-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Suomen Raamattuopisto (1776) -
-
21
|Deuteronômio 31:21|
Ja kuin suuri pahuus ja ahdistus käsittää heidät, niin tämä virsi vastaa heitä todistukseksi, sillä ei sitä pidä unhotettaman heidän siemenensä suussa; sillä minä tiedän heidän ajatuksensa, joita he tänäpänä ajattelevat, ennen kuin minä johdatan heitä siihen maahan, josta minä vannonut olen.
-
22
|Deuteronômio 31:22|
Ja Moses kirjoitti tämän virren sinä päivänä, ja opetti sen Israelin lapsille.
-
23
|Deuteronômio 31:23|
Ja käski Josualle Nunin pojalle, ja sanoi: ole vahva ja urhoollinen, sillä sinä johdatat Israelin lapset siihen maahan, josta minä vannoin heille: ja minä olen sinun kanssas.
-
24
|Deuteronômio 31:24|
Kuin Moses oli nämät lain sanat kirjoittanut kirjaan, ja ne lopettanut,
-
25
|Deuteronômio 31:25|
Käski hän Leviläisille, jotka Herran liitonarkkia kantoivat, sanoen:
-
26
|Deuteronômio 31:26|
Ottakaat tämä lakikirja ja laskekaat Herran teidän Jumalanne liitonarkin sivulle, että se olis siinä todistukseksi sinua vastaan.
-
27
|Deuteronômio 31:27|
Sillä minä tunnen sinun tottelemattomuutes ja niskuruutes: katso, tänäpänä minun vielä eläissäni teidän kanssanne, olette te tottelemattomat Herraa vastaan, kuinka paljo enemmin minun kuolemani jälkeen?
-
28
|Deuteronômio 31:28|
Niin kootkaat minun eteeni kaikki vanhimmat teidän sukukunnissanne ja teidän esimiehenne, että minä puhuisin nämät sanat heidän korvainsa kuullen ja ottaisin taivaan ja maan todistajaksi heitä vastaan.
-
29
|Deuteronômio 31:29|
Sillä minä tiedän, että te minun kuolemani jälkeen peräti turmellaan, ja poikkeette siltä tieltä, jonka minä teille käskenyt olen; niin teille tapahtuu onnettomuus viimeisillä ajoilla, että teitte pahaa Herran silmäin edessä ja vihoititte hänen teidän kättenne töiden kautta.
-
30
|Deuteronômio 31:30|
Niin Moses puhui koko Israelin seurakunnan kuullen tämän veisun sanat hamaan loppuun asti.
-
-
Sugestões

Clique para ler Gênesis 48-50
16 de janeiro LAB 382
HERANÇA DEIXADA POR UM CRENTE
Gênesis 48-50
No comentário de hoje, quero falar de coisas boas com você. Ontem, comentei sobre vários problemas sociais. A sociedade sempre enfrenta suas dificuldades; foi no tempo de Jacó, de José do Egito e tem sido ao longo da História. As desgraças estão sempre por aí. Mas não é só de coisa ruim que se vive.
“No mundo ainda existem belezas, que alegram a vida e nos fazem sonhar”, como diz a bela canção escrita por Valdecir Lima. Ainda existem recantos felizes da natureza, onde qualquer ser humano gostaria de estar. Ou seja, ainda temos nossas alegrias para compartilharmos uns com os outros e desfrutarmos delas.
A primeira boa notícia é que hoje, dia 16 de janeiro, ainda no começo do ano, já estamos terminando a nossa leitura do primeiro livro da Bíblia: Gênesis. É o livro que conta a história das nossas origens e os começos primordiais da História humana. Então, essa é uma comemoração, certo?
Já terminamos de ler o primeiro livro da Bíblia! Nessa comemoração, já lhe faço um convite: não fique fora desse programa, por favor. Participe conosco! Aliás, participe com Deus, da leitura diária da palavra dEle. Se você participar, a cada dia, lendo, particularmente, na sua Bíblia, uns três capítulos, acompanhando como sugere o nosso projeto de leitura anual da Bíblia, no final do ano, você poderá comemorar por ter lido a Bíblia inteira.
No relato de hoje, têm muitas coisas boas. Existem as coisas ruins também, mas o capítulo 48 apresenta uma narrativa de bênçãos que Jacó passou para seus filhos. O velhinho Jacó estava para morrer. Então, ele chamou seus herdeiros, um por um, porque ele queria deixar alguma coisa muito boa para eles.
O melhor presente que um pai pode dar a um filho é a sua bênção. Eu tenho consciência de que se minha vida é tão abençoada hoje, é porque, antes de falecer, meu pai orou muito por mim. A oração de um pai e de uma mãe por um filho é muito poderosa. E meu pai também, como aconteceu com Jacó, também morreu bem longe da terra natal dele. Quando meu pai faleceu, estávamos morando no estado do Tocantins. Mas, mesmo depois de muitos anos que saí de lá, nunca vou esquecer-me de que o cristianismo vivido pelo meu pai me deixou uma herança muito grande por sua influência.
Que essa herança influencia tanto os filhos, você pode ver no próprio final da história, observando sobre como José e os irmãos dele foram felizes. Se você é pai ou mãe, não sei, mas pode abençoar outros orando por eles. Ore por seus queridos!
Valdeci Júnior
Fátima Silva