-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Greek (OT) Septuagint -
-
1
|Juízes 8:1|
και ειπαν προς γεδεων ανηρ εφραιμ τι το ρημα τουτο εποιησας ημιν του μη καλεσαι ημας οτε επορευθης παραταξασθαι εν μαδιαμ και διελεξαντο προς αυτον ισχυρως
-
2
|Juízes 8:2|
και ειπεν προς αυτους τι εποιησα νυν καθως υμεις η ουχι κρεισσον επιφυλλις εφραιμ η τρυγητος αβιεζερ
-
3
|Juízes 8:3|
εν χειρι υμων παρεδωκεν κυριος τους αρχοντας μαδιαμ τον ωρηβ και τον ζηβ και τι ηδυνηθην ποιησαι ως υμεις τοτε ανεθη το πνευμα αυτων απ' αυτου εν τω λαλησαι αυτον τον λογον τουτον
-
4
|Juízes 8:4|
και ηλθεν γεδεων επι τον ιορδανην και διεβη αυτος και οι τριακοσιοι ανδρες οι μετ' αυτου πεινωντες και διωκοντες
-
5
|Juízes 8:5|
και ειπεν τοις ανδρασιν σοκχωθ δοτε δη αρτους εις τροφην τω λαω τουτω τω εν ποσιν μου οτι εκλειπουσιν και ιδου εγω ειμι διωκων οπισω του ζεβεε και σελμανα βασιλεων μαδιαμ
-
6
|Juízes 8:6|
και ειπον οι αρχοντες σοκχωθ μη χειρ ζεβεε και σελμανα νυν εν χειρι σου ου δωσομεν τη δυναμει σου αρτους
-
7
|Juízes 8:7|
και ειπεν γεδεων δια τουτο εν τω δουναι κυριον τον ζεβεε και σελμανα εν χειρι μου και εγω αλοησω τας σαρκας υμων εν ταις ακανθαις της ερημου και εν ταις αβαρκηνιν
-
8
|Juízes 8:8|
και ανεβη εκειθεν εις φανουηλ και ελαλησεν προς αυτους ωσαυτως και απεκριθησαν αυτω οι ανδρες φανουηλ ον τροπον απεκριθησαν ανδρες σοκχωθ
-
9
|Juízes 8:9|
και ειπεν γεδεων προς ανδρας φανουηλ εν επιστροφη μου μετ' ειρηνης τον πυργον τουτον κατασκαψω
-
10
|Juízes 8:10|
και ζεβεε και σελμανα εν καρκαρ και η παρεμβολη αυτων μετ' αυτων ωσει δεκα πεντε χιλιαδες παντες οι καταλελειμμενοι απο πασης παρεμβολης αλλοφυλων και οι πεπτωκοτες εκατον εικοσι χιλιαδες ανδρων σπωμενων ρομφαιαν
-
-
Sugestões

Clique para ler Deuteronômio 8-10
27 de fevereiro LAB 424
QUEM É O DONO DO PEDAÇO?
Deuteronômio 08-10
Você tem dado duro para se manter na vida? Jogou pesado para chegar onde chegou? As coisas que você tem custaram caro para você? É assim que você pensa? Então, leia o que a Bíblia diz sobre isso: “Não digam, pois, em seu coração: a minha capacidade e a força das minhas mãos ajuntaram para mim toda esta riqueza. Mas lembrem-se do Senhor, o seu Deus, pois é ele que lhes dá a capacidade de produzir riqueza, confirmando a aliança que jurou aos seus antepassados, conforme hoje se vê.”
Essa visão bíblica é diferente do modo que estamos acostumados a pensar. Perceba que, em toda a leitura de hoje, Deus não olha para nós como se fôssemos donos do próprio nariz. Constantemente, Ele chama a atenção para que nos lembremos dos benefícios que Ele nos dá, do Seu socorro e também deixa claro sobre o que pode acontecer se formos infiéis. Se perdermos a lei de vista, Ele faz questão de recolocá-la para nós, tanto para nos chamar na retranca, para nossa vocação, quanto para nos exortar à obediência.
Na realidade, sua vida aqui neste mundo, é simplesmente uma incumbência de confiança. Em outras palavras, o tempo que temos de vida aqui na Terra, a nossa energia, a inteligência que temos, as oportunidades e os recursos, são simplesmente dádivas que Deus entrega para cuidarmos e administrarmos. Nessa história, você é um mordomo daquilo que Deus vai dando para você. No Salmo 24:1, não lemos que ao Senhor pertencem o mundo e tudo o que nele existe? Afinal, a Terra e todos os seres vivos que nela vivem são dEle.
Isso nos deixa na seguinte situação: na realidade, nunca seremos donos de coisa nenhuma, durante esse curto espaço de tempo de vida aqui neste planeta. Durante esta vida, o que acontece é que o Senhor nos empresta a Terra, enquanto estamos por aqui. Não é lógico? Pense bem: a Terra, na realidade, já existia e já era propriedade de Deus antes que chegássemos a ela, certo? Depois que morremos, não levamos nada, e Deus continuará emprestando a Terra e esses recursos para as outras pessoas que vierem depois de nós. Portanto, tudo o que podemos fazer é desfrutar desses recursos e deste planeta por um curto período de tempo de, talvez, 80 anos. Então, não temos do que ficar nos gabando. Lembre-se do verso que está na leitura de hoje: “Não digam, pois, em seu coração: a minha capacidade e a forca das minhas mãos ajuntaram para mim toda esta riqueza. Mas lembrem-se do seu Deus, pois é ele que lhes dá a capacidade.”
Valdeci Júnior
Fátima Silva