-
-
Kutsal İncil -
-
2
|Miquéias 6:2|
Ey dağlar ve yeryüzünün sarsılmaz temelleri,
RABbin suçlamasını dinleyin.
Çünkü RAB halkından davacı,
İsrailden şikâyetçi.
-
3
|Miquéias 6:3|
‹‹Ey halkım, sana ne yaptım?›› diyor RAB,
‹‹Sana nasıl yük oldum, yanıtla.
-
4
|Miquéias 6:4|
Seni Mısırdan ben çıkardım,
Ben kurtardım seni kölelik diyarından.
Sana öncülük etsinler diye Musayı, Harunu, Miryamı ben gönderdim.
-
5
|Miquéias 6:5|
Ey halkım, Moav Kralı Balakın neler öğütlediğini,
Beor oğlu Balamın onu nasıl yanıtladığını anımsa.
Şittimden Gilgala dek olup biteni an.
Sizleri nasıl kurtardığımı o zaman anlayacaksın.››
-
6
|Miquéias 6:6|
RABbin önüne ne ile çıkayım,
Yüce Tanrıya nasıl tapınayım?
Onun önüne yakmalık sunuyla mı,
Bir yaşında danayla mı çıkayım?
-
7
|Miquéias 6:7|
Binlerce koç sunsam,
Zeytinyağından on binlerce dere akıtsam,
RAB hoşnut kalır mı?
Suçuma karşılık ilk oğlumu,
İşlediğim günah için bedenimin ürününü versem olur mu?
-
8
|Miquéias 6:8|
Ey insanlar, RAB iyi olanı size bildirdi;
Adil davranmanızdan, sadakati sevmenizden
Ve alçakgönüllülükle yolunda yürümenizden başka
Tanrınız RAB sizden ne istedi?
-
9
|Miquéias 6:9|
Dinleyin! RAB kente sesleniyor.
Onun adından korkmak bilgeliktir.
Diyor ki, ‹‹Ey halk ve kent meclisi, dinleyinfı. Masoretik metin ‹‹Ey halk, dinle ve onu kim atadı?››
-
10
|Miquéias 6:10|
Kötü adamların evleri
Haksızca kazanılmış servetlerle dolu,
Bilmiyor muyum sanıyorsunuz?
Eksik ölçek lanetlidir.
-
11
|Miquéias 6:11|
Hileli terazi kullanan,
Torbasında eksik ağırlıklar olan adamı nasıl aklayayım?
-
-
Sugestões

Clique para ler Jó 29-31
11 de junho LAB 528
EU NÃO ME ENVERGONHO EM CRER
JÓ 29-31
“Como é bom ser cristão, quando tudo está bem pro seu lado...” É assim que canta Luiz Cláudio. “Os amigos, sorrindo, lhe abraçam, e estão com você”, e por aí vai... “Mas se tudo se vai para sempre, inclusive os amigos, e a doença lhe aflige e a fama já não mais existe, é mais fácil agora afastar-se de Deus, no momento de tanta aflição...” Por quê?
Antes de falar sobre o porquê, quero chamar sua atenção para ver a imagem, a estampa, o vídeo do áudio dessa música que mencionei. Mas não é no youtube, nem na televisão, nem no computador. É na leitura bíblica de hoje! Só que tem uma variante. Quando Jó estava bem, era fácil servir a Deus. Quando ficou doente, pobre e sem amigos, servir a Deus ficou difícil até para sua mulher, que mandou ele amaldiçoá-Lo e morrer, e para seus amigos, que passaram a falar um tanto de heresias.
Em Jó 29, ele fala que sente muita saudade de quando ia à porta da cidade, se assentava na praça pública e quando os jovens e pessoas idosas iam passando e o viam, ficavam em pé, diante dele, de mão boca, em silêncio, só o ouvindo falar. Ser cristão nessas horas é uma maravilha. Mas, no capítulo 30, Jó diz: “Mas agora eles zombam de mim”. “Virei piadinha para eles.”
E o que fazer quando viramos piada? Se Jó se encaixasse no perfil de crente descrito na música do cantor Luiz Cláudio, ele teria concordado com as ideias malucas dos amigos e esposa. Mas isso não aconteceu. Na leitura de hoje, terminam as palavras de Jó e o mais fantástico é que ele continua firme e perseverante na sua fé. Então, pensando nisso, resolvi escrever um poema sobre sentir vergonha ou não daquilo que se crê. Posso compartilhá-lo com você?
EU NÃO ME ENVERGONHO EM CRER
Esse era o sentimento de Jó. Eu também penso assim. E você? O que tem feito com sua fé?
Valdeci Júnior
Fátima Silva