-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Afrikaans (1953) -
-
1
|Gênesis 39:1|
En Josef is afgebring na Egipte; en Pótifar, 'n hofdienaar van Farao, die owerste van die lyfwag, 'n Egiptiese man, het hom gekoop uit die hand van die Ismaeliete wat hom daarheen afgebring het.
-
2
|Gênesis 39:2|
En die HERE was met Josef, sodat hy 'n voorspoedige man was; en hy het in die huis van sy heer, die Egiptenaar, gebly.
-
3
|Gênesis 39:3|
En toe sy heer sien dat die HERE met hom was, en dat die HERE alles wat hy doen, in sy hand voorspoedig maak,
-
4
|Gênesis 39:4|
het Josef guns in sy oë gevind en hom gedien; en hy het hom aangestel oor sy huis, en alles wat in sy besit was, aan hom oorgegee.
-
5
|Gênesis 39:5|
En vandat hy hom aangestel het oor sy huis en oor alles wat in sy besit was, het die HERE die huis van die Egiptenaar geseën ter wille van Josef; ja, die seën van die HERE was by alles wat syne was, in die huis en op die veld.
-
6
|Gênesis 39:6|
En hy het alles wat syne was, aan Josef oorgelaat, sodat hy met sy hulp van niks kennis geneem het nie as net van die brood wat hy geëet het. En Josef was skoon van gestalte en mooi van aansien.
-
7
|Gênesis 39:7|
Ná hierdie dinge het die vrou van sy heer haar oë na Josef opgeslaan en gesê: Kom hou gemeenskap met my.
-
8
|Gênesis 39:8|
Maar hy het geweier en aan die vrou van sy heer gesê: Kyk, deur my is dit dat my heer geen kennis neem van wat in die huis is nie; en alles wat syne is, het hy aan my oorgegee.
-
9
|Gênesis 39:9|
Hy is in hierdie huis nie groter as ek nie en het my niks onthou nie behalwe u, omdat u sy vrou is; hoe kan ek dan hierdie groot kwaad doen en sondig teen God?
-
10
|Gênesis 39:10|
En nadat sy met Josef dag ná dag gespreek het, en hy na haar nie wou luister om by haar te lê om met haar gemeenskap te hou nie,
-
-
Sugestões

Clique para ler Isaías 24-26
29 de julho LAB 576
O APOCALIPSE DE ISAÍAS
Isaías 24-26
É um prazer muito grande, mais uma vez, poder escrever sobre o que a Bíblia tem de bom para nós, como sendo nossa mensagem do dia. Neste dia, deveremos ler os capítulos 24-26 de Isaías, mas quero pedir licença a você para comentar, também, o capítulo 27. É que quando estudamos a Bíblia de forma teológica, fazemos algumas divisões de texto um tanto peculiares, de acordo com uma lógica de interpretação dele, ajudando na compreensão do texto bíblico. Se observar aí na sua Bíblia, verá que Isaías 24-27 formam um bloco que possui algo em comum.
Diferentemente do que vimos nos capítulos anteriores, esses não concernem a nenhuma nação em particular, mas sim, ao mundo todo que está sob a ira de Deus. É nessa seção que se encontra, pela primeira vez, a doutrina da ressurreição final. Um detalhe interessante também, nesse bloco de texto, é que existe um uso mais abundante de figuras simbólicas, como leviatã, dragão, etc. E tem uma verdadeira transição de estilo de texto, que vai de uma literatura profética para apocalíptica. É gradual, mas existe. Então, nesses capítulos, temos, também, um estilo de texto apocalíptico.
Alguns questionam: “Será que poderíamos chamar essa seção de o “apocalipse de Isaías”?” Querer chamá-lo assim tem um valor relativo. Por exemplo: alguns teólogos objetam que, em Isaías 24:21, temos uma referência aos “anjos patronos das nações”, que é um conceito que aparece em outros livros apocalípticos que foram escritos mais tarde. Mas essa objeção é sem valor porque, nesse verso, só fala de hostes celestes e nada mais. Então, aqui encontramos alguns pontos apocalípticos, mas não um único tipo de literatura.
Veja que em Isaías 24:27 é a Assíria, e não a Babilônia, que é mencionada como o país de exílio. E por aí já vemos que essa parte do livro de Isaías, pelo menos, foi escrita numa data qualquer que se encaixe no tempo em que a Assíria ainda era a maior ameaça contra os judeus.
Mas indo para uma parte mais prática do nosso resumo desses capítulos da Bíblia, das ideias principais dessa parte das Escrituras, gostaria de destacar o seguinte:
Todas as pessoas que existem espalhadas por este mundo serão recolhidas, uma por uma. E cada uma é convidada a fazer as pazes com Deus. A morte será destruída, para sempre. E, último destaque, o planeta Terra, que está poluído pelas consequências dos pecados dos seres humanos, na consumação final, será purificado e restaurado. A boa notícia é que viveremos em um lugar onde não precisaremos mais ter medo, dor, angústia, ansiedade, decepção, estresse, mágoas, etc.
Então, lhe desejo essa esperança.
Valdeci Júnior
Fátima Silva