-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew Stuttgart Bible without vowels (OT) / Greek Textus Receptus (NT) -
-
11
|Ezequiel 46:11|
ובחגים ובמועדים תהיה המנחה איפה לפר ואיפה לאיל ולכבשׁים מתת ידו ושׂמן הין לאיפה
-
12
|Ezequiel 46:12|
וכי יעשׁה הנשׁיא נדבה עולה או שׂלמים נדבה ליהוה ופתח לו את השׂער הפנה קדים ועשׁה את עלתו ואת שׂלמיו כאשׂר יעשׁה ביום השׂבת ויצא וסגר את השׂער אחרי צאתו
-
13
|Ezequiel 46:13|
וכבשׁ בן שׂנתו תמים תעשׁה עולה ליום ליהוה בבקר בבקר תעשׁה אתו
-
14
|Ezequiel 46:14|
ומנחה תעשׁה עליו בבקר בבקר שׂשׂית האיפה ושׂמן שׂלישׂית ההין לרס את הסלת מנחה ליהוה חקות עולם תמיד
-
15
|Ezequiel 46:15|
ועשׁו את הכבשׁ ואת המנחה ואת השׂמן בבקר בבקר עולת תמיד
-
16
|Ezequiel 46:16|
כה אמר אדני יהוה כי יתן הנשׁיא מתנה לאישׂ מבניו נחלתו היא לבניו תהיה אחזתם היא בנחלה
-
17
|Ezequiel 46:17|
וכי יתן מתנה מנחלתו לאחד מעבדיו והיתה לו עד שׂנת הדרור ושׂבת לנשׁיא אך נחלתו בניו להם תהיה
-
18
|Ezequiel 46:18|
ולא יקח הנשׁיא מנחלת העם להונתם מאחזתם מאחזתו ינחל את בניו למען אשׂר לא יפצו עמי אישׂ מאחזתו
-
19
|Ezequiel 46:19|
ויביאני במבוא אשׂר על כתף השׂער אל הלשׂכות הקדשׂ אל הכהנים הפנות צפונה והנה שׂם מקום בירכתם ימה
-
20
|Ezequiel 46:20|
ויאמר אלי זה המקום אשׂר יבשׂלו שׂם הכהנים את האשׂם ואת החטאת אשׂר יאפו את המנחה לבלתי הוציא אל החצר החיצונה לקדשׂ את העם
-
-
Sugestões

Clique para ler Ezequiel 36-38
08 de setembro LAB 617
ENTENDENDO PROFECIAS
Ezequiel 36-38
No livro de Ezequiel, Deus usa todos os recursos possíveis para chamar a atenção do ser humano sobre alguns detalhes indispensáveis na existência de qualquer pessoa: a) Cada pessoa precisa ter a consciência de que suas ações traçam-lhe um destino; b) Este destino têm instâncias de curto e médio prazo, mas é, também, inescapavelmente, eterno; c) Só há duas opções de modo deste destino: bom ou ruim; d) Por isso, ninguém passa pela vida numa forma isolada, onde, independente, sua existência não tenha a ver com outros seres; e) E destes seres, o mais interessado é Deus; ele é capaz de fazer de tudo (que seja compatível com o caráter do bem), para dar-lhe o melhor dos destinos. Veja estes princípios, explícita e implicitamente, nos capítulos da leitura de hoje.
E é nesta linha de raciocínio que chegamos ao capítulo 38. “Gogue e Magogue” ainda hoje é uma expressão usada por alguns para referir-se aos mais diversos bizarros significados. Mas o sentido teológico desta figura profética deste capítulo aqui é que este nome, Gogue, designa um personagem até certo ponto misterioso, que termina personificando e conduzindo todas as forças hostis a Deus e ao Seu povo. O profeta Jeremias (caps. 2 a 4) já havia se referido extensamente a um inimigo que viria do norte. Esse assunto repete-se aqui, com um diferencial. Agora já não se trata mais de uma invasão enviada contra Israel para que seus pecados sejam castigados. Desta vez, é o próprio Senhor que intervém, com o objetivo de destruir os inimigos do povo de Deus, levando ao cumprimento das promessas de salvação já referidas anteriormente, a partir do capítulo 34.
Os comentários da Bíblia de Estudos Almeida fazem lembrar que “a idéia de último ataque das forças do mal contra o povo de Deus é tipicamente apocalíptica e reaparece em Apocalipse 16:16; 19:17-18; e 20:7-9. E realmente, por exemplo, nas palavras de Ezequiel 38:2-3 – ““Filho do homem, vire o rosto contra Gogue, da terra de Magogue, o príncipe maior de Meseque e de Tubal; profetize contra ele e diga: Assim diz o Soberano, o SENHOR: Estou contra você, ó Gogue, príncipe maior de Meseque e de Tubal.” – vemos uma ligação direta com Apocalipse 20. Isso pode ser melhor entendido na leitura de Ezequiel 38:14-16. Por uma questão de espaço não transcrevo tal passagem aqui (você pode lê-la diretamente do texto bíblico), mas deixo explicado que essa profecia, que não se cumpriu, foi transferida, pelo apóstolo João, para o tempo pós-milênio, que ainda está no futuro, referenciado em Apocalipse 20, quando trata de Gogue e Magogue como os inimigos de Israel, povo de Deus.
Valdeci Júnior
Fátima Silva