-
-
Suomen Raamattuopisto (1776) -
-
1
|Daniel 10:1|
Kolmantena Koreksen, Persian kuninkaan vuonna, ilmoitettiin Danielille, joka myös Belsatsariksi kutsuttiin, totinen asia suuresta sodasta. Ja hän ymmärsi sen asian, ja ymmärrys oli hänellä näyssä.
-
2
|Daniel 10:2|
Siihen aikaan murehdin minä Daniel kolme viikkoa.
-
3
|Daniel 10:3|
En minä syönyt mitään herkullista ruokaa. Liha ja viina ei tullut minun suuhuni, enkä ollenkaan voidellut itsiäni siihen asti kuin kolme viikkoa loppuneet olivat.
-
4
|Daniel 10:4|
Neljäntenä päivänä kolmattakymmentä ensimäisessä kuussa olin minä sen suuren Hiddekelin virran tykönä.
-
5
|Daniel 10:5|
Ja nostin silmäni ja näin ja katso, siinä seisoi yksi mies liinaisissa vaatteissa, ja kultainen vyö oli hänen suolissansa.
-
6
|Daniel 10:6|
Hänen ruumiinsa oli niinkuin turkos, hänen kasvonsa kuin pitkäisen tuli, hänen silmänsä niinkuin tulisoitot, hänen käsivartensa ja jalkansa niinkuin kiiltävä vaski, ja hänen puheensa ääni niinkuin suuri hyminä.
-
7
|Daniel 10:7|
Ja minä Daniel näin sen näyn yksinäni, ja ne miehet, jotka minun tykönäni olivat, ei sitä nähneet. Kuitenkin tuli suuri pelko heidän päällensä, että he pakenivat ja lymyttivät heitänsä.
-
8
|Daniel 10:8|
Ja minä jäin yksinäni ja näin tämän suuren näyn, ja ei minuun mitään väkeä jäänyt, ja minä tulin sangen rumaksi, ja ei minussa enää väkeä ollut.
-
9
|Daniel 10:9|
Ja minä kuulin hänen puheensa äänen. Ja kuin minä kuulin hänen puheensa äänen, putosin minä näännyksiin kasvoilleni, ja minun kasvoni olivat maahan päin.
-
10
|Daniel 10:10|
Ja katso, yksi käsi tarttui minuun ja autti minua ylös polvilleni ja minun kätteni päälle.
-
-
Sugestões

Clique para ler Jeremias 33-35
20 de agosto LAB 598
ATCHIM!
Jeremias 33-35
Depois de termos passado o susto que 2009 nos trouxe, da gripe suína, nunca mais uma tosse foi a mesma coisa. Basta um espirro de alguém desconhecido, em um lugar público, e já ficamos de orelha em pé. A leitura bíblica de hoje não tosse nem espirra doença, mas sussurra saúde. Jeremias 33:6 diz: “Todavia, trarei restauração e cura para ela; curarei o meu povo e lhe darei muita prosperidade e segurança”. Até mesmo uma gripe comum, de resfriado, merece a nossa atenção, não é mesmo?
Atchim! Sua cabeça dói, seu nariz está entupido, sua garganta queima, você está todo dolorido... – é um resfriado antiquado. Ou talvez você tenha um resfriado moderno. Os pesquisadores estão quase desistindo de procurar a cura dessa incômoda enfermidade, porque toda vez que eles estão perto de descobrir a cura, o vírus muda para uma nova forma, de modo que há virtualmente centenas de diferentes tipos de vírus do resfriado. Mas agora mesmo você se acha totalmente aflito, desconsolado, angustiado, e não se preocupa se o resfriado é antiquado ou moderno. Você está assim? Fisicamente, ou com a gélida alma enrugada, emocionalmente?
Em seu primeiro espirro, talvez a pessoa que ama você, que está ao seu lado, pressione o lado interno do seu pulso contra sua testa, verifique a temperatura, e balance tristemente a cabeça, levando você para a cama. Isso acontece? Sim, quando nossa respiração espiritual vai mal, Deus faz de tudo para nos dar o alívio, o descanso. Você recebe um analgésico para aliviar os seus sintomas... precisa de muitos líquidos. Como é bom ter uma mãe, nestas horas. Se ela não pode resolver o problema da gente, com certeza nos leva ao médico, que então prescreve uma receita mais confiável. Mas o pior é que nem todas as enfermidades são como a gripe ou uma infecção no ouvido ou uma dor de garganta. Às vezes são problemas como preocupação, solidão e desapontamento. Para este problemas você precisa de mais do que somente alguns comprimidos de paracetamol e um termômetro. E embora uma mãe (ou outra companhia amável) possa confortar-lhe em tais situações, você precisa de ajuda externa. Não me refiro ou médico da rede de saúde. Falo de Deus, o Médico celestial. Ele está sempre pronto a ajudar, não importa qual seja o problema, e pode fornecer-lhe o devido remédio. É só pedir pra Ele!
Portanto, da próxima vez que seu espírito fizer “Atchim!” de uma enfermidade que nem termômetros nem paracetamol, nem um companheiro puder curar, lembre-se de recorrer-se a Deus, que provê remédio para suas maiores necessidades.
Adaptado de Kay Rizzo, “Correndo Para Vencer”, Inspiração Juvenil 1993, 345.
Valdeci Júnior
Fátima Silva