-
-
Hebrew Stuttgart Bible without vowels (OT) / Greek Textus Receptus (NT) -
-
1
|Daniel 12:1|
ובעת ההיא יעמד מיכאל השׁר הגדול העמד על בני עמך והיתה עת צרה אשׂר לא נהיתה מהיות גוי עד העת ההיא ובעת ההיא ימלט עמך כל הנמצא כתוב בספר
-
2
|Daniel 12:2|
ורבים מישׂני אדמת עפר יקיצו אלה לחיי עולם ואלה לחרפות לדראון עולם
-
3
|Daniel 12:3|
והמשׁכלים יזהרו כזהר הרקיע ומצדיקי הרבים ככוכבים לעולם ועד
-
4
|Daniel 12:4|
ואתה דניאל סתם הדברים וחתם הספר עד עת קץ ישׂטטו רבים ותרבה הדעת
-
5
|Daniel 12:5|
וראיתי אני דניאל והנה שׂנים אחרים עמדים אחד הנה לשׁפת היאר ואחד הנה לשׁפת היאר
-
6
|Daniel 12:6|
ויאמר לאישׂ לבושׂ הבדים אשׂר ממעל למימי היאר עד מתי קץ הפלאות
-
7
|Daniel 12:7|
ואשׂמע את האישׂ לבושׂ הבדים אשׂר ממעל למימי היאר וירם ימינו ושׁמאלו אל השׂמים וישׂבע בחי העולם כי למועד מועדים וחצי וככלות נפץ יד עם קדשׂ תכלינה כל אלה
-
8
|Daniel 12:8|
ואני שׂמעתי ולא אבין ואמרה אדני מה אחרית אלה
-
9
|Daniel 12:9|
ויאמר לך דניאל כי סתמים וחתמים הדברים עד עת קץ
-
10
|Daniel 12:10|
יתבררו ויתלבנו ויצרפו רבים והרשׂיעו רשׂעים ולא יבינו כל רשׂעים והמשׁכלים יבינו
-
-
Sugestões

Clique para ler Provérbios 16-19
14 de julho LAB 561
QUANTO CUSTA SUA FAMÍLIA?
Provérbios 16-19
“Melhor é um pedaço de pão seco com paz e tranquilidade do que uma casa onde há banquete e muitas brigas.” Já parou para pensar nisso? O que você acha? É ou não uma grande verdade?
Esse verso é só um dos tantos “provérbios da hora” que está na leitura bíblica de hoje que, aliás, tem mais de 100 provérbios. Cada um é melhor que o outro. Você concorda com o provérbio citado acima? Tem muita gente que não. Pode até dizer que sim, mas no seu comportamento e ações, age totalmente diferente. Um exemplo é o tipo de pai de família fissurado por trabalho.
Pedro era um menino que tinha tudo o que queria e não queria, exceto algo que desejava muito.
Um dia, foi se queixar com a mãe:
- Por que meu pai não brinca comigo?
- Seu pai é um homem muito ocupado, o tempo dele é muito precioso - respondeu.
A criança foi para o quarto, muito pensativa. Pegou o cofrinho e foi contar quanto havia economizado de sua mesada. Adormeceu, chorando de saudade do pai.
Mais tarde, ele acordou com a chegada do Sr. Rafael e correu para encontrá-lo:
- Papai, é verdade que seu tempo é muito precioso?
- É verdade - disse, desviando o olhar do filho.
- Quanto custa uma hora do seu tempo? - O Sr. Rafael disse que não sabia.
O pequeno Pedro insistiu para obter uma resposta até que o pai perdeu a paciência e brigou com ele. Com medo, voltou para o quarto.
Depois que esfriou a cabeça, o Sr. Rafael refletiu sobre a maneira como havia tratado o pequeno e foi até o quarto do filho. Como viu que o garoto ainda estava acordado, o pai tentou um diálogo:
- Você ainda quer saber quanto ganho? O menino balançou a cabeça afirmando que sim. O pai estufou o peito e suspirou fundo. Parecia que a atmosfera do quarto trazia-lhe o ar da satisfação, de enfim dizer ao seu filho o valor do pai que ele tinha.
- Eu ganho 300 reais por hora.
O menino levou um susto, mas animou-se o suficiente para pedir:
- O senhor pode me emprestar 100 reais?
Para continuar impressionando o filho, o pai entregou-lhe o dinheiro. Curioso, perguntou:
- Posso saber pra quê?
O garoto puxou um bolo de notinhas enroladas, de debaixo do travesseiro.
- Eu já consegui juntar 200 reais, mais estes 100 que o senhor me emprestou, dá 300. Agora o senhor pode me vender uma hora do seu tempo pra brincar comigo?
Quanto custa seu lar? Já parou para pensar nisso?
Valdeci Júnior
Fátima Silva