-
-
Afrikaans (1953) -
-
1
|Neemias 2:1|
En in die maand Nisan van die twintigste jaar van koning Artasásta toe daar wyn voor hom was, het ek die wyn opgehef en aan die koning gegee; en omdat ek nooit voor hom bedroef was nie,
-
2
|Neemias 2:2|
het die koning my gevra: Waarom is jou aangesig so bedroef; jy is tog nie siek nie? Dit is niks anders as hartseer nie. En ek het baie bevrees geword
-
3
|Neemias 2:3|
en aan die koning gesê: Mag die koning ewig lewe! Waarom sou my aangesig nie bedroef wees nie, terwyl tog die stad waar my vaders begrawe is, woes lê en sy poorte deur vuur verteer is?
-
4
|Neemias 2:4|
Daarop vra die koning my: Wat is dan jou begeerte? En ek het tot die God van die hemel gebid
-
5
|Neemias 2:5|
en aan die koning gesê: As die koning dit goedvind en as u dienaar welgevallig is in u oë, stuur my dan na Juda, na die stad waar my vaders begrawe lê, dat ek dit kan opbou.
-
6
|Neemias 2:6|
Toe vra die koning my, terwyl die koningin langs hom sit: Hoe lank sal jou reis duur, en wanneer sal jy terugkom? En die koning het dit goedgevind om my te stuur. En ek het hom 'n bepaalde tyd aangegee
-
7
|Neemias 2:7|
en aan die koning gesê: As die koning dit goedvind, kan hulle vir my briewe saamgee aan die goewerneurs wes van die Eufraat, dat hulle my laat deurtrek totdat ek in Juda kom;
-
8
|Neemias 2:8|
en 'n brief aan Asaf, opsigter van die park van die koning, dat hy aan my hout lewer om die poorte van die vesting wat by die tempel behoort, met balke uit te lê, en vir die muur van die stad en vir die huis waar ek sal intrek. En die koning het my dit toegestaan volgens die goeie hand van my God oor my.
-
9
|Neemias 2:9|
En ek het by die goewerneurs gekom wes van die Eufraat en die briewe van die koning aan hulle gegee. Ook leërowerstes en perderuiters het die koning met my saamgestuur.
-
10
|Neemias 2:10|
Maar toe Sanbállat, die Horoniet, en Tobía, die Ammonitiese kneg, hoor dat iemand gekom het om vir die kinders van Israel iets goeds te soek, was hulle daaroor erg ontstemd.
-
-
Sugestões

Clique para ler Amós 1-4
20 de setembro LAB 629
“QUEM?” “DE ONDE?”
Amós 01-04
Hoje, 20/09, é um dia que me marca por dois fatores bem fortes. O primeiro deles é que minha esposa faz aniversário hoje. Isso faz com que o “vinte de setembro” me seja um dia muito especial. Para mim, essa data representa o dia em que o mundo abriu a porta da graça para conceder o presente da existência da mulher mais linda do mundo. Esta primeira razão pela qual o “vinte de setembro” seja marcante em minha memória é a desencadeadora do segundo motivo.
E o segundo ponto é: hoje é o dia do gaúcho. Você não entendeu ainda? É que minha esposa é gaúcha, e eu não. Agora você entendeu. Por mais que você esteja distante da cultura gaúcha, você sabe que se trata de uma tradição muito forte. Para que você tenha uma idéia, hoje é feriado no Rio Grande do Sul. O feriado é em memória à Revolução Farroupilha, mas o que eles terminam comemorando o fato de serem gaúchos. Para eles, isso tem uma importância que não passa pelo nosso entendimento, mas impacta quem tem algum tipo de contato com tal cultura. O que é importante para eles? O solo amado. Eles não desconsideram os outros, mas valorizam o que é seu. Um “guri” da segunda série é capaz de não saber o Hino Nacional, mas, com certeza, ser capaz de cantar, com toda categoria, o Hino do Rio Grande do Sul.
Pessoas e suas raízes. Um “alguém” e um “de onde”. Alguém que não sabe inglês e começa a aprender esta língua aprende, como uma das primeiras frases: “Where do you come from?”. De “onde” “você” é? Duas coisas importantes: o indivíduo, e suas origens. De onde você é, amigo leitor? Isso diz muito sobre uma pessoa. E aqui minha pergunta estende-se para além do local de nascimento. De onde você é, pensando em tudo o que significa a sua conduta, moral, comportamento, imagem e testemunho pessoal?
O testemunho pessoal de Amós estava vinculado à sua origem cultural. Quem era Amós? Um criador de ovelhas. De onde? De Tecoa, uma cidade israelense da província de Belém, localizada a 12 quilômetros ao sudeste de Belém na Cisjordânia. Essa é a Tecoa de hoje. Na época, era uma cidade comum, do interior da tribo de Judá. Ah! Mais importante de tudo: ele foi chamado para ser profeta de Deus. Precisa de algo mais no currículo?
Sim, precisa. Faz-se necessária a minha postura correta de leitor. Você pode ser refletido em Amós ou nos que rejeitavam sua mensagem? Isso é fácil de responder? Você já fez, ou vai fazer, sua leitura de hoje?
Valdeci Júnior
Fátima Silva