-
-
Hebrew Stuttgart Bible without vowels (OT) / Greek Textus Receptus (NT) -
-
28
|Daniel 4:28|
עוד מלתא בפם מלכא קל מן שׂמיא נפל לך אמרין נבוכדנצר מלכא מלכותה עדת מנך
-
29
|Daniel 4:29|
ומן אנשׂא לך טרדין ועם חיות ברא מדרך עשׁבא כתורין לך יטעמון ושׂבעה עדנין יחלפון עליך עד די תנדע די שׂליט עליא במלכות אנשׂא ולמן די יצבא יתננה
-
30
|Daniel 4:30|
בה שׂעתא מלתא ספת על נבוכדנצר ומן אנשׂא טריד ועשׁבא כתורין יאכל ומטל שׂמיא גשׂמה יצטבע עד די שׁערה כנשׂרין רבה וטפרוהי כצפרין
-
31
|Daniel 4:31|
ולקצת יומיה אנה נבוכדנצר עיני לשׂמיא נטלת ומנדעי עלי יתוב ולעליא ברכת ולחי עלמא שׂבחת והדרת די שׂלטנה שׂלטן עלם ומלכותה עם דר ודר
-
32
|Daniel 4:32|
וכל דארי ארעא כלה חשׂיבין וכמצביה עבד בחיל שׂמיא ודארי ארעא ולא איתי די ימחא בידה ויאמר לה מה עבדת
-
33
|Daniel 4:33|
בה זמנא מנדעי יתוב עלי וליקר מלכותי הדרי וזוי יתוב עלי ולי הדברי ורברבני יבעון ועל מלכותי התקנת ורבו יתירה הוספת לי
-
34
|Daniel 4:34|
כען אנה נבוכדנצר משׂבח ומרומם ומהדר למלך שׂמיא די כל מעבדוהי קשׂט וארחתה דין ודי מהלכין בגוה יכל להשׂפלה
-
1
|Daniel 5:1|
בלשׂאצר מלכא עבד לחם רב לרברבנוהי אלף ולקבל אלפא חמרא שׂתה
-
2
|Daniel 5:2|
בלשׂאצר אמר בטעם חמרא להיתיה למאני דהבא וכספא די הנפק נבוכדנצר אבוהי מן היכלא די בירושׂלם וישׂתון בהון מלכא ורברבנוהי שׂגלתה ולחנתה
-
3
|Daniel 5:3|
באדין היתיו מאני דהבא די הנפקו מן היכלא די בית אלהא די בירושׂלם ואשׂתיו בהון מלכא ורברבנוהי שׂגלתה ולחנתה
-
-
Sugestões

Clique para ler 2 Crônicas 21-23
16 de maio LAB 502
BONS PROFETAS
2Crônicas 21-23
Hoje, quero comentar um pouco mais sobre Josafá. Destaco o comentário do livro Nisto Cremos, págs. 291-307:
Josafá, o brei de Judá, achava-se em aflição. Tropas inimigas aproximavam-se, e o panorama parecia não oferecer esperança. O rei “se pôs a buscar ao Senhor, e apregoou jejum em todo o Judá” (2Crônicas 20:3). As pessoas afluíam ao templo em grande número a fim de suplicar a Deus misericórdia e livramento. Enquanto Josafá dirigia os serviços de oração, suplicou a Deus que modificasse as circunstâncias. Ele orou: “Porventura, não és Tu Deus nos Céus? Não és Tu que dominas sobre todos os reinos dos povos? Na Tua mão, está a força e o poder, e não há quem Te possa resistir” (verso 6). Deus não protegeu de modo especial o Seu povo no passado? Não havia Ele concedido o território a Seu povo escolhido? Portanto, Josafá implorou: “Ah! Nosso Deus, acaso não executarás Tu o Teu julgamento contra eles? Porque em nós não há força ... não sabemos o que fazer; porém os nossos olhos estão postos em Ti” (verso 12).
Enquanto todo o Judá se encontrava em pé diante do Senhor, ergueu-se Jaaziel. Sua mensagem trouxe encorajamento e orientação para o povo amedrontado. Ele disse: “Não temais, nem vos assusteis... pois a peleja não é vossa, mas de Deus. ... Neste encontro não tereis de pelejar; tomai posição, ficai parados e vede o salvamento que o Senhor vos dará, ... porque o Senhor é convosco” (versos 15-17). Pela manhã, o rei insistiu diante de suas tropas: “Crede no Senhor, vosso Deus, e estareis seguros; crede nos Seus profetas e prosperareis” (verso 20).
O rei creu tão plenamente naquele profeta praticamente desconhecido – Jaaziel – que substituiu a sua linha de frente, colocando em seu lugar um coral que deveria louvar o Senhor e a beleza de Sua santidade! Enquanto as antífonas de fé enchiam os ares, o Senhor achava-Se em operação, trazendo a confusão entre os inimigos que se haviam aliado contra Josafá. O morticínio foi tão grande que não restou “nenhum sobrevivente” (verso 24).
Jaaziel foi o porta-voz de Deus para aquele momento especial. Os profetas desempenharam papel vital, tanto nos tempos do Antigo quanto do Novo Testamentos. Contudo, teria a profecia cessado com o encerramento do cânon bíblico?
O livro de Apocalipse profetiza que o “testemunho de Jesus” haveria de manifestar-se através do “espírito de profecia” nos últimos dias da história terrestre. Isso representa um desafio a todos, no sentido de não assumir uma atitude de indiferença ou descrença, mas “provar todas as coisas” e “reter o que é bom”. Comece a fazer isso na leitura de hoje.
Valdeci Júnior
Fátima Silva