-
-
Suomen Raamattuopisto (1776) -
-
13
|Daniel 6:13|
He vastasivat ja sanoivat kuninkaalle: Daniel, yksi Juudalaisista vangeista, ei tottele sinua, herra kuningas, eikä sinun käskyäs, jonka allekirjoittanut olet; sillä hän rukoilee kolmasti päivässä.
-
14
|Daniel 6:14|
Kuin Kuningas sen kuuli, tuli hän sangen murheelliseksi ja ahkeroitsi suuresti, että hän Danielin vapahtais; ja vaivasi itsiänsä auringon laskemaan asti, että hän hänet pelastais.
-
15
|Daniel 6:15|
Vaan ne miehet tulivat joukoittain kuninkaan tykö ja sanoivat hänelle: Tiedä, herra kuningas, että Mediläisten ja Persialaisten oikeus on, että kaikki kiellot ja käskyt, joita kuningas päättänyt on, pitää muuttumattomat oleman.
-
16
|Daniel 6:16|
Silloin kuningas käski, ja he toivat Danielin edes ja heittivät hänet jalopeurain luolaan. Mutta kuningas puhui ja sanoi Danielille: Sinun Jumalas, jotas lakkaamata palvelet, auttakoon Sinua!
-
17
|Daniel 6:17|
Ja he toivat kiven ja panivat luolan ovelle: Sen painoi kuningas omalla sinetillänsä ja voimallistensa sinetillä, ettei kuninkaan tahto muutettaisi Danielia vastaan.
-
18
|Daniel 6:18|
Ja kuningas meni linnaansa ja kulutti yön syömättä ja ei antanut mitään huvitusta tuoda eteensä, eikä myös yhtään unta saanut.
-
19
|Daniel 6:19|
Aamulla varhain päivän koittaissa nousi kuningas ylös ja meni kiiruusti jalopeurain luolan tykö.
-
20
|Daniel 6:20|
Ja kuin hän luolan tykö lähestyi, huusi hän Danielia surkialla äänellä ja kuningas puhui ja sanoi Danielille: Daniel, sinä elävän Jumalan palvelia, onko Jumalas, jotas ilman lakkaamata palvelet, voinut sinut jalopeuroilta pelastaa?
-
21
|Daniel 6:21|
Niin Daniel puhui kuninkaan kanssa sanoen: Kuningas eläköön kauvan!
-
22
|Daniel 6:22|
Minun Jumalani on lähettänyt enkelinsä, joka jalopeurain kidat on pitänyt kiinni, ettei he minulle mitään pahaa tehneet ole, sillä minä olen hänen edessänsä viattomaksi löydetty. En myös ole minä sinua vastaan, herra kuningas, mitään tehnyt.
-
-
Sugestões

Clique para ler Marcos 13-14
17 de outubro LAB 656
FONTE CONECTADA
Marcos 10-12
Hoje, enquanto dirigia-me para o trabalho, do rádio do meu carro, ouvia uma emissora evangélica transmitindo a leitura dos capítulos da atual leitura bíblica. Por instinto, eu estava na rodovia que vai de minha casa até a Novo Tempo. Mas em cenário mental, era como se eu estivesse de corpo presente naquela Palestina antiga, sentindo o cheiro agrícola, protegendo os olhos da luz solar, com os pés empoeirados, mastigando um pouco de sementes e ouvindo os ensinamentos de Cristo. Tal era a qualidade da produção de áudio que, oriunda daquela emissora, parecia realmente transportar-me no espaço e no tempo, para um contexto que, por ser desconhecido, surgia de minha criatividade intelectual.
Intelectual ou espiritual? Qual era (ou é) a fonte? O rádio? A rádio? O locutor? A Bíblia? Ou as informações históricas? Nada disso, mas algo bem além. É claro que o conteúdo de hoje trata-se de muita intelectualidade, pois, na íntegra vem a ser puramente ensinos do maior de todos os Mestres. Mas “intelectualidade” é um termo muito falível para dar crédito à verdadeira fonte. Todos os recursos humanos juntos não conseguiriam comunicar com tanto poder. Há algo um algo a mais, que faz com que a simples mensagem seja poderosa mensagem. Quer saber o quê?
Na própria leitura de hoje encontramos a resposta. “O próprio Davi [um dos autores bíblicos], falando pelo Espírito Santo, disse... (Marcos 15:35)”. Este verso é uma das chaves teológicas para abrir o espaço que deixa tornar-se conhecida a verdadeira autoria da Revelação: o Espírito Santo. É por isso que os hereges que não crêem no Espírito Santo são tão irredutíveis; por ignorarem o Único que lhes revelaria o que vem a ser relevante dos conteúdos religiosos. Pois, neste mundo tão confuso, como escolher o que é certo? Só mesmo estando conectado à Fonte correta.
Por certo você não se ache um profeta, e, por isso, não se veja sendo tão agraciado com uma revelação canônica. Mas você quer entender o que foi revelado, não quer? O Espírito Santo revela a Deus e todos os conhecimentos concernentes a Ele, aos profetas. Ao mesmo tempo, inspira os profetas a transmitirem (de forma escrita ou oral) tal mensagem. Por isso, a fonte da Inspiração também é Ele. E para que você entenda esta Revelação dada através da Inspiração profética, precisa ter a mente iluminada. Como Ele já é a fonte da Revelação e da Inspiração, quem, você pensa, que vem a ser a fonte da Iluminação?
Percebe o privilégio? O mesmo Espírito Santo que esteve com os profetas na autoria da leitura de hoje, pode estar com você, na leitura da mesma. Invoque-O!
Valdeci Júnior
Fátima Silva