-
-
Maori -
-
14
|Ester 5:14|
Katahi ka ki atu tana wahine, a Herehe, ratou ko ona hoa katoa ki a ia, Me hanga he tarawa, kia rima tekau whatianga te tiketike, a i te ata mau e ki atu ki te kingi kia taronatia a Mororekai ki runga; katahi koe ka haere koa ai, korua ko te kin gi ki te hakari. Na pai tonu taua kupu ki a Hamana, a ka meinga e ia kia hanga taua tarawa.
-
1
|Ester 6:1|
¶ I taua po kihai i moe te kingi, a ka mea kia kawea mai te pukapuka whakamahara ki nga meatanga o nga ra. Na ka korerotia ki te aroaro o te kingi.
-
2
|Ester 6:2|
Na ka kitea, kua oti te tuhituhi te whakaatu a Mororekai mo Pikitana raua ko Terehe, mo nga rangatira ruma tokorua a te kingi, he kaitiaki tetau, i whai raua kia pa te ringa ki a Kingi Ahahueruha.
-
3
|Ester 6:3|
Na ka mea te kingi, He aha te honore, te kororia, i whiwhi ai a Mororekai mo tenei? Ano ra ko nga tangata a te kingi i mahi nei ki a ia, Kihai tetahi mea i meatia ki a ia.
-
4
|Ester 6:4|
¶ Na ka mea te kingi, Ko wai kei te marae? Na tera a Hamana kua tae mai ki te marae o waho o te whare o te kingi, ki te korero ki te kingi, kia taronatia a Mororekai ki runga ki te tarawa kua oti te hanga mona.
-
5
|Ester 6:5|
Na ka mea nga tangata a te kingi ki a ia, Ko Hamana tenei e tu mai nei i te marae. Ano ra ko te kingi, Kia haere mai ia.
-
6
|Ester 6:6|
Heoi ka haere mai a Hamana. Na ka mea te kingi ke a ia, Ko te aha kia meatia ki ta te kingi tangata e pai ai kia whakahonoretia? Na ko te meatanga ake a Hamana i roto i tona ngakau, Ko wai atu i ahau ta te kingi e pai ai kia whakahonoretia?
-
7
|Ester 6:7|
Na ka mea a Hamana ki te kingi, Mo ta te kingi tangata e pai ai kia whakahonoretia,
-
8
|Ester 6:8|
Me kawe mai nga kakahu kingi, e kakahu nei te kingi me te hoiho ano e ekengia ana e te kingi, potae rawa he karauna kingi ki tona matenga;
-
9
|Ester 6:9|
Na ka hoatu taua kakahu me te hoiho ke te ringa o tetahi o nga tino rangatira a te kingi, kia whakakakahuria atu ki te tangata e pai ai te kingi kia whakahonoretia; na ka mea i a ia kia eke i runga i te hoiho i te waharoa o te pa, ka karanga haer e ai i mua i a ia, Ka peneitia te tangata e pai ai te kingi kia whakahonoretia.
-
-
Sugestões

Clique para ler 1 Crônicas 25-27
08 de maio LAB 494
G12 SIMPLES
1Crônicas 25-27
Hoje, quero convidar você a fazer parte de um G12 que seja menos confuso e controvertido que o sistema criado pelo pastor colombiano César Castellanos Dominguez. Permita-me comentar sobre um enquadramento que é direto de Deus, dentro do qual todo ser humano pode estar, sem burocracia nenhuma, mesmo que não seja visto pelas outras pessoas, mas sendo reconhecido diretamente pelo Senhor. Isso não é uma doutrina, mas apenas uma aplicação e que está relacionada a uma curiosidade que encontrei na leitura de hoje.
Se você der uma olhada em 1Crônicas 25, verá que ele fala das funções dos cantores e dos diferentes tipos de instrumentos que eles tocavam. Cada um tinha sua função bem distribuída e de uma maneira proporcional. Eram 288 cantores - esse total é uma divisão de 12 músicos em cada família. Como eram 24 famílias, 12 vezes 24 dá um total de 288 pessoas para executar a música do templo. Imagine, que lindo esse tanto de gente tocando, cantando, trabalhando no ministério da música!
Você lembra do quanto o número 12 é importante na Bíblia? Existiram as 12 tribos de Israel, os 12 apóstolos, as 12 portas da cidade; há os 12 fundamentos da nova Jerusalém, os 144 mil, que é um quadrado perfeito de 12, e por aí vai. Isso representa algo que Deus separa para usar de canal, de conduto, para conduzir Seu povo até Ele. As 12 tribos de Israel deveriam levar os demais povos do mundo antigo até Jeová. Os 12 espias deveriam levar os israelitas até a nova Canaã. Os 12 apóstolos deveriam levar o mundo do primeiro século até Jesus. As 12 portas da Cidade Santa deverão nos conduzir até o trono de Deus... E aí podemos ver também os 12 e mais 12 e muitos outros 12 músicos no final de 1Crônicas com o objetivo de, através do louvor, também proporcionarem uma aproximação entre os adoradores e Deus. Vemos que, com Deus, não há uma “lotação fechada”. A entrada é franca.
Mas alguém poderia pensar: “Para essa missão, Deus só tem 12 vagas.” Porém, quando Deus forma um grupo de 12, Ele franqueia outro. Quando fecha um grupo de 12, franqueia outro também. E mais 12 e mais 12... Se multiplicarmos isso por 12, teremos 144 mil.
Então, você quer ser um dos 12 de Deus? Que tal pertencer ao grupo dos 144 mil, que vão louvar, também, o Cordeiro de Deus, só que lá no Céu? Enquanto você estiver fazendo a leitura bíblica de hoje, pense nisso e fale sobre isso com Deus. Desde agora, imagine-se fazendo parte desse super coral! Vamos nos encontrar lá?
Valdeci Júnior
Fátima Silva