-
-
Suomen Raamattuopisto (1776) -
-
11
|Neemias 1:11|
O Herra! olkoon korvas avoinna palvelias rukoukseen ja sinun palveliais rukouksiin, jotka pyytävät peljätä sinun nimeäs, ja anna palvelias tänäpänä menestyä, ja anna heille armo tämän miehen edessä! Sillä minä olin kuninkaan juomanlaskia.
-
1
|Neemias 2:1|
Ja tapahtui kuningas Artahsastan kahdentenakymmenentenä vuonna, Nisanin kuulla, kuin viina oli hänen edessänsä, ja että minä otin viinan ja annoin kuninkaalle; mutta en minä ollut (ennen) murheellinen hänen edessänsä.
-
2
|Neemias 2:2|
Niin kuningas sanoi minulle: miksi niin pahoin katsot, ja et kuitenkaan kipeä ole? Ei se muu ole, mutta murhe on sinun sydämessäs. Ja minä pelkäsin sangen kovin.
-
3
|Neemias 2:3|
Niin minä sanoin kuninkaalle: eläköön kuningas ijankaikkisesti! Eikö kasvoni mahda olla murheelliset, kuin se kaupunki, jossa isäni hautaushuone on, kylmillä on, ja sen portit ovat tulella kulutetut?
-
4
|Neemias 2:4|
Niin sanoi kuningas minulle: mitäs siis anot? Niin minä rukoilin Taivaan Jumalaa,
-
5
|Neemias 2:5|
Ja sanoin kuninkaalle: jos kelpaa kuninkaalle, ja jos palvelias on sinun edessäs kelvollinen: ettäs lähettäisit minut Juudaan, isäni hautauskaupunkiin, rakentamaan sitä.
-
6
|Neemias 2:6|
Niin sanoi kuningas minulle ja kuningatar, joka hänen vieressänsä istui: kuinka kauvan sinä matkassa olet, ja koska sinä palajat? Ja se kelpasi kuninkaalle, ja hän lähetti minun, kuin minä ajan hänelle määrännyt olin.
-
7
|Neemias 2:7|
Ja minä sanoin kuninkaalle: jos kuninkaan tahto niin on, niin annettakoon minulle kirjat päämiesten tykö toisella puolella virtaa, että he vievät minun ylitse, siihenasti kuin minä tulen Juudaan,
-
8
|Neemias 2:8|
Ja kirjan Asaphille, joka on kuninkaan metsänvartia, että hän lähettää minulle hirsiä salin porttein vuolteiksi, kuin on huoneen tykönä, ja kaupungin muuriin ja siihen huoneesen, johon minä menen. Ja kuningas antoi minulle niinkuin Jumalani hyvä käsi oli minun ylitseni.
-
9
|Neemias 2:9|
Ja kuin minä tulin sille puolelle virtaa päämiesten tykö, niin minä annoin heille kuninkaan kirjan; kuningas lähetti myös minun kanssani sodanpäämiehiä ja hevosmiehiä.
-
-
Sugestões

Clique para ler 2 Reis 24-25
30 de abril LAB 486
NÃO DESTRUA, LEIA!
2Reis 24-25
No final do mês de abril, terminando o livro de Reis, também estamos lendo sobre o fim do reino de Judá. Hoje, temos a descrição dos tristes e últimos reinados de Judá, que foram dos reis Jeoaquim, Joaquim e Zedequias, reis que só deram “bola fora”. E daí, vem a triste descrição da queda de Jerusalém, como já estava previsto. Na realidade, quando o ser humano não procura fazer o que é certo, ele “arruma pra cabeça”, mesmo que, em sua cabeça, ele saiba que vai se dar mal. É uma sina muito triste!
O povo de Judá sabia o que não deveria fazer e evitar para que não chegasse às ruínas, como eles chegaram. Os líderes de Jerusalém sabiam o que deveriam fazer para cuidar da manutenção daqueles seres humanos, mas agiram exatamente ao contrário. De forma irônica, era o povo mais instruído da época, pois tinham a revelação especial direta de Deus. Mas não basta apenas ter a revelação de Deus. Saber das possibilidades de que se fizer algo errado, terá um preço a pagar, qualquer um sabe. Até o ladrão sabe; as pessoas equivocadas, que não têm o temor de Deus, sabem. Paradoxalmente, até os ignorantes sabem.
Em uma palestra realizada no dia 1º de março de 2008, organizada pela FAPESP, a Fundação de Amparo à Pesquisa do Estado de São Paulo, Niles Eldredge, um biólogo muito culto, afirmou que o ser humano tem um problema sério, porque a humanidade “...explora em excesso as espécies da natureza, polui o ambiente, desorganiza os biomas ao introduzir formas de vida de um ecossistema em outro e sua população não para de crescer, aumentado ainda mais a pressão sobre os recursos globais. Ninguém quer destruir o planeta, mas estamos destruindo-o rapidamente.” Já pensou? Um evolucionista, que fala tudo ao contrário do que está na Bíblia, falando uma coisa acertada, que tem tudo a ver com as profecias bíblicas! Veja bem: “Ninguém quer destruir o planeta, mas estamos destruindo-o rapidamente.” São as pedras clamando, que Jesus avisou que falariam se Seus discípulos não fizessem alguma coisa para anunciar a mensagem profética da Bíblia.
A última frase mencionada é uma grande realidade. Ninguém queria destruir o reino de Judá, mas eles o destruíram rapidamente. E pagaram um preço muito alto. A nação foi extinta. Sei que você não quer destruir o planeta, mas provavelmente deve estar fazendo coisas que não sejam ecologicamente corretas. Você também será responsável, mais cedo que imagina, por nossa autodestruição.
Mas minha maior preocupação é se não estamos fazendo a mesma coisa com a nossa vida espiritual. Não destrua sua alma, leia a Bíblia!
Valdeci Júnior
Fátima Silva