-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew Stuttgart Bible without vowels (OT) / Greek Textus Receptus (NT) -
-
1
|2 Reis 20:1|
בימים ההם חלה חזקיהו למות ויבא אליו ישׂעיהו בן אמוץ הנביא ויאמר אליו כה אמר יהוה צו לביתך כי מת אתה ולא תחיה
-
2
|2 Reis 20:2|
ויסב את פניו אל הקיר ויתפלל אל יהוה לאמר
-
3
|2 Reis 20:3|
אנה יהוה זכר נא את אשׂר התהלכתי לפניך באמת ובלבב שׂלם והטוב בעיניך עשׁיתי ויבך חזקיהו בכי גדול
-
4
|2 Reis 20:4|
ויהי ישׂעיהו לא יצא העיר התיכנה ודבר יהוה היה אליו לאמר
-
5
|2 Reis 20:5|
שׂוב ואמרת אל חזקיהו נגיד עמי כה אמר יהוה אלהי דוד אביך שׂמעתי את תפלתך ראיתי את דמעתך הנני רפא לך ביום השׂלישׂי תעלה בית יהוה
-
6
|2 Reis 20:6|
והספתי על ימיך חמשׂ עשׁרה שׂנה ומכף מלך אשׂור אצילך ואת העיר הזאת וגנותי על העיר הזאת למעני ולמען דוד עבדי
-
7
|2 Reis 20:7|
ויאמר ישׂעיהו קחו דבלת תאנים ויקחו וישׁימו על השׂחין ויחי
-
8
|2 Reis 20:8|
ויאמר חזקיהו אל ישׂעיהו מה אות כי ירפא יהוה לי ועליתי ביום השׂלישׂי בית יהוה
-
9
|2 Reis 20:9|
ויאמר ישׂעיהו זה לך האות מאת יהוה כי יעשׁה יהוה את הדבר אשׂר דבר הלך הצל עשׁר מעלות אם ישׂוב עשׁר מעלות
-
10
|2 Reis 20:10|
ויאמר יחזקיהו נקל לצל לנטות עשׁר מעלות לא כי ישׂוב הצל אחרנית עשׁר מעלות
-
-
Sugestões

Clique para ler 1 Crônicas 13-16
05 de maio LAB 491
O MEU VIOLÃOZINHO
1Crônicas 13-16
Ontem, comentei um pouquinho sobre um aspecto da depressão. Na realidade, a depressão é uma tristeza crônica que se transformou num quadro clínico, patológico, onde a saúde fica carente de tratamento médico. Mas podemos fugir da depressão se agirmos como Davi.
Imagine um dia corrido. Tentarei descrever um dos meus dias de rotina, que acontece sempre.
Levanto bem cedo e procuro a presença de Deus. Aí entra 1Crônicas 13, cujo título na minha Bíblia é “O Retorno da Arca”. É meu primeiro momento do dia: o retorno da presença de Deus para minha vida, ou melhor, meu retorno para Deus.
Daí, faço muitas caminhadas dentro de casa, me organizando e interagindo com minha família. Agora, relaciono com 1Crônicas 14, cujo título é “O Palácio e a Família de Davi”. Como no último versículo, minha família se espalha para a correria do dia-a-dia. Muitas idas e vindas...
1Crônicas 15: trabalhando para Deus, em nome de Deus, com Deus, por Deus, interagindo com pessoas, passando por algumas decepções de relacionamentos, participando de nomeações, ouvindo barulho... Ufa! E o dia termina, no auge da correria do estresse. Volto para casa. Final do capítulo 15, começo do 16. Ligo o som e vou ouvindo.
1Crônicas 16: chego em casa e pego meu violão. Vou tocar alguma coisa.
Aí, lembro de uma música de Chitãozinho e Xororó, que diz: “O grande Mestre do céu, nosso Criador, quando nascemos um dom nos dá. E cada um segue a vida, o seu destino... E ...nós nascemos só pra cantar...” Deus nos fez para cantar! “Quem canta, os males espanta!” diz a música. E essa música simples nos ensina uma grande lição, quando diz: “a gente é feliz”. Sim! Quando cantamos, mandamos a tristeza para o ar, igual Davi fazia, “...tal qual um pássaro livre no ar. Pensando bem nós temos algo em comum, porque nascemos só pra cantar.” Esses cantores seguem “dizendo/cantando” que cantam em qualquer hora e lugar.
É pensando no propósito do Criador, que vejo o exemplo de Davi nesse salmo que ele escreveu e está na leitura de hoje. Embora estejamos lendo o livro de Crônicas, no fim da história bíblica, tem um salmo. A música, o louvor a Deus, não deve ser deixado só para certos momentos. Ela deve fazer parte de tudo e o louvor deve preencher todo o nosso viver. Esse era o segredo de Davi. Ele tinha uma vida agitada, corrida, estressante, mas conseguia sobreviver a isso louvando a Deus. Por isso, quando chegar em casa, vou pegar, de novo, meu violãozinho.
E você? O que vai fazer para inserir o louvor em seu viver?
.
Valdeci Júnior
Fátima Silva