-
-
Suomen Raamattuopisto (1776) -
-
10
|Neemias 2:10|
Mutta kuin Sanballat Horonilainen ja palvelia Tobia Ammonilainen sen kuulivat, panivat he pahaksensa sangen kovin, että joku ihminen tuli, joka Israelin lasten parasta katsoi.
-
11
|Neemias 2:11|
Ja kuin minä tulin Jerusalemiin ja olin siellä ollut kolme päivää,
-
12
|Neemias 2:12|
Nousin minä yöllä ja vähä väkeä minun kanssani; sillä en minä sanonut kellenkään, mitä minun Jumalani oli antanut sydämeeni, tehdäkseni Jerusalemissa; ja ei minulla ollut yhtään juhtaa myötäni, muuta kuin se, jonka päällä minä istuin.
-
13
|Neemias 2:13|
Ja minä ajoin Laaksoportista ulos yöllä, Kärmelähteen kohdalle Sontaporttiin asti ja katselin Jerusalemin muureja, jotka olivat jaotetut, ja portteja, jotka olivat tulella kulutetut.
-
14
|Neemias 2:14|
Ja minä menin vielä Lähdeporttiin ja Kuninkaan vesilammin tykö; ja ei ollut sielä siaa, että minun juhtani sai käydä minun allani.
-
15
|Neemias 2:15|
Kuitenkin menin minä yöllä ojaa myöten ja koettelin muuria; sitte palasin minä ja tulin jälleen Laaksoporttiin.
-
16
|Neemias 2:16|
Ja ei ylimmäiset tietäneet, kuhunka minä menin, taikka mitä minä tein; sillä en minä vielä siihenasti ilmoittanut mitään kellenkään, Juudalaisille eikä papeille, ylimmäisille taikka esivallalle, ja muille työn tekiöille.
-
17
|Neemias 2:17|
Ja minä sanoin heille: te näette tämän onnettomuuden, jossa me olemme, että Jerusalem on autiona, ja sen portit ovat tulella kulutetut: tulkaat ja rakentakaamme Jerusalemin muurit, ettemme enää häpiänä olisi.
-
18
|Neemias 2:18|
Ja minä ilmoitin heille minun Jumalani käden, joka oli hyvä minun päälläni, ja myös kuninkaan sanat, jotka hän sanoi minulle. Ja he sanoivat: nouskaamme siis ja rakentakaamme. Ja heidän kätensä vahvistuivat hyvyyteen.
-
19
|Neemias 2:19|
Mutta kun Sanballat Horonilainen, ja palvelia Tobia Ammonilainen, ja Gesem Arabialainen sen kuulivat, häpäisivät he meitä ja katsoivat meidät ylön ja sanoivat: mikä se on, jota te teette? tahdotteko te luopua jälleen kuninkaasta?
-
-
Sugestões

Clique para ler Salmos 90-99
01 de julho LAB 548
BELOS, MUI BELOS SALMOS
SALMOS 90-99
Em nosso programa anual de leitura da Bíblia, começamos hoje a leitura do quarto livro dos Salmos. Você sabia que o livro dos salmos, na realidade, é uma coletânea de muitos textos separados, que antigamente eram colecionados em cinco volumes? Após algum tempo, juntaram tudo em um livro só. Mas ainda temos as subdivisões e, exatamente no Salmo 90, se inicia a quarta subdivisão.
Esse salmo é uma oração de Moisés, homem de Deus, quando está comentando sobre o quanto Deus é grande, mas, ao mesmo tempo, o quanto Ele pode estar perto de nós, dependendo da confiança que colocamos nEle. E Moisés é inquiridor dessa presença, dessa companhia, dessas bênçãos do Senhor.
A seguir, no Salmo 91, encontramos a clássica oração que muitos cristãos e muitos judeus sabem de cor. Ela é uma verdadeira declaração de confiança em Deus, em um ato de fé, de reconhecer que a vida está realmente nas mãos do Pai Celestial.
Já o Salmo 92 é um cântico que foi feito para ser cantado no dia de sábado. Então, se você é um guardador do dia do Senhor Jesus, que é o sábado, pois até do sábado Jesus é Senhor, conseguirá entender muito melhor as palavras contidas nele. Elas têm, realmente, todo o sentido da guarda do sábado. Se você ainda não entendeu o sentido da guarda do sábado, leia esse salmo.
O Salmo 93 é aquele tipo de salmo que eu lhe diria: Decore esse salmo, meu amigo! Tenha-o memorizado, na ponta da língua! Ele é um salmo curtinho, mas muito lindo e poderoso: “O Senhor reina! Vestiu-se de majestade; de majestade vestiu-se o Senhor e armou-se de poder...”
O salmo seguinte é aquele que os teólogos chamam de “salmo imprecatório”. Nele, o autor desabafa, questiona a justiça de Deus, deseja que o ímpio receba seu merecido castigo e coloca toda sua confiança no justo Juiz. Todo ser humano, uma ou outra vez, passa por sentimentos assim. Portanto, vamos procurar compreender o salmista, porque ele também era um ser humano.
Do Salmo 95 até o 99, se você é alguém que gosta de louvar a Deus e que sempre procura aprender canções de louvor, e se já faz um bom tempo que tem esse hábito, então, com certeza, já pronunciou as frases e palavras desses cinco salmos. Eles já serviram de inspiração para as letras de muitos compositores talentosos. São salmos lindos de louvores diretos a Deus, de pura adoração.
Resumindo, digo-lhe que você terá prejuízo se perder a oportunidade de fazer a leitura de hoje, dos belos salmos que estão à nossa disposição. Delicie-se, lendo-os e decorando-os!
Valdeci Júnior
Fátima Silva