-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Greek (OT) Septuagint -
-
1
|Juízes 9:1|
και επορευθη αβιμελεχ υιος ιεροβααλ εις συχεμ προς αδελφους μητρος αυτου και ελαλησεν προς αυτους και προς πασαν συγγενειαν οικου πατρος μητρος αυτου λεγων
-
2
|Juízes 9:2|
λαλησατε δη εν τοις ωσιν παντων των ανδρων συχεμ τι το αγαθον υμιν κυριευσαι υμων εβδομηκοντα ανδρας παντας υιους ιεροβααλ η κυριευειν υμων ανδρα ενα και μνησθητε οτι οστουν υμων και σαρξ υμων ειμι
-
3
|Juízes 9:3|
και ελαλησαν περι αυτου οι αδελφοι της μητρος αυτου εν τοις ωσιν παντων των ανδρων συχεμ παντας τους λογους τουτους και εκλινεν η καρδια αυτων οπισω αβιμελεχ οτι ειπαν αδελφος ημων εστιν
-
4
|Juízes 9:4|
και εδωκαν αυτω εβδομηκοντα αργυριου εξ οικου βααλβεριθ και εμισθωσατο εαυτω αβιμελεχ ανδρας κενους και δειλους και επορευθησαν οπισω αυτου
-
5
|Juízes 9:5|
και εισηλθεν εις τον οικον του πατρος αυτου εις εφραθα και απεκτεινεν τους αδελφους αυτου υιους ιεροβααλ εβδομηκοντα ανδρας επι λιθον ενα και κατελειφθη ιωαθαν υιος ιεροβααλ ο νεωτερος οτι εκρυβη
-
6
|Juízes 9:6|
και συνηχθησαν παντες ανδρες σικιμων και πας οικος βηθμααλων και επορευθησαν και εβασιλευσαν τον αβιμελεχ προς τη βαλανω τη ευρετη της στασεως της εν σικιμοις
-
7
|Juízes 9:7|
και ανηγγελη τω ιωαθαν και επορευθη και εστη επι κορυφην ορους γαριζιν και επηρεν την φωνην αυτου και εκλαυσεν και ειπεν αυτοις ακουσατε μου ανδρες σικιμων και ακουσεται υμων ο θεος
-
8
|Juízes 9:8|
πορευομενα επορευθη τα ξυλα του χρισαι εφ' εαυτα βασιλεα και ειπον τη ελαια βασιλευσον εφ' ημων
-
9
|Juízes 9:9|
και ειπεν αυτοις η ελαια μη απολειψασα την πιοτητα μου εν η δοξασουσι τον θεον ανδρες πορευσομαι κινεισθαι επι των ξυλων
-
10
|Juízes 9:10|
και ειπον τα ξυλα τη συκη δευρο βασιλευσον εφ' ημων
-
-
Sugestões

Clique para ler Marcos 10-12
16 de outubro LAB 655
AS DUAS TRANSFORMAÇÕES
Marcos 07-09
A leitura de hoje me fez lembrar de uma das mais belas obras de arte guardadas na Itália. Estou falando do famoso quadro “Transfiguração”, de Rafael Sanzio, que, embora não intencionalmente, resumiu o espírito da Reforma.
A pintura mostra Cristo em pé sobre o monte, com os endemoninhados olhando esperançosamente para Ele desde o vale (Marcos 9:2-29). Os dois grupos de discípulos – um na montanha, o outro no vale – retratam dois tipos de cristãos. Os discípulos da montanha desejavam permanecer com Cristo, mais ou menos indiferentes às necessidades que ocorriam no vale. Ao longo dos séculos, muitos têm construído no alto da “montanha”, muito afastados das necessidades do mundo. Sua experiência é a das orações desacompanhadas de obras. Por outro lado, os discípulos do vale trabalhavam sem oração – e seus esforços em desalojar os demônios provaram-se um fracasso. Multidões têm sido vencidas tanto pela tentação de trabalhar em favor dos outros sem o poder da oração, quanto pela tentação de muito orar sem trabalhar pelos outros. Ambos os tipos de cristãos necessitam que a imagem de Deus seja neles restaurada.
Deus espera converter seres caídos em imagens Suas, através da transformação de sua vontade, mente, desejos e caracteres. O Espírito Santo traz aos crentes uma decisiva mudança de aparência. Seus frutos: “amor, alegria, paz, longanimidade, benignidade, bondade, fidelidade, mansidão, domínio próprio” (Gálatas 5:22-23) constituem agora o estilo de vida destes cristãos – mesmo tendo em vista que eles continuarão sendo mortais corruptíveis até o retorno de Cristo. Se não Lhe resistirmos, Cristo poderá efetuar em nós a obra da transformação santificadora.
A transfiguração de Cristo revela outro marcante contraste. Cristo foi transfigurado mas, em certo sentido, também o foi o garoto no vale. O menino foi transfigurado numa imagem demoníaca (Marcos 9:1-29). Aqui podemos ver claramente dois planos opostos – o plano divino de restaurar-nos e o plano satânico de arruinar-nos. As Escrituras dizem que Deus é capaz de nos guardar “de tropeços” (Judas 24). Satanás, por sua vez, faz tudo o que a seu alcance está para manter-nos no estado decaído.
A vida envolve constantes mudanças. Não existe terreno neutro. Ou estaremos sendo enobrecidos, ou degradados. Ou seremos “escravos do pecado”, ou “da justiça” (Romanos 6:17-18). Quem quer que ocupe nossa mente, estará ocupando todo o nosso ser. Se, através do Espírito Santo, Cristo ocupar nossa mente, tornar-nos-emos pessoas semelhantes a Cristo – pois uma vida cheia do Espírito apresenta “cativo todo pensamento à obediência de Cristo” (2Coríntios 10:5). Mas se estivermos sem Cristo, vamos terminar nos separando da fonte de vida, e então, nossa destruição última será inevitável.
Que sua transformação seja santificadora!
Fonte: “Nisto Cremos”, 179-180.
Valdeci Júnior
Fátima Silva