• Daniel

    x
    • Livros
    • Avançado
    • Leitura para Hoje
    • Ett Svenskt Bibeln (1917)
    • Estude a Bíblia
    • Antigo Testamento

      • Gênesis
      • Êxodo
      • Levítico
      • Números
      • Deuteronômio
      • Josué
      • Juízes
      • Rute
      • 1 Samuel
      • 2 Samuel
      • 1 Reis
      • 2 Reis
      • 1 Crônicas
      • 2 Crônicas
      • Esdras
      • Neemias
      • Ester
      • Jó
      • Salmos
      • Provérbios
      • Eclesiastes
      • Cantares
      • Isaías
      • Jeremias
      • Lamentações
      • Ezequiel
      • Daniel
      • Oséias
      • Joel
      • Amós
      • Obadias
      • Jonas
      • Miquéias
      • Naum
      • Habacuque
      • Sofonias
      • Ageu
      • Zacarías
      • Malaquias
    • Novo Testamento

      • Mateus
      • Marcos
      • Lucas
      • João
      • Atos
      • Romanos
      • 1 Coríntios
      • 2 Coríntios
      • Gálatas
      • Efésios
      • Filipenses
      • Colossenses
      • 1 Tessalonicenses
      • 2 Tessalonicenses
      • 1 Timóteo
      • 2 Timóteo
      • Tito
      • Filemom
      • Hebreus
      • Tiago
      • 1 Pedro
      • 2 Pedro
      • 1 João
      • 2 João
      • 3 João
      • Judas
      • Apocalipse
    • Fechar
      • Daniel


        Leia por capítulos
        Comentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
        X  

      Clique para ler Jeremias 42-44



      23 de agosto LAB 601

      PERICULOSIDADE
      Jeremias 42-44

      O Jeremias foi parar no Egito. Ele não queria ir para lá, de jeito nenhum. Ele falara para o povo que eles não deveriam ir. E ele só foi para lá, por ter sido forçado pelas circunstâncias da teimosia do povo. Mas, fazer o quê!
      Você já passou por isso? Por uma circunstância desagradável, pela qual você não gostaria de ter passado. A princípio você evita, mas depois, a situação foge do seu controle, e, por causa dos outros, você também acaba se lascando. Nestas horas, é difícil ficar de boca fechada.
      Foi o que aconteceu com o Jeremias que foi parar em Dafne, na fronteira nordeste do Egito. Dafne não seria o ponto final da migração dos judeus que acompanhavam Joanã naquela fuga. Dali eles se espalhariam. Mas, o fato é que, durante a pausa em Dafne, Jeremias recebeu uma mensagem do Senhor. E deveria apresentá-la em forma dramatizada, como as do cinto de linho e do vaso quebrado, que já apresentara anteriormente.
      A obstinação do povo era tanta que nada mais, nem a mensagem, as palavras ou as encenações de Jeremias, tinha efeito. Quão fácil era-lhes torcer os fatos e interpretá-los segundo seus preconceitos e preferência. Qual fácil é também que isso aconteça conosco hoje. É um perigo. Quando o povo de Deus chega a esse ponto, o que mais um profeta de Deus pode fazer?
      Diante da inutilidade dos argumentos, Jeremias apela para o futuro: a história diria quem tinha razão. Que levassem sua maldade às últimas conseqüências. Veriam com seus próprios olhos, e em sua própria carne, a palavra de quem subsistiria, a sua, ou a do Senhor. Deus então declara que Seu nome não mais seria pronunciado em vão por um só judeu vivendo no Egito. Seriam todos consumidos pela espada e pela fome. Os que sobreviveriam e teriam ocasião de voltar à sua terra constituiriam um número diminuto.
      Um sinal finalmente lhes é dado como prova de que a palavra do Senhor é que prevaleceria. Tinham se refugiado à sombra de Faraó-Hofra (Apries - 589 a 570 d.C). Pois bem, Hofra seria entregue na mão de seus inimigos, que o fariam perecer. E realmente, ele perdeu sua vida numa rebelião, sendo sucedido por Amasis.
      Os teimosos judeus ficaram perdidos. O maior problema daquele povo foi confundir permissão divina com vontade divina. Uma coisa é o que Deus quer, outra coisa é o que Deus, até certo ponto, tolera. E cair na zona da tolerância é um perigo. Porque tudo fica passível de ser confundido, e, na penumbra cinzenta, vem o pior: o sincretismo.
      O melhor é procurar fazer a vontade de Deus.


      Valdeci Júnior
      Fátima Silva



        1
         
        2
         
        3
         
        4
         
        5
         
        6
         
        7
         
        8
         
        9
         
        10
         
        11
         
        12
         
      •   Ett Svenskt Bibeln (1917)

      • Capítulo 2
      • 10     |Daniel 2:10| DÃ¥ svarade kaldéerna konungen och sade: »Det finnes ingen människa pÃ¥ jorden, som förmÃ¥r meddela konungen det som han vill veta; aldrig har ju heller nÃ¥gon konung, huru stor och mäktig han än var, begärt sÃ¥dant som detta av nÃ¥gon spÃ¥man eller besvärjare eller kaldé.
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 11     |Daniel 2:11| Ty det som konungen begär är alltför svÃ¥rt, och ingen finnes, som kan meddela konungen det, förutom gudarna; och de hava icke sin boning ibland de dödliga.
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 12     |Daniel 2:12| DÃ¥ blev konungen vred och mycket förtörnad och befallde att man skulle förgöra alla de vise i Babel.
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 13     |Daniel 2:13| När alltsÃ¥ pÃ¥budet härom hade blivit utfärdat och man skulle döda de vise, sökte man ock efter Daniel och hans medbröder för att döda dem.
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 14     |Daniel 2:14| DÃ¥ vände sig Daniel med kloka och förstÃ¥ndiga ord till Arjok, översten för konungens drabanter, vilken hade dragit ut för att döda de vise i Babel.
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 15     |Daniel 2:15| Han tog till orda och frÃ¥gade Arjok, konungens hövitsman: »Varför har detta stränga pÃ¥bud blivit utfärdat av konungen?» DÃ¥ omtalade Arjok för Daniel vad som var pÃ¥ färde.
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 16     |Daniel 2:16| Och Daniel gick in och bad konungen att tid mÃ¥tte beviljas honom, sÃ¥ skulle han meddela konungen uttydningen.
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 17     |Daniel 2:17| Därefter gick Daniel hem och omtalade för Hananja, Misael och Asarja, sina medbröder, vad som var pÃ¥ färde,
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 18     |Daniel 2:18| och han uppmanade dem att bedja himmelens Gud om förbarmande, sÃ¥ att denna hemlighet bleve uppenbarad, pÃ¥ det att icke Daniel och hans medbröder mÃ¥tte förgöras tillika med de övriga vise Babel.
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • 19     |Daniel 2:19| DÃ¥ blev hemligheten uppenbarad för Daniel i en syn om natten. Och Daniel lovade himmelens Gud därför;
                   
        Referência
        Interlinear
        Dicionário
        Versões
        X
      • ‹
      • 1
      • 2
      • 3
      • 4
      • 5
      • 6
      • 7
      • 8
      • ...
      • 35
      • 36
      • ›
      • Fechar
      • Sugestões

      © 2008-2026 Portal Bíblia

      Av. Gen. Euryale de Jesus Zerbine 5876 - Jardim São Gabriel - Jacareí-SP - CEP: 12340-010    Tel: (12) 2127-3000

      Fale Conosco :: Como chegar :: Localização (mapa) :: Copyright de Versões Bíblicas Utilizadas