-
-
Suomen Raamattuopisto (1776) -
-
3
|Eclesiastes 2:3|
Minä mietin mielessäni virkistää ruumistani viinillä - kuitenkin niin, että sydämeni harrastaisi viisautta - ja noudattaa tyhmyyttä, kunnes saisin nähdä, mikä olisi ihmislapsille hyvä, heidän tehdäksensä sitä taivaan alla lyhyinä elämänsä päivinä.
-
4
|Eclesiastes 2:4|
Minä tein suuria töitä: rakensin itselleni taloja, istutin itselleni viinitarhoja.
-
5
|Eclesiastes 2:5|
Minä laitoin itselleni puutarhoja ja puistoja ja istutin niihin kaikkinaisia hedelmäpuita.
-
6
|Eclesiastes 2:6|
Minä tein itselleni vesilammikoita kastellakseni niistä metsiköitä, joissa puita kasvoi.
-
7
|Eclesiastes 2:7|
Minä ostin orjia ja orjattaria, ja kotona syntyneitäkin minulla oli; myös oli minulla karjaa, raavaita ja lampaita, paljon enemmän kuin kenelläkään niistä, jotka olivat olleet ennen minua Jerusalemissa.
-
8
|Eclesiastes 2:8|
Minä kokosin itselleni myöskin hopeata ja kultaa ja kuninkaitten ja maakuntien aarteita ja hankin itselleni laulajia ja laulajattaria ja ihmislasten iloja, vaimon, jopa vaimoja.
-
9
|Eclesiastes 2:9|
Minä tulin suureksi ja yhä suuremmaksi, yli kaikkien, jotka olivat olleet ennen minua Jerusalemissa. Sen ohessa pysyi minussa viisauteni.
-
10
|Eclesiastes 2:10|
Enkä minä pidättänyt silmiäni mistään, mitä ne pyysivät, enkä kieltänyt sydämeltäni mitään iloa, sillä minun sydämeni iloitsi kaikesta vaivannäöstäni, ja se oli minun osani kaikesta vaivannäöstäni.
-
11
|Eclesiastes 2:11|
Mutta kun minä käänsin huomioni kaikkiin töihin, joita minun käteni olivat tehneet, ja vaivannäköön, jolla olin vaivannut itseäni niitä tehdessäni, niin katso: se oli kaikki turhuutta ja tuulen tavoittelua; eikä ole hyötyä mistään auringon alla.
-
12
|Eclesiastes 2:12|
Kun minä käännyin katsomaan viisautta ja mielettömyyttä ja tyhmyyttä - sillä mitä taitaa ihminen, joka tulee kuninkaan jälkeen, muuta kuin tehdä, mitä jo ennen on tehty? -
-
-
Sugestões

Clique para ler Josué 18-21
12 de março LAB 437
SEMPRE AO SEU LADO
Josué 18-21
Ao fazer a leitura de hoje, você perceberá que as coisas que aconteciam na vida do povo eram grandes cumprimentos das promessas que já haviam sido feitas. Deus sempre cumpre as promessas? Às vezes, pode até parecer demorado, como uma história que aconteceu na Romênia.
Havia um cidadão romeno, que sempre dizia ao filho:
- Filho, haja o que houver, sempre estarei ao seu lado.
Naquela época, aconteceu um terremoto muito grande, que arrasou muitas das construções. Aquele cidadão estava na estrada, longe do seu filho. Imagine como deve ter ficado o coração desse pai! Ele foi direto à escola onde o filho estudava. Quando chegou lá, ficou decepcionado. A escola estava totalmente destruída.
Aquele homem foi tomado de uma tristeza tão grande, que na cabeça dele ficavam latejando aquelas palavras: “Filho, haja o que houver, sempre estarei...”
Ele não podia acreditar. Teorizou isso tantas vezes, mas agora, na hora da morte, ele não pudera cumprir a promessa. Seu coração estava dilacerado.
Ele ficou andando por cima dos entulhos até descobrir a altura do local onde tinha sido a sala de aulas do filho. Desesperado, começou a cavar com as próprias mãos. Com um enorme peso na mente, ficava repetindo aquelas palavras da promessa: “Haja o que houver, sempre estarei ao seu lado.”
Outros pais chegaram, até bem intencionados, e tentavam afastá-lo, dizendo:
- Amigo, vai pra casa. Não adianta, não sobrou ninguém.
E ele, decidido, respondia:
- Você vai me ajudar?
Ninguém o ajudava. Pouco a pouco, todas as pessoas iam se afastando. E não adiantava tentar convencer aquele homem. Desesperado, cavando com as mãos, repetia a mesma frase.
A polícia, parentes e até os bombeiros tentaram convencê-lo de parar com aquela loucura, mas não adiantou. Ele continuou por 30 horas.
Aí, depois de trinta horas, quando afastou uma enorme pedra, sempre repetindo aquela frase: “Filho, haja o que houver, sempre estarei ao seu lado”, então ouviu:
- Papai! Estou aqui!
- Filho, você está bem?
- Estou. Mas tenho sede, fome e estou com medo.
Impressionante! Aquele pai conseguiu, contra tudo e todos, encontrar seu filho ainda vivo, além de mais 14 crianças sobreviventes, as quais até os bombeiros já tinham dado por mortas.
O filho teve toda essa força de sobrevivência devido à promessa: “Filho, haja o que houver, sempre estarei ao seu lado.”
Deus também sempre cumpre Suas promessas. Creia que o Senhor, o seu pai, é o pai mais amoroso e fiel do mundo. Ele nunca desiste dos Seus filhos. Sua promessa para você é: “Filho, haja o que houver, sempre estarei ao seu lado.”
Deus é apaixonado por você!
Valdeci Júnior
Fátima Silva