-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Greek (OT) Septuagint -
-
22
|Juízes 3:22|
και επεισηνεγκεν και γε την λαβην οπισω της φλογος και απεκλεισεν το στεαρ κατα της φλογος οτι ουκ εξεσπασεν την μαχαιραν εκ της κοιλιας αυτου και εξηλθεν αωδ την προσταδα
-
23
|Juízes 3:23|
και εξηλθεν τους διατεταγμενους και απεκλεισεν τας θυρας του υπερωου κατ' αυτου και εσφηνωσεν
-
24
|Juízes 3:24|
και αυτος εξηλθεν και οι παιδες αυτου εισηλθον και ειδον και ιδου αι θυραι του υπερωου εσφηνωμεναι και ειπαν μηποτε αποκενοι τους ποδας αυτου εν τω ταμιειω τω θερινω
-
25
|Juízes 3:25|
και υπεμειναν εως ησχυνοντο και ιδου ουκ εστιν ο ανοιγων τας θυρας του υπερωου και ελαβον την κλειδα και ηνοιξαν και ιδου ο κυριος αυτων πεπτωκως επι την γην τεθνηκως
-
26
|Juízes 3:26|
και αωδ διεσωθη εως εθορυβουντο και ουκ ην ο προσνοων αυτω και αυτος παρηλθεν τα γλυπτα και διεσωθη εις σετιρωθα
-
27
|Juízes 3:27|
και εγενετο ηνικα ηλθεν αωδ εις γην ισραηλ και εσαλπισεν εν κερατινη εν τω ορει εφραιμ και κατεβησαν συν αυτω οι υιοι ισραηλ απο του ορους και αυτος εμπροσθεν αυτων
-
28
|Juízes 3:28|
και ειπεν προς αυτους καταβητε οπισω μου οτι παρεδωκεν κυριος ο θεος τους εχθρους ημων την μωαβ εν χειρι ημων και κατεβησαν οπισω αυτου και προκατελαβοντο τας διαβασεις του ιορδανου της μωαβ και ουκ αφηκεν ανδρα διαβηναι
-
29
|Juízes 3:29|
και επαταξαν την μωαβ εν τη ημερα εκεινη ωσει δεκα χιλιαδας ανδρων παν λιπαρον και παντα ανδρα δυναμεως και ου διεσωθη ανηρ
-
30
|Juízes 3:30|
και ενετραπη μωαβ εν τη ημερα εκεινη υπο χειρα ισραηλ και ησυχασεν η γη ογδοηκοντα ετη και εκρινεν αυτους αωδ εως ου απεθανεν
-
31
|Juízes 3:31|
και μετ' αυτον ανεστη σαμεγαρ υιος διναχ και επαταξεν τους αλλοφυλους εις εξακοσιους ανδρας εν τω αροτροποδι των βοων και εσωσεν και γε αυτος τον ισραηλ
-
-
Sugestões

Clique para ler Jeremias 7-9
12 de agosto LAB 590
TENTATIVAS
Jeremias 07-09
Gente que fica em cima do muro. Gente que nem é nem deixa de ser. Crente que não tem coragem de largar a igreja, mas também não tem a coragem de deixar de amar o mundo. Conhece pessoas assim? Você sabia que essas pessoas são as mais infelizes do mundo? Porque elas perdem os dois lados da moeda: a oportunidade de curtir os prazeres que o pecado oferece, numa curta e infernal vida, e também a oportunidade de viver eternamente com Deus.
O indivíduo que abre mão de todas as coisas que não são aprovadas pelos princípios bíblicos, apesar de gostar muito de tais coisas, mas por amar, integral e incondicionalmente a Jesus, será recompensado. Viverá eternamente com Deus, curtindo infinitos prazeres. Por outro lado, a pessoa que é honesta o suficiente para admitir a própria insanidade de que esse negócio de Deus e vida eterna não são com ela, perderá o Céu, mas ele viverá a vidinha curta dos prazeres doloridos deste mundo aqui.
Contudo, a pessoa que se engana não praticando as coisas erradas desse mundo, mas guardando-as no coração, é um tipo de pessoa muito tola. E o pior: você e eu corremos esse risco. É exatamente entre o povo de Deus que acontece a síndrome do povo do tempo de Jeremias. Aquele profeta presenciou, muito de perto, tal hipocrisia que acontecia na vida dos seus irmãos, conterrâneos, amigos, pastores, etc. A síndrome da inutilidade da falsa religião era desencadeada de um apego falso ao pensamento de que o templo poderia proteger do comportamento iníquo (Jeremias 7). “Igreja não salva ninguém” é um jargão que deve ser considerado. Só por ter nascido em uma família ortodoxa e ser cadastrado como um membro regular de uma igreja, você acha que será salvo? Ter cargos na igreja pode salvar alguém? Quem carrega consigo essas falsas convicções já está perdido.
O único que pode salvar é Aquele que entra em cenário em Jeremias 7-9. Ele faz de tudo para despertar o povo da sonolência mortífera quanto ao verdadeiro significado da vida religiosa. Deus é capaz de fazer de tudo o possível (e até muitas coisas impossíveis) para salvar-lhe. E nisso entra também a disciplina. O vale da matança (cáp. 7) pode ser ilustrado com uma caixa de batatas da qual você lança fora as podres a fim de ainda salvar as que estão boas. Os castigos do capítulo oito representam as atitudes de um pai que quer moldar o caráter de um filho, fazendo parte, também, do processo educacional. Escute-lhe o suspiro: “Vejam, sou eu que vou refiná-los e prová-los. Que mais posso eu fazer pelo meu povo?”
Valdeci Júnior
Fátima Silva