-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew Stuttgart Bible without vowels (OT) / Greek Textus Receptus (NT) -
-
1
|Josué 7:1|
וימעלו בני ישׁראל מעל בחרם ויקח עכן בן כרמי בן זבדי בן זרח למטה יהודה מן החרם ויחר אף יהוה בבני ישׁראל
-
2
|Josué 7:2|
וישׂלח יהושׂע אנשׂים מיריחו העי אשׂר עם בית און מקדם לבית אל ויאמר אליהם לאמר עלו ורגלו את הארץ ויעלו האנשׂים וירגלו את העי
-
3
|Josué 7:3|
וישׂבו אל יהושׂע ויאמרו אליו אל יעל כל העם כאלפים אישׂ או כשׂלשׂת אלפים אישׂ יעלו ויכו את העי אל תיגע שׂמה את כל העם כי מעט המה
-
4
|Josué 7:4|
ויעלו מן העם שׂמה כשׂלשׂת אלפים אישׂ וינסו לפני אנשׂי העי
-
5
|Josué 7:5|
ויכו מהם אנשׂי העי כשׂלשׂים ושׂשׂה אישׂ וירדפום לפני השׂער עד השׂברים ויכום במורד וימס לבב העם ויהי למים
-
6
|Josué 7:6|
ויקרע יהושׂע שׁמלתיו ויפל על פניו ארצה לפני ארון יהוה עד הערב הוא וזקני ישׁראל ויעלו עפר על ראשׂם
-
7
|Josué 7:7|
ויאמר יהושׂע אהה אדני יהוה למה העברת העביר את העם הזה את הירדן לתת אתנו ביד האמרי להאבידנו ולו הואלנו ונשׂב בעבר הירדן
-
8
|Josué 7:8|
בי אדני מה אמר אחרי אשׂר הפך ישׁראל ערף לפני איביו
-
9
|Josué 7:9|
וישׂמעו הכנעני וכל ישׂבי הארץ ונסבו עלינו והכריתו את שׂמנו מן הארץ ומה תעשׁה לשׂמך הגדול
-
10
|Josué 7:10|
ויאמר יהוה אל יהושׂע קם לך למה זה אתה נפל על פניך
-
-
Sugestões

Clique para ler 2 Crônicas 21-23
16 de maio LAB 502
BONS PROFETAS
2Crônicas 21-23
Hoje, quero comentar um pouco mais sobre Josafá. Destaco o comentário do livro Nisto Cremos, págs. 291-307:
Josafá, o brei de Judá, achava-se em aflição. Tropas inimigas aproximavam-se, e o panorama parecia não oferecer esperança. O rei “se pôs a buscar ao Senhor, e apregoou jejum em todo o Judá” (2Crônicas 20:3). As pessoas afluíam ao templo em grande número a fim de suplicar a Deus misericórdia e livramento. Enquanto Josafá dirigia os serviços de oração, suplicou a Deus que modificasse as circunstâncias. Ele orou: “Porventura, não és Tu Deus nos Céus? Não és Tu que dominas sobre todos os reinos dos povos? Na Tua mão, está a força e o poder, e não há quem Te possa resistir” (verso 6). Deus não protegeu de modo especial o Seu povo no passado? Não havia Ele concedido o território a Seu povo escolhido? Portanto, Josafá implorou: “Ah! Nosso Deus, acaso não executarás Tu o Teu julgamento contra eles? Porque em nós não há força ... não sabemos o que fazer; porém os nossos olhos estão postos em Ti” (verso 12).
Enquanto todo o Judá se encontrava em pé diante do Senhor, ergueu-se Jaaziel. Sua mensagem trouxe encorajamento e orientação para o povo amedrontado. Ele disse: “Não temais, nem vos assusteis... pois a peleja não é vossa, mas de Deus. ... Neste encontro não tereis de pelejar; tomai posição, ficai parados e vede o salvamento que o Senhor vos dará, ... porque o Senhor é convosco” (versos 15-17). Pela manhã, o rei insistiu diante de suas tropas: “Crede no Senhor, vosso Deus, e estareis seguros; crede nos Seus profetas e prosperareis” (verso 20).
O rei creu tão plenamente naquele profeta praticamente desconhecido – Jaaziel – que substituiu a sua linha de frente, colocando em seu lugar um coral que deveria louvar o Senhor e a beleza de Sua santidade! Enquanto as antífonas de fé enchiam os ares, o Senhor achava-Se em operação, trazendo a confusão entre os inimigos que se haviam aliado contra Josafá. O morticínio foi tão grande que não restou “nenhum sobrevivente” (verso 24).
Jaaziel foi o porta-voz de Deus para aquele momento especial. Os profetas desempenharam papel vital, tanto nos tempos do Antigo quanto do Novo Testamentos. Contudo, teria a profecia cessado com o encerramento do cânon bíblico?
O livro de Apocalipse profetiza que o “testemunho de Jesus” haveria de manifestar-se através do “espírito de profecia” nos últimos dias da história terrestre. Isso representa um desafio a todos, no sentido de não assumir uma atitude de indiferença ou descrença, mas “provar todas as coisas” e “reter o que é bom”. Comece a fazer isso na leitura de hoje.
Valdeci Júnior
Fátima Silva