp.
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 12     |Daniel 10:12| Och han sade till mig: »Frukta icke, Daniel, ty redan ifrÃ¥n första dagen, dÃ¥ när du vände ditt hjärta till att söka förstÃ¥nd och till att ödmjuka dig inför din Gud, hava dina ord varit hörda; och jag har nu kommit för dina ords skull.
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • ‹
      • 1
      • 2
      • ...
      • 26
      • 27
      • 28
      • 29
      • 30
      • 31
      • 32
      • ...
      • 35
      • 36
      • ›
      • Fechar
      • Sugestões

      © 2008-2026 Portal Bíblia

      Av. Gen. Euryale de Jesus Zerbine 5876 - Jardim São Gabriel - Jacareí-SP - CEP: 12340-010    Tel: (12) 2127-3000

      Fale Conosco :: Como chegar :: Localização (mapa) :: Copyright de Versões Bíblicas Utilizadas