-
-
Hebrew Stuttgart Bible without vowels (OT) / Greek Textus Receptus (NT) -
-
1
|Daniel 1:1|
בשׂנת שׂלושׂ למלכות יהויקים מלך יהודה בא נבוכדנאצר מלך בבל ירושׂלם ויצר עליה
-
2
|Daniel 1:2|
ויתן אדני בידו את יהויקים מלך יהודה ומקצת כלי בית האלהים ויביאם ארץ שׂנער בית אלהיו ואת הכלים הביא בית אוצר אלהיו
-
3
|Daniel 1:3|
ויאמר המלך לאשׂפנז רב סריסיו להביא מבני ישׁראל ומזרע המלוכה ומן הפרתמים
-
4
|Daniel 1:4|
ילדים אשׂר אין בהם כל מאום וטובי מראה ומשׁכילים בכל חכמה וידעי דעת ומביני מדע ואשׂר כח בהם לעמד בהיכל המלך וללמדם ספר ולשׂון כשׁדים
-
5
|Daniel 1:5|
וימן להם המלך דבר יום ביומו מפת בג המלך ומיין משׂתיו ולגדלם שׂנים שׂלושׂ ומקצתם יעמדו לפני המלך
-
6
|Daniel 1:6|
ויהי בהם מבני יהודה דניאל חנניה מישׂאל ועזריה
-
7
|Daniel 1:7|
וישׁם להם שׁר הסריסים שׂמות וישׁם לדניאל בלטשׂאצר ולחנניה שׂדרך ולמישׂאל מישׂך ולעזריה עבד נגו
-
8
|Daniel 1:8|
וישׁם דניאל על לבו אשׂר לא יתגאל בפתבג המלך וביין משׂתיו ויבקשׂ משׁר הסריסים אשׂר לא יתגאל
-
9
|Daniel 1:9|
ויתן האלהים את דניאל לחסד ולרחמים לפני שׁר הסריסים
-
10
|Daniel 1:10|
ויאמר שׁר הסריסים לדניאל ירא אני את אדני המלך אשׂר מנה את מאכלכם ואת משׂתיכם אשׂר למה יראה את פניכם זעפים מן הילדים אשׂר כגילכם וחיבתם את ראשׂי למלך
-
-
Sugestões

Clique para ler Jó 25-28
10 de junho LAB 527
MEU MUNDO NÃO É AQUI
JÓ 25-28
“Pelo Deus vivo, que me negou justiça, pelo Todo poderoso, que deu amargura à minha alma, enquanto eu tiver vida em mim, o sopro de Deus em minhas narinas, meus lábios não falarão maldade, e minha língua não proferirá nada que seja falso. Nunca darei razão a vocês [para me acusarem]! Minha integridade não negarei jamais, até à morte. Manterei minha retidão, e nunca a deixarei enquanto eu viver, a minha consciência não me repreenderá” (Jó 27:1-6).
Quem disse isso? O grande Jó. Destaquei esse trecho da leitura porque, para mim, ele é demais. Pense: um seguidor de Deus, sofrendo, na pior das desgraças, sem saber para onde foi a justiça do Senhor, ter a coragem de olhar para o Céu e dizer: “Deus, ainda que o Senhor me mate, é em Ti que eu vou continuar colocando a minha esperança”?
Isso que é fé. Porque quando alguém passa por uma dificuldade, ora e tem sua oração respondida, não tem tanta fé assim. O mundo hoje anda tão longe de compreender o que é fé, que pensa que o “máximo da fé” seria: está desempregado? Bate o joelho no chão e pede um emprego para o Senhor. Daí a oração é respondida e o emprego aparece. Oh! Isso que é fé! Está doente? Faz uma oração e vem a cura! Oh! Que fé! Está precisando de dinheiro? Pede para Deus e a grana aparece. Oh!... Fé? Fé ou presunção? Fé ou teologia da prosperidade? Fé ou mercadologia da religião? Fé ou falta de compreensão bíblica?
Quando é preciso ter mais fé: orar para um paralítico levantar-se e sair andando, em nome de Jesus, e vê-lo sair andando ou orar para um paralítico levantar-se, em nome de Jesus, e não vê-lo sair andando e ainda assim continuar crendo em Jesus? Percebe como nossa noção de fé tem sido deturpada?
Então, permita-me repetir o trecho destacado que estampa, de forma grandiosa, a fé desse homem: “Pelo Deus vivo, que me negou justiça, pelo Todo poderoso, que deu amargura à minha alma, enquanto eu tiver vida em mim, o sopro de Deus em minhas narinas, meus lábios não falarão maldade, e minha língua não proferirá nada que seja falso. Nunca darei razão a vocês [para me acusarem]! Minha integridade não negarei jamais, até à morte. Manterei minha retidão, e nunca a deixarei enquanto eu viver, a minha consciência não me repreenderá.”
Fé é a ponte que nos liga desta vida para a vida eterna. É a convicção de que nosso CÉU PODE COMEÇAR AQUI, MAS QUE NOSSO MUNDO, ABSOLUTAMENTE, NÃO É AQUI.
Nosso destino é o Céu!
Valdeci Júnior
Fátima Silva