-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Greek (OT) Septuagint -
-
1
|Juízes 20:1|
και εξηλθον παντες οι υιοι ισραηλ και εξεκκλησιασθη η συναγωγη ως ανηρ εις απο δαν και εως βηρσαβεε και γη του γαλααδ προς κυριον εις μασσηφα
-
2
|Juízes 20:2|
και εσταθησαν κατα προσωπον κυριου πασαι αι φυλαι του ισραηλ εν εκκλησια του λαου του θεου τετρακοσιαι χιλιαδες ανδρων πεζων ελκοντες ρομφαιαν
-
3
|Juízes 20:3|
και ηκουσαν οι υιοι βενιαμιν οτι ανεβησαν οι υιοι ισραηλ εις μασσηφα και ελθοντες ειπαν οι υιοι ισραηλ λαλησατε που εγενετο η πονηρια αυτη
-
4
|Juízes 20:4|
και απεκριθη ο ανηρ ο λευιτης ο ανηρ της γυναικος της φονευθεισης και ειπεν εις γαβαα της βενιαμιν ηλθον εγω και η παλλακη μου του αυλισθηναι
-
5
|Juízes 20:5|
και ανεστησαν επ' εμε οι ανδρες της γαβαα και εκυκλωσαν επ' εμε επι την οικιαν νυκτος εμε ηθελησαν φονευσαι και την παλλακην μου εταπεινωσαν και απεθανεν
-
6
|Juízes 20:6|
και εκρατησα την παλλακην μου και εμελισα αυτην και απεστειλα εν παντι οριω κληρονομιας υιων ισραηλ οτι εποιησαν ζεμα και αποπτωμα εν ισραηλ
-
7
|Juízes 20:7|
ιδου παντες υμεις υιοι ισραηλ δοτε εαυτοις λογον και βουλην εκει
-
8
|Juízes 20:8|
και ανεστη πας ο λαος ως ανηρ εις λεγοντες ουκ απελευσομεθα ανηρ εις σκηνωμα αυτου και ουκ επιστρεψομεν ανηρ εις οικον αυτου
-
9
|Juízes 20:9|
και νυν τουτο το ρημα ο ποιηθησεται τη γαβαα αναβησομεθα επ' αυτην εν κληρω
-
10
|Juízes 20:10|
πλην λημψομεθα δεκα ανδρας τοις εκατον εις πασας φυλας ισραηλ και εκατον τοις χιλιοις και χιλιους τοις μυριοις λαβειν επισιτισμον του ποιησαι ελθειν αυτους εις γαβαα βενιαμιν ποιησαι αυτη κατα παν το αποπτωμα ο εποιησεν εν ισραηλ
-
-
Sugestões

Clique para ler Eclesiastes 1-4
18 de julho LAB 565
COMO ENTENDER ECLESIASTES?
Eclesiastes 01-04
Hoje, quero apresentar uma explicação de James W. Zackrison (CPB, LES, jan-mar 2007, 2) sobre como entendermos o livro de Eclesiastes.
Esse teólogo explica que, ao contrário de outros livros da Bíblia, que frequentemente começam com uma forte afirmação sobre Deus, Eclesiastes começa com um grito sobre a falta de sentido para a vida. “Vaidade de vaidades, tudo é vaidade”. Essa introdução se parece mais com os modernos escritores seculares que com um profeta de Yahweh. Não obstante, como cristãos, cremos que Eclesiastes foi colocado no cânon das Escrituras porque Deus tem nele uma mensagem para nós.
Muitos estudiosos afirmam que o autor não foi o rei Salomão. Mas mantemos a posição de que Salomão foi o escritor fundamentados na tradição cristã e judaica e nas evidências internas do livro. Ao nos dedicarmos ao estudo deste livro, alguns simples princípios de interpretação nos serão de muita ajuda.
Para começar, Salomão estava escrevendo no fim de uma vida cheia de amargura e ira contra si mesmo por sua apostasia. O que é singular nesse livro é que, em alguns lugares, Salomão escreveu sob a perspectiva de alguém alienado de Deus. Como alguns autores modernos, ele nos dá pensamentos que saem diretamente de sua cabeça. Vemos o mundo como aparece através desses olhos.
Essas porções de Eclesiastes que mencionam a experiência e o raciocínio dos anos de apostasia [de Salomão] não devem ser considerados como se representassem a mente e a vontade do Espírito. Não obstante, são um registro inspirado do que ele realmente pensava e fazia naquele tempo, e esse registro constitui uma grave advertência contra o tipo errado de pensamento e ação. Passagens como essas não devem ser tiradas de seu contexto e usadas para ensinar alguma suposta verdade que a Inspiração nunca pretendeu que ensinassem.
Finalmente, é esta a mensagem desse livro: Deus nos mostra como a vida é cruel e vazia quando Ele não está presente. E esse é o livro que começaremos a ler hoje: Eclesiastes, capítulos 1-4, onde o autor inicia, melancolicamente, tecendo um texto reflexivo de que, para ele, nada tem sentido, chegando a dizer que nem os prazeres, nem a própria sabedoria têm sentido. O sabor dessa melancolia é tão grande que Salomão chega a comparar a sabedoria com a insensatez. Para ele, até mesmo o trabalho árduo é inútil. Ele não poupa o leitor de conhecer as injustiças e os absurdos da vida. “Bem vindos ao mundo real”, seria o slogan.
Mas como de qualquer caos é possível sacar um proveito, o capítulo três nos ensina a sabermos aproveitar bem o nosso tempo.
Eu também digo: lendo a Bíblia.
Valdeci Júnior
Fátima Silva