-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Suomen Raamattuopisto (1776) -
-
1
|Deuteronômio 10:1|
Silloin sanoi Herra minulle: vuole sinulles kaksi kivistä taulua entisten kaltaista, ja astu minun tyköni vuorelle, ja tee sinulles puuarkki,
-
2
|Deuteronômio 10:2|
Niin minä kirjoitan niihin tauluihin ne sanat, jotka ensimäisissä tauluissa olivat, jotka särkenyt olet: ja pane ne arkkiin.
-
3
|Deuteronômio 10:3|
Niin minä tein arkin sittimipuusta, ja vuolin kaksi kivistä taulua entisten kaltaista, ja astuin vuorelle, pitäen kaksi taulua kädessäni.
-
4
|Deuteronômio 10:4|
Niin hän kirjoitti ensimäisen kirjoituksen jälkeen, niihin tauluihin ne kymmenet sanat, jotka Herra teille puhui vuorella tulesta, kokouksen päivänä: ja Herra antoi ne minulle.
-
5
|Deuteronômio 10:5|
Niin minä käännyin ja astuin vuorelta alas, ja panin taulut arkkiin, jonka minä tein, että heidän piti siellä oleman, niinkuin Herra minulle käskenyt oli.
-
6
|Deuteronômio 10:6|
Ja Israelin lapset menivät BerotBeneJaakanista Moseraan: siellä kuoli Aaron ja haudattiin, ja hänen poikansa Eleatsar toimitti papin virkaa hänen siassansa.
-
7
|Deuteronômio 10:7|
Sieltä menivät he Gudgodaan: Gudgodasta Jodbatiin, siihen maahan, jossa vesi-ojat ovat.
-
8
|Deuteronômio 10:8|
Silloin eroitti Herra Levin suvun, kantamaan Herran liitonarkkia, seisomaan Herran edessä, palvelemaan häntä ja kiittämään hänen nimeänsä tähän päivään asti.
-
9
|Deuteronômio 10:9|
Sentähden ei ollut Leviläisillä yhtään osaa eli perimystä veljeinsä kanssa; sillä Herra on heidän perimyksensä, niinkuin Herra sinun Jumalas sanoi heille.
-
10
|Deuteronômio 10:10|
Ja minä seisoin vuorella niinkuin ennenkin, neljäkymmentä päivää ja neljäkymmentä yötä, ja vielä silloinkin kuuli Herra minun rukoukseni, eikä Herra tahtonut hukuttaa sinua.
-
-
Sugestões

Clique para ler Salmos 86-89
30 de junho LAB 547
IDENTIFICAÇÕES COMUNS
SALMOS 86-89
Acabei de receber, ler e orar por uma mensagem que veio pela internet, um e-mail. É que sou cadastrado no site www.bibliaonline.net como intercessor. Ou seja, nesse site tem um lugar em que podemos nos cadastrar para receber pedidos de oração e orar por eles. Muitas outras pessoas entram em sites como www.lugardepaz.com.br, www.jesusvoltara.com.br, www.esperanca.com.br e fazem seus pedidos. Então, os milhares pedidos de oração que são feitos neles são distribuídos para os colaboradores do BibliaOnLine, a fim de que a intercessão seja feita. Como colaborador intercessor, recebo um e-mail semanal com alguns desses pedidos. Há pouco tempo, recebi o e-mail com os pedidos, abri e estava lendo e orando pela necessidade de cada uma das pessoas. É um ministério de oração intercessória. Orar uns pelos outros nos faz muito bem.
É interessante ver como Deus guia as coisas. A atividade que fiz antes de dedicar esse tempo orando por esses amigos internautas foi justamente fazer a leitura bíblica de hoje. Ao ler os versos, não conseguia me segurar sem orar. Incrível! Parecia que muitas das palavras dos salmistas eram palavras minhas. Enquanto ia lendo, meio que pensando, meio que dizendo assim: “É, Senhor, é isso mesmo que estou sentindo! Essa é minha necessidade. Sou eu falando Contigo. Meu Deus, é desse jeito que o vejo, é dessa forma que o louvo”, eu ia me identificando com os salmistas nas orações deles. Ao terminar a leitura, pensei que devem existir outras pessoas que também fazem isso.
Você já fez isso alguma vez? Ler um salmo, que é uma oração a Deus, e se identificar com ele? Dá impressão que as palavras dele servem como palavras suas para Deus. Sem perceber, ao invés de apenas ler, começa a orar ao mesmo tempo? Fiquei pensando que isso já deve ter acontecido com alguns, mas com muita gente não. Imagino a quantidade de pessoas que perdem a oportunidade de ter essa intimidade com Deus porque não leem a Bíblia. Ah, se as pessoas lessem a Bíblia! Não seria uma bênção se as pessoas ficassem mais “Por Dentro da Bíblia”?
Fico olhando para esses salmistas, os autores dos salmos, e fico olhando para esses internautas, que escrevem seus pedidos de oração. Como são parecidos! Como somos parecidos! Você, eles e eu. Somos filhos de Deus que sofrem, mas que, ao mesmo tempo, esperam uma resposta do Senhor. Embora cansados, seguimos lutando, olhando para esse Deus, na esperança de que o que ainda temos é Ele que tem sustentado.
E aí questiono: Até quando, Senhor? E eu mesmo respondo: Até o dia em que estivermos todos juntos, felizes, lá no Céu. Amém!
Valdeci Júnior
Fátima Silva