-
-
Afrikaans (1953) -
-
1
|Neemias 2:1|
En in die maand Nisan van die twintigste jaar van koning Artasásta toe daar wyn voor hom was, het ek die wyn opgehef en aan die koning gegee; en omdat ek nooit voor hom bedroef was nie,
-
2
|Neemias 2:2|
het die koning my gevra: Waarom is jou aangesig so bedroef; jy is tog nie siek nie? Dit is niks anders as hartseer nie. En ek het baie bevrees geword
-
3
|Neemias 2:3|
en aan die koning gesê: Mag die koning ewig lewe! Waarom sou my aangesig nie bedroef wees nie, terwyl tog die stad waar my vaders begrawe is, woes lê en sy poorte deur vuur verteer is?
-
4
|Neemias 2:4|
Daarop vra die koning my: Wat is dan jou begeerte? En ek het tot die God van die hemel gebid
-
5
|Neemias 2:5|
en aan die koning gesê: As die koning dit goedvind en as u dienaar welgevallig is in u oë, stuur my dan na Juda, na die stad waar my vaders begrawe lê, dat ek dit kan opbou.
-
6
|Neemias 2:6|
Toe vra die koning my, terwyl die koningin langs hom sit: Hoe lank sal jou reis duur, en wanneer sal jy terugkom? En die koning het dit goedgevind om my te stuur. En ek het hom 'n bepaalde tyd aangegee
-
7
|Neemias 2:7|
en aan die koning gesê: As die koning dit goedvind, kan hulle vir my briewe saamgee aan die goewerneurs wes van die Eufraat, dat hulle my laat deurtrek totdat ek in Juda kom;
-
8
|Neemias 2:8|
en 'n brief aan Asaf, opsigter van die park van die koning, dat hy aan my hout lewer om die poorte van die vesting wat by die tempel behoort, met balke uit te lê, en vir die muur van die stad en vir die huis waar ek sal intrek. En die koning het my dit toegestaan volgens die goeie hand van my God oor my.
-
9
|Neemias 2:9|
En ek het by die goewerneurs gekom wes van die Eufraat en die briewe van die koning aan hulle gegee. Ook leërowerstes en perderuiters het die koning met my saamgestuur.
-
10
|Neemias 2:10|
Maar toe Sanbállat, die Horoniet, en Tobía, die Ammonitiese kneg, hoor dat iemand gekom het om vir die kinders van Israel iets goeds te soek, was hulle daaroor erg ontstemd.
-
-
Sugestões

Clique para ler 1 Crônicas 25-27
08 de maio LAB 494
G12 SIMPLES
1Crônicas 25-27
Hoje, quero convidar você a fazer parte de um G12 que seja menos confuso e controvertido que o sistema criado pelo pastor colombiano César Castellanos Dominguez. Permita-me comentar sobre um enquadramento que é direto de Deus, dentro do qual todo ser humano pode estar, sem burocracia nenhuma, mesmo que não seja visto pelas outras pessoas, mas sendo reconhecido diretamente pelo Senhor. Isso não é uma doutrina, mas apenas uma aplicação e que está relacionada a uma curiosidade que encontrei na leitura de hoje.
Se você der uma olhada em 1Crônicas 25, verá que ele fala das funções dos cantores e dos diferentes tipos de instrumentos que eles tocavam. Cada um tinha sua função bem distribuída e de uma maneira proporcional. Eram 288 cantores - esse total é uma divisão de 12 músicos em cada família. Como eram 24 famílias, 12 vezes 24 dá um total de 288 pessoas para executar a música do templo. Imagine, que lindo esse tanto de gente tocando, cantando, trabalhando no ministério da música!
Você lembra do quanto o número 12 é importante na Bíblia? Existiram as 12 tribos de Israel, os 12 apóstolos, as 12 portas da cidade; há os 12 fundamentos da nova Jerusalém, os 144 mil, que é um quadrado perfeito de 12, e por aí vai. Isso representa algo que Deus separa para usar de canal, de conduto, para conduzir Seu povo até Ele. As 12 tribos de Israel deveriam levar os demais povos do mundo antigo até Jeová. Os 12 espias deveriam levar os israelitas até a nova Canaã. Os 12 apóstolos deveriam levar o mundo do primeiro século até Jesus. As 12 portas da Cidade Santa deverão nos conduzir até o trono de Deus... E aí podemos ver também os 12 e mais 12 e muitos outros 12 músicos no final de 1Crônicas com o objetivo de, através do louvor, também proporcionarem uma aproximação entre os adoradores e Deus. Vemos que, com Deus, não há uma “lotação fechada”. A entrada é franca.
Mas alguém poderia pensar: “Para essa missão, Deus só tem 12 vagas.” Porém, quando Deus forma um grupo de 12, Ele franqueia outro. Quando fecha um grupo de 12, franqueia outro também. E mais 12 e mais 12... Se multiplicarmos isso por 12, teremos 144 mil.
Então, você quer ser um dos 12 de Deus? Que tal pertencer ao grupo dos 144 mil, que vão louvar, também, o Cordeiro de Deus, só que lá no Céu? Enquanto você estiver fazendo a leitura bíblica de hoje, pense nisso e fale sobre isso com Deus. Desde agora, imagine-se fazendo parte desse super coral! Vamos nos encontrar lá?
Valdeci Júnior
Fátima Silva