-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Greek (OT) Septuagint -
-
1
|Juízes 12:1|
και εβοησεν ανηρ εφραιμ και παρηλθαν εις βορραν και ειπαν προς ιεφθαε δια τι παρηλθες παραταξασθαι εν υιοις αμμων και ημας ου κεκληκας πορευθηναι μετα σου τον οικον σου εμπρησομεν επι σε εν πυρι
-
2
|Juízes 12:2|
και ειπεν ιεφθαε προς αυτους ανηρ μαχητης ημην εγω και ο λαος μου και οι υιοι αμμων σφοδρα και εβοησα υμας και ουκ εσωσατε με εκ χειρος αυτων
-
3
|Juízes 12:3|
και ειδον οτι ουκ ει σωτηρ και εθηκα την ψυχην μου εν χειρι μου και παρηλθον προς υιους αμμων και εδωκεν αυτους κυριος εν χειρι μου και εις τι ανεβητε επ' εμε εν τη ημερα ταυτη παραταξασθαι εν εμοι
-
4
|Juízes 12:4|
και συνεστρεψεν ιεφθαε τους παντας ανδρας γαλααδ και παρεταξατο τω εφραιμ και επαταξαν ανδρες γαλααδ τον εφραιμ οτι ειπαν οι διασωζομενοι του εφραιμ υμεις γαλααδ εν μεσω του εφραιμ και εν μεσω του μανασση
-
5
|Juízes 12:5|
και προκατελαβετο γαλααδ τας διαβασεις του ιορδανου του εφραιμ και ειπαν αυτοις οι διασωζομενοι εφραιμ διαβωμεν και ειπαν αυτοις οι ανδρες γαλααδ μη εφραθιτης ει και ειπεν ου
-
6
|Juízes 12:6|
και ειπαν αυτω ειπον δη σταχυς και ου κατευθυνεν του λαλησαι ουτως και επελαβοντο αυτου και εθυσαν αυτον προς τας διαβασεις του ιορδανου και επεσαν εν τω καιρω εκεινω απο εφραιμ τεσσαρακοντα δυο χιλιαδες
-
7
|Juízes 12:7|
και εκρινεν ιεφθαε τον ισραηλ εξηκοντα ετη και απεθανεν ιεφθαε ο γαλααδιτης και εταφη εν πολει αυτου εν γαλααδ
-
8
|Juízes 12:8|
και εκρινεν μετ' αυτον τον ισραηλ αβαισαν απο βαιθλεεμ
-
9
|Juízes 12:9|
και ησαν αυτω τριακοντα υιοι και τριακοντα θυγατερες ας εξαπεστειλεν εξω και τριακοντα θυγατερας εισηνεγκεν τοις υιοις αυτου εξωθεν και εκρινεν τον ισραηλ επτα ετη
-
10
|Juízes 12:10|
και απεθανεν αβαισαν και εταφη εν βαιθλεεμ
-
-
Sugestões

Clique para ler Jó 20-21
08 de junho LAB 525
BUSQUE A DEUS
JÓ 20-21
Na primeira parte da leitura de hoje (capítulo 20), aparece o discurso de Zofar, num tom sarcástico de acusação ao seu amigo Jó. Ele queria dar uma explicação para o sofrimento de Jó, jogando toda a responsabilidade da situação nas costas dele.
Em grande parte, esse discurso termina imitando o que os outros dois amigos, Bildade e Elifaz, já destacaram na discussão deles. A diferença é que Zofar vai mais ao ponto, inclusive, com mais hostilidade. Ele é muito sínico e insinua coisas terríveis como: “Ele tem oprimido os pobres e os tem deixado desamparados; apoderou-se de casas que não construiu” (verso 19). Zofar continua discriminando os crimes específicos que fazem dos ímpios pessoas culpadas, deixando a entender que Jó participava dessa “laia”.
E é com essa ignorante “cara de pau” que os amigos de Jó continuam afirmando que ele é merecedor de todas as desgraças que bateram à sua porta. Não se cansam de pensar assim e ainda fazem um grande esforço para convencê-lo a pensar da mesma forma. Ao levar Jó a reconhecer isso, quem sabe ele tomaria uma atitude que o livrasse da culpa que supostamente tivesse perante o Senhor. Os amigos de Jó acreditavam que ele só poderia achar o caminho de volta se reconhecesse o pensamento deles e agisse como eles achavam que ele deveria agir.
É claro que esses amigos não estavam fazendo nada mais que expressar o pensamento popular da época. Se compararmos isso com João 9:1-3, concluímos que não podemos estabelecer uma relação direta entre cada uma das ações humanas e todas as consequências de cada uma delas. Corremos o risco de nos enganar com isso, principalmente se a tentativa de relacionar os atos com as consequências estiver limitada a olhar numa perspectiva que se limite somente a esta vida. A variação disso tudo pode ser muito grande e muito além da nossa compreensão. Ou seja, se meter a querer interpretar absolutamente todos os fatos como os amigos de Jó estavam tentando fazer, é “dar murro em ponta de faca”.
Mas, apesar desse escrúpulo dos amigos de Jó, Deus ainda era o centro da vida dele (capítulo 21) e tinha participação em tudo o que ele já tinha feito. Jó tinha a consciência tranquila. Embora fosse um pecador, não era um “pecadeiro”. Essa integridade foi mantida no decorrer de toda a sua vida. E isso lhe ajudou a ficar em paz, mesmo diante de tantas acusações.
Embora o ser humano chegue ao fim dos seus recursos, sua saúde e até sua esperança, ainda pode encontrar conforto buscando a presença de Deus em sua vida.
Busque a Deus hoje!
Valdeci Júnior
Fátima Silva