-
Leia por capÃtulosComentário sobre a Leitura BÃblica de Hoje
-
Greek (OT) Septuagint -
-
1
|JuÃzes 20:1|
και εξηλθον παντες οι υιοι ισραηλ και εξεκκλησιασθη η συναγωγη ως ανηρ εις απο δαν και εως βηρσαβεε και γη του γαλααδ προς κυριον εις μασσηφα
-
2
|JuÃzes 20:2|
και εσταθησαν κατα προσωπον κυριου πασαι αι φυλαι του ισραηλ εν εκκλησια του λαου του θεου τετρακοσιαι χιλιαδες ανδρων πεζων ελκοντες ρομφαιαν
-
3
|JuÃzes 20:3|
και ηκουσαν οι υιοι βενιαμιν οτι ανεβησαν οι υιοι ισραηλ εις μασσηφα και ελθοντες ειπαν οι υιοι ισραηλ λαλησατε που εγενετο η πονηρια αυτη
-
4
|JuÃzes 20:4|
και απεκριθη ο ανηρ ο λευιτης ο ανηρ της γυναικος της φονευθεισης και ειπεν εις γαβαα της βενιαμιν ηλθον εγω και η παλλακη μου του αυλισθηναι
-
5
|JuÃzes 20:5|
και ανεστησαν επ' εμε οι ανδρες της γαβαα και εκυκλωσαν επ' εμε επι την οικιαν νυκτος εμε ηθελησαν φονευσαι και την παλλακην μου εταπεινωσαν και απεθανεν
-
6
|JuÃzes 20:6|
και εκρατησα την παλλακην μου και εμελισα αυτην και απεστειλα εν παντι οριω κληρονομιας υιων ισραηλ οτι εποιησαν ζεμα και αποπτωμα εν ισραηλ
-
7
|JuÃzes 20:7|
ιδου παντες υμεις υιοι ισραηλ δοτε εαυτοις λογον και βουλην εκει
-
8
|JuÃzes 20:8|
και ανεστη πας ο λαος ως ανηρ εις λεγοντες ουκ απελευσομεθα ανηρ εις σκηνωμα αυτου και ουκ επιστρεψομεν ανηρ εις οικον αυτου
-
9
|JuÃzes 20:9|
και νυν τουτο το ρημα ο ποιηθησεται τη γαβαα αναβησομεθα επ' αυτην εν κληρω
-
10
|JuÃzes 20:10|
πλην λημψομεθα δεκα ανδρας τοις εκατον εις πασας φυλας ισραηλ και εκατον τοις χιλιοις και χιλιους τοις μυριοις λαβειν επισιτισμον του ποιησαι ελθειν αυτους εις γαβαα βενιαμιν ποιησαι αυτη κατα παν το αποπτωμα ο εποιησεν εν ισραηλ
-
-
Sugestões

Clique para ler Ezequiel 14-17
01 de setembro LAB 610
ALGUÉM
Ezequiel 14-17
Tente identificar quem é esta pessoa. Sua origem e nascimento aconteceram um lugar inóspito e sem amor. Seu nascimento foi assim: no dia em que ela nasceu, seu cordão umbilical não foi cortado, ela não foi lavada com água, para que ficasse limpa, não foi higienizada, nem enrolada em panos. Ninguém olhou para ela com piedade nem teve suficiente compaixão para fazer qualquer uma destas coisas por ela. Ao contrário, ela foi jogada fora, em campo aberto, pois, no dia em que nasceu, foi desprezada.
Então, passando um prÃncipe por perto, ele a viu esperneando em seu sangue e, enquanto ela jazia ali em sangue, ele lhe disse: Viva! E aquele prÃncipe a fez crescer como uma flor. Ela cresceu, desenvolveu-se e tornou-se a mais linda das jóias. Seus seios formaram-se e seu cabelo cresceu, mas ela ainda estava totalmente nua.
Mais tarde, quando o prÃncipe passou de novo por perto, ele olhou-a e viu que ela já tinha idade suficiente para amar; então o prÃncipe estendeu a sua capa sobre ela e cobriu sua nudez. Ele fez juramento e estabeleceu uma aliança com ela - palavra de senhor soberano - e ela se tornou dele.
Ele tinha lhe dado banho com água e, ao lavá-la, limpou seu sangue e a perfumou. O prÃncipe colocou nela um vestido bordado e lindas sandálias de peles de animais marinhos. Vestiu-a de linho fino e a cobriu de roupas caras. Adornou-a com jóias; pôs braceletes em seus braços e uma gargantilha em torno de seu pescoço; deu-lhe um pendente, pôs brincos em suas orelhas e uma linda coroa em sua cabeça. E assim, ela foi adornada com outro e prata; suas roupas eram de linho fino, tecido caro e pano bordado. Sua comida era sempre do bom e do melhor. Ela se tornou muito linda, uma rainha. Sua fama espalhou-se entre as nações por sua beleza, porque o esplendor que o prÃncipe lhe deu tornou perfeita a sua formosura. Coisa de gente grande. Nobreza!
Mas, ela se aproveitou da sua beleza e usou a sua fama para dormir com qualquer um que passava, concedendo-lhes os seus favores sexuais. Usou seus vestidos para forrar o chão na própria plataforma da igreja, onde, ali, entregava-se a qualquer um, como prostituta. Ela apanhou as jóias finas que o prÃncipe tinha lhe dado e usou todas em orgias, gastou todo o mantimento de comida com os amantes e, para ficar livre, matou os seus próprios filhos que eram também do prÃncipe.
Sabe quem é? É o sÃmbolo bÃblico das pessoas que são de Deus, mas vivem em pecado. Pode ser você e eu, diante dEle.
Valdeci Júnior
Fátima Silva