-
-
Afrikaans (1953) -
-
1
|Esdras 4:1|
En toe die teëstanders van Juda en Benjamin hoor dat die ballinge 'n tempel bou vir die HERE, die God van Israel,
-
2
|Esdras 4:2|
het hulle aangekom na Serubbábel en na die familiehoofde en aan hulle gesê: Laat ons saam met julle bou, want net soos julle soek ons julle God, en aan Hom offer ons van die dae van Esar-Haddon af, die koning van Assirië, wat ons hierheen laat optrek het.
-
3
|Esdras 4:3|
Maar Serubbábel en Jésua en die ander familiehoofde van Israel het aan hulle gesê: Dit sal nie gaan dat julle saam met ons 'n huis vir onse God bou nie, maar óns alleen sal vir die HERE, die God van Israel, dit bou soos koning Kores, die koning van Persië, ons beveel het.
-
4
|Esdras 4:4|
Toe het die volk van die land die hande van die volk van Juda laat verslap en hulle afgeskrik om nie te bou nie.
-
5
|Esdras 4:5|
En hulle het raadgewers teen hulle gehuur om hulle plan te verydel al die dae van Kores, die koning van Persië, tot op die regering van Daríus, die koning van Persië.
-
6
|Esdras 4:6|
En onder die regering van Ahasvéros, in die begin van sy regering, het hulle 'n aanklag geskrywe teen die inwoners van Juda en Jerusalem.
-
7
|Esdras 4:7|
En in die dae van Artasásta het Bislam, Mítredat, Tábeël en sy ander partygenote aan Artasásta, die koning van Persië, geskrywe; en die skrif van die brief was Aramees geskrywe en in Aramees vertaal.
-
8
|Esdras 4:8|
Rehum, die bevelhebber, en Simsai, die skrywer, het 'n brief geskrywe teen Jerusalem aan Artasásta, die koning, van die volgende inhoud:
-
9
|Esdras 4:9|
Rehum, die bevelhebber, en Simsai, die skrywer, en hulle ander partygenote, die Dinaïete, die Afarsatgiete, die Tarpeliete, die Afarsiete, die Arkewiete, die Babiloniërs, die Susangiete, naamlik die Elamiete,
-
10
|Esdras 4:10|
en die ander volke wat die groot en beroemde Asnappar weggevoer en in die stad Samaría en die orige gebied wes van die Eufraat laat woon het. En nou--
-
-
Sugestões

Clique para ler Daniel 1-3
12 de setembro LAB 256
DESTINO UNIVERSAL
Daniel 01-03
Nabucodonosor estava de olhos estatelados para ouvir a revelação sobre seu sonho. E o mais fascinante era que Daniel não diria somente o significado do sonho, mas também revelaria ao rei o que ele havia sonhado e esquecido. Por isso, ele podia confiar.
Nabucodonosor ficou sem fôlego, curioso para saber o significado. Só mesmo Deus poderia revelar ao rei aquilo que ele havia sonhado! E você, quer conhecer a definição do sonho?
A própria Bíblia explica. A cabeça de ouro era Babilônia. Dali, Nabucodonosor dominou o mundo de 605 a 539 a.C. Mas Babilônia não duraria para sempre. Ela seria derrotada por outro poder, simbolizado pelo peito e braços de prata, que eram os medos e os persas, que conquistaram Babilônia em 539 a.C e governou o mundo até 331 a.C.
A próxima parte da estátua, o ventre, era de um metal ainda inferior: o bronze. O domínio da Grécia, usando armamentos de bronze, entrou em cena. Alexandre o Grande, rei da Grécia, aos 33 anos de idade, liderou os gregos para conquistar os medo-persas na Batalha de Arbela em 331 a.C.
Mas, em menos de dois séculos...
O reino que seguiu a Grécia foi o poderio de ferro de Roma, o qual dominou o mundo desde 168 a.C e, por fim, caiu em seu poder. A divisão do império ocorreu desde 351 até 476 d.C., quando Rômulo Augusto, o último imperador romano, foi deposto pelos hérulos. Desde então, nunca mais se levantou outro duradouro império universal.
É como está escrito: “Mas como o ferro e o barro não se unem, assim também esses reinos não ficarão unidos (Daniel 2:43 – BLH)”. A história mostra os casamentos entre famílias reais. Na Primeira Guerra Mundial, quase todos os reis da Europa eram parentes. A rainha Vitória da Inglaterra era chamada a “avó da Europa”. Os reis da Espanha e da Inglaterra, o czar da Rússia e o kaiser da Alemanha eram todos parentes. Nessa guerra, sobrinhos, tios e avós brigaram entre si. Caíram os reinos, e a monarquia deu lugar à república.
Profecia cumprida! Nessa passagem, a Palavra de Deus é clara. Sete palavras – assim também esses reinos não ficarão unidos – têm detido cada pretendente a conquistador da Europa no decorrer dos séculos. Alguns governantes tentaram unir politicamente as nações da Europa: Carlos Magno, Luís XIV e Napoleão Bonaparte da França; Carlos V da Espanha; Guilherme II e Adolfo Hitler da Alemanha, etc. Mas não conseguiram, pois a sentença da profecia era clara e exata. O destino da história está sob o controle de Deus.
Diga ao Senhor que você quer colocar o controle da sua vida em Suas mãos.
Valdeci Júnior
Fátima Silva