-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Greek (OT) Septuagint -
-
1
|Juízes 8:1|
και ειπαν προς γεδεων ανηρ εφραιμ τι το ρημα τουτο εποιησας ημιν του μη καλεσαι ημας οτε επορευθης παραταξασθαι εν μαδιαμ και διελεξαντο προς αυτον ισχυρως
-
2
|Juízes 8:2|
και ειπεν προς αυτους τι εποιησα νυν καθως υμεις η ουχι κρεισσον επιφυλλις εφραιμ η τρυγητος αβιεζερ
-
3
|Juízes 8:3|
εν χειρι υμων παρεδωκεν κυριος τους αρχοντας μαδιαμ τον ωρηβ και τον ζηβ και τι ηδυνηθην ποιησαι ως υμεις τοτε ανεθη το πνευμα αυτων απ' αυτου εν τω λαλησαι αυτον τον λογον τουτον
-
4
|Juízes 8:4|
και ηλθεν γεδεων επι τον ιορδανην και διεβη αυτος και οι τριακοσιοι ανδρες οι μετ' αυτου πεινωντες και διωκοντες
-
5
|Juízes 8:5|
και ειπεν τοις ανδρασιν σοκχωθ δοτε δη αρτους εις τροφην τω λαω τουτω τω εν ποσιν μου οτι εκλειπουσιν και ιδου εγω ειμι διωκων οπισω του ζεβεε και σελμανα βασιλεων μαδιαμ
-
6
|Juízes 8:6|
και ειπον οι αρχοντες σοκχωθ μη χειρ ζεβεε και σελμανα νυν εν χειρι σου ου δωσομεν τη δυναμει σου αρτους
-
7
|Juízes 8:7|
και ειπεν γεδεων δια τουτο εν τω δουναι κυριον τον ζεβεε και σελμανα εν χειρι μου και εγω αλοησω τας σαρκας υμων εν ταις ακανθαις της ερημου και εν ταις αβαρκηνιν
-
8
|Juízes 8:8|
και ανεβη εκειθεν εις φανουηλ και ελαλησεν προς αυτους ωσαυτως και απεκριθησαν αυτω οι ανδρες φανουηλ ον τροπον απεκριθησαν ανδρες σοκχωθ
-
9
|Juízes 8:9|
και ειπεν γεδεων προς ανδρας φανουηλ εν επιστροφη μου μετ' ειρηνης τον πυργον τουτον κατασκαψω
-
10
|Juízes 8:10|
και ζεβεε και σελμανα εν καρκαρ και η παρεμβολη αυτων μετ' αυτων ωσει δεκα πεντε χιλιαδες παντες οι καταλελειμμενοι απο πασης παρεμβολης αλλοφυλων και οι πεπτωκοτες εκατον εικοσι χιλιαδες ανδρων σπωμενων ρομφαιαν
-
-
Sugestões

Clique para ler Jó 20-21
08 de junho LAB 525
BUSQUE A DEUS
JÓ 20-21
Na primeira parte da leitura de hoje (capítulo 20), aparece o discurso de Zofar, num tom sarcástico de acusação ao seu amigo Jó. Ele queria dar uma explicação para o sofrimento de Jó, jogando toda a responsabilidade da situação nas costas dele.
Em grande parte, esse discurso termina imitando o que os outros dois amigos, Bildade e Elifaz, já destacaram na discussão deles. A diferença é que Zofar vai mais ao ponto, inclusive, com mais hostilidade. Ele é muito sínico e insinua coisas terríveis como: “Ele tem oprimido os pobres e os tem deixado desamparados; apoderou-se de casas que não construiu” (verso 19). Zofar continua discriminando os crimes específicos que fazem dos ímpios pessoas culpadas, deixando a entender que Jó participava dessa “laia”.
E é com essa ignorante “cara de pau” que os amigos de Jó continuam afirmando que ele é merecedor de todas as desgraças que bateram à sua porta. Não se cansam de pensar assim e ainda fazem um grande esforço para convencê-lo a pensar da mesma forma. Ao levar Jó a reconhecer isso, quem sabe ele tomaria uma atitude que o livrasse da culpa que supostamente tivesse perante o Senhor. Os amigos de Jó acreditavam que ele só poderia achar o caminho de volta se reconhecesse o pensamento deles e agisse como eles achavam que ele deveria agir.
É claro que esses amigos não estavam fazendo nada mais que expressar o pensamento popular da época. Se compararmos isso com João 9:1-3, concluímos que não podemos estabelecer uma relação direta entre cada uma das ações humanas e todas as consequências de cada uma delas. Corremos o risco de nos enganar com isso, principalmente se a tentativa de relacionar os atos com as consequências estiver limitada a olhar numa perspectiva que se limite somente a esta vida. A variação disso tudo pode ser muito grande e muito além da nossa compreensão. Ou seja, se meter a querer interpretar absolutamente todos os fatos como os amigos de Jó estavam tentando fazer, é “dar murro em ponta de faca”.
Mas, apesar desse escrúpulo dos amigos de Jó, Deus ainda era o centro da vida dele (capítulo 21) e tinha participação em tudo o que ele já tinha feito. Jó tinha a consciência tranquila. Embora fosse um pecador, não era um “pecadeiro”. Essa integridade foi mantida no decorrer de toda a sua vida. E isso lhe ajudou a ficar em paz, mesmo diante de tantas acusações.
Embora o ser humano chegue ao fim dos seus recursos, sua saúde e até sua esperança, ainda pode encontrar conforto buscando a presença de Deus em sua vida.
Busque a Deus hoje!
Valdeci Júnior
Fátima Silva