-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Esperanto -
-
1
|Levítico 16:1|
Kaj la Eternulo ekparolis al Moseo post la morto de la du filoj de Aaron, kiam ili venis antaux la Eternulon kaj mortis.
-
2
|Levítico 16:2|
Kaj la Eternulo diris al Moseo:Diru al via frato Aaron, ke li ne en cxiu tempo eniru en la sanktejon malantaux la kurtenon, antaux la fermoplaton, kiu estas sur la kesto, por ke li ne mortu; cxar en nubo Mi aperados super la fermoplato.
-
3
|Levítico 16:3|
Kun jeno Aaron venadu en la sanktejon:kun bovido por pekofero kaj kun virsxafo por brulofero.
-
4
|Levítico 16:4|
Sanktan linan hxitonon li surmetu sur sin, kaj linaj pantalonoj estu sur lia korpo, kaj per lina zono li zonu sin, kaj linan cidaron li havu sur la kapo:tio estas sanktaj vestoj. Kaj li banu en akvo sian korpon kaj surmetu ilin sur sin.
-
5
|Levítico 16:5|
Kaj de la komunumo de la Izraelidoj li prenu du kaprojn por pekofero kaj unu virsxafon por brulofero.
-
6
|Levítico 16:6|
Kaj Aaron alportos sian bovidon de pekofero, kaj pekliberigos sin kaj sian domon.
-
7
|Levítico 16:7|
Kaj li prenos la du kaprojn, kaj starigos ilin antaux la Eternulo, cxe la pordo de la tabernaklo de kunveno.
-
8
|Levítico 16:8|
Kaj Aaron faros lotojn pri la du kaproj:unu loton por la Eternulo kaj la duan loton por Azazel.
-
9
|Levítico 16:9|
Kaj Aaron alportos la kapron, sur kiun falis la loto por la Eternulo, kaj li oferfaros gxin kiel pekoferon.
-
10
|Levítico 16:10|
Kaj la kapron, sur kiun falis la loto por Azazel, li starigu vivan antaux la Eternulo, por fari super gxi pekliberigon kaj forsendi gxin al Azazel en la dezerton.
-
-
Sugestões

Clique para ler Salmos 140-144
08 de julho LAB 555
PARAFRASEAPLICANDO
SALMOS 140-144
Em alta voz, você clama ao Senhor; eleva sua voz a Ele, suplicando misericórdia. Derrama diante dEle seu lamento e apresenta sua angústia. Quando seu espírito desanima, é Deus quem conhece o caminho que você deve seguir. Na vereda por onde anda, esconderam uma armadilha contra você. Talvez você olhe para sua direita e veja que ninguém esteja se preocupando. Aí, você diz: “Não tenho abrigo seguro; ninguém se importa com a minha vida!” Daí, você clama ao Senhor, reconhecendo, e dizendo que Ele é seu refúgio; que é tudo o que tem na terra dos viventes. Peça para que Deus dê atenção ao seu clamor, justamente pelo fato de estar muito abatido. Se você fizer isso, pedir para o Senhor livrar-lhe dos que lhe perseguem, por eles serem mais fortes do que você, se pedir para Deus libertá-lo da prisão, para render graças ao Seu nome, os justos se reunirão à sua volta, por causa da bondade de Deus para com você.
Você está pensando que essas palavras são minhas? Não mesmo! Tudo o que escrevi são, simplesmente, as palavras do Salmo 142, parafraseadas. E, cá pra nós, elas não têm tudo a ver com você? Por mais que achemos ser uma coisa distante, tendo o hábito de ler a Bíblia diariamente, a verdade é que o conteúdo do texto bíblico pode estar mais perto de nós e da nossa realidade que imaginamos. Deus nos ama muito e quer estar perto de nós. E um dos meios para que isso aconteça é através da leitura, do contato com Sua Palavra, a carta de amor que Ele nos deixou.
O salmo que parafraseei no início do comentário é apenas um dos cinco salmos lindos, propostos para nossa leitura. E o meu desafio para você é que faça paráfrases desses salmos. Você sabe o que é paráfrase? É reescrever uma mensagem com outras palavras; é dizer a mesma coisa, mudando o vocabulário, numa adaptação prática. Essa adaptação tem o objetivo de fazer uma aplicação melhor do texto, sem mudar a interpretação original dele. E aí, você encara o desafio? Pegue uma folha de papel, uma caneta, abra a Bíblia no Salmo 140 e vá lendo-o e reescrevendo o mesmo para uma realidade mais próxima de você.
Vou lhe ajudar com mais um exemplo, agora aplicado no Salmo 143. Vamos orar? “Senhor Deus, por favor, ouça a oração desse meu amigo leitor. Dê ouvidos à sua súplica, e responda-o, por Tua fidelidade e por Tua justiça. Estenda as Tuas mãos para essa pessoa que está lendo esta prece, porque como a terra árida, ela tem sede de Ti.” Amém, Senhor!
Valdeci Júnior
Fátima Silva