-
-
Afrikaans (1953) -
-
1
|Esdras 10:1|
En terwyl Esra bid en hy wenende neerval en belydenis doen voor die huis van God, kom daar uit Israel 'n baie groot vergadering van manne en vroue en kinders by hom bymekaar; want die volk het geween met 'n groot geween.
-
2
|Esdras 10:2|
Toe het Segánja, die seun van Jéhiël, van die seuns van Elam, begin spreek en aan Esra gesê: Ons het ontrou gehandel teen onse God, dat ons vreemde vroue uit die volke van die land getrou het; maar tog is daar nog hoop vir Israel in hierdie saak.
-
3
|Esdras 10:3|
Laat ons dan nou 'n verbond met onse God sluit om al die vroue en wat uit hulle gebore is, weg te stuur volgens die raad van my heer en van die wat beef vir die gebod van onse God, en laat volgens die wet gehandel word.
-
4
|Esdras 10:4|
Staan op, want die saak rus op u, en ons staan by u; wees sterk en handel!
-
5
|Esdras 10:5|
Toe het Esra opgestaan en hy het die owerstes van die priesters, die Leviete en die hele Israel laat sweer om volgens hierdie woord te handel; en hulle het gesweer.
-
6
|Esdras 10:6|
En Esra het hom opgerig van voor die huis van God en weggegaan na die kamer van Jóhanan, die seun van Éljasib. En hy het daar gekom; geen brood het hy geëet en geen water gedrink nie, want hy het rou bedrywe oor die ontrou van die ballinge.
-
7
|Esdras 10:7|
Toe het hulle 'n oproep deur Juda en Jerusalem laat gaan aan al die ballinge om in Jerusalem saam te kom.
-
8
|Esdras 10:8|
En elkeen wat nie binne drie dae inkom nie, dié se hele besitting sou volgens besluit van die owerstes en die oudstes deur die banvloek getref word, en hy self uit die vergadering van die ballinge uitgesluit word.
-
9
|Esdras 10:9|
Daarop het al die manne van Juda en Benjamin binne drie dae in Jerusalem saamgekom; dit was die negende maand, op die twintigste van die maand; en die hele volk het op die plein van die huis van God gesit en bewe vanweë die saak self en vanweë die reënbuie.
-
10
|Esdras 10:10|
En die priester Esra het opgestaan en vir hulle gesê: Julle was ontrou en het vreemde vroue getrou om die skuld van Israel te vermeerder.
-
-
Sugestões

Clique para ler 2 Crônicas 1-4
10 de maio LAB 496
ESCULTURA: PODE OU NÃO PODE?
2Crônicas 01-04
Hoje estou a todo vapor, com todo o ânimo, porque estamos começando a ler mais um livro da BÃblia. Na realidade, é uma continuação do livro de Crônicas. Ontem, quando terminamos de estudar o primeiro desses livros, eu estava falando sobre Salomão, e hoje também continua.
Na nossa leitura bÃblica, vemos que quando Salomão está construindo o templo, ele manda fazer dois querubins esculpidos para colocar dentro do templo. Daà alguém pode pensar que ele estava desobedecendo a Deus, mas não estava. Em Êxodo 27, o próprio Deus tinha mandado esculpir querubins para colocar dentro do santuário.
Então, surge outra pergunta: como Deus manda esculpir esses dois anjos se, nos Dez Mandamentos, Ele já tinha falado para não fazer imagem de escultura? Será que isso é uma contradição bÃblica? Para entendermos esse detalhe, precisamos entender o sentido do texto do mandamento.
Se observarmos bem os quatro primeiro mandamentos, eles estão relacionados à adoração, o culto que o ser humano presta. Todo ser humano adora alguma coisa. E aà que está o perigo. O único motivo de adoração correto é Deus e é para isso que ele chama a atenção no segundo mandamento, também. Quando diz para não fazer imagens de escultura, precisamos entender o porquê do pedido. Quando Deus diz para que não nos curvemos diante das imagens e não adoremos uma escultura, ou qualquer coisa que não seja o Senhor Deus, o ponto-chave é a adoração.
Se observarmos bem, podemos notar que, no santuário e no templo, ninguém se ajoelhava diante de um querubim esculpido para beijar, orar ou implorar alguma coisa. Ninguém usava alguma escultura para adorar ou fazer petições a ela e não a Deus. Esses querubins esculpidos eram apenas ilustrações e obras de arte. Não eram objetos para ser adorados como o mandamento condenaria.
Na realidade, Deus nunca condenou a habilidade artÃstica de pintar, bordar e até esculpir. O que Deus condena não é um desenho, um entalhe ou pintura. Ele condena quando colocamos alguma coisa no lugar de Deus em nossa vida. O Senhor ama o belo. Ele quer que Seus filhos olhem ao redor e em tudo lembrem-se dEle. O que Ele não pode tolerar é Seu povo aceitar alguém ou algo que não seja Jesus como Seu Salvador pessoal. Isso seria o que caracterizaria uma idolatria. E era essa a preocupação de Deus nos quatro primeiro mandamentos da lei.
E aqui cabe uma grande lição para nós: existe alguma coisa ocupando espaço entre você e Deus? Cuidado para que não haja, no seu coração, algo mais importante que Ele.
Coloque-O em primeiro lugar na sua vida sempre!
Valdeci Júnior
Fátima Silva