-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Greek (OT) Septuagint -
-
21
|Juízes 16:21|
και εκρατησαν αυτον οι αλλοφυλοι και εξεκοψαν τους οφθαλμους αυτου και κατηνεγκαν αυτον εις γαζαν και επεδησαν αυτον εν πεδαις χαλκειαις και ην αληθων εν οικω του δεσμωτηριου
-
22
|Juízes 16:22|
και ηρξατο θριξ της κεφαλης αυτου βλαστανειν καθως εξυρησατο
-
23
|Juízes 16:23|
και οι αρχοντες των αλλοφυλων συνηχθησαν θυσαι θυσιασμα μεγα τω δαγων θεω αυτων και ευφρανθηναι και ειπαν εδωκεν ο θεος εν χειρι ημων τον σαμψων τον εχθρον ημων
-
24
|Juízes 16:24|
και ειδαν αυτον ο λαος και υμνησαν τον θεον αυτων οτι παρεδωκεν ο θεος ημων τον εχθρον ημων εν χειρι ημων τον ερημουντα την γην ημων και ος επληθυνεν τους τραυματιας ημων
-
25
|Juízes 16:25|
και οτε ηγαθυνθη η καρδια αυτων και ειπαν καλεσατε τον σαμψων εξ οικου φυλακης και παιξατω ενωπιον ημων και εκαλεσαν τον σαμψων απο οικου δεσμωτηριου και επαιζεν ενωπιον αυτων και ερραπιζον αυτον και εστησαν αυτον ανα μεσον των κιονων
-
26
|Juízes 16:26|
και ειπεν σαμψων προς τον νεανιαν τον κρατουντα την χειρα αυτου αφες με και ψηλαφησω τους κιονας εφ' οις ο οικος στηκει επ' αυτους και επιστηριχθησομαι επ' αυτους
-
27
|Juízes 16:27|
και ο οικος πληρης των ανδρων και των γυναικων και εκει παντες οι αρχοντες των αλλοφυλων και επι το δωμα ως επτακοσιοι ανδρες και γυναικες οι θεωρουντες εν παιγνιαις σαμψων
-
28
|Juízes 16:28|
και εκλαυσεν σαμψων προς κυριον και ειπεν αδωναιε κυριε μνησθητι δη μου νυν και ενισχυσον με ετι το απαξ τουτο θεε και ανταποδωσω ανταποδοσιν μιαν περι των δυο οφθαλμων μου τοις αλλοφυλοις
-
29
|Juízes 16:29|
και περιελαβεν σαμψων τους δυο κιονας του οικου εφ' ους ο οικος ειστηκει και επεστηριχθη επ' αυτους και εκρατησεν ενα τη δεξια αυτου και ενα τη αριστερα αυτου
-
30
|Juízes 16:30|
και ειπεν σαμψων αποθανετω ψυχη μου μετα αλλοφυλων και εβασταξεν εν ισχυι και επεσεν ο οικος επι τους αρχοντας και επι παντα τον λαον τον εν αυτω και ησαν οι τεθνηκοτες ους εθανατωσεν σαμψων εν τω θανατω αυτου πλειους η ους εθανατωσεν εν τη ζωη αυτου
-
-
Sugestões

Clique para ler Ezequiel 24-26
04 de setembro LAB 613
DOIS BREVES ENSINOS
Ezequiel 24-26
Prezado leitor,
De toda a leitura de hoje, quero que você mesmo reflita e responda a duas perguntas apresentadas abaixo.
A primeira destas perguntas é: “Com a parábola da panela fervente, que lição o Senhor quis ensinar a Judá, e principalmente a Jerusalém?” Leia Ezequiel 24:3-14, para elaborar a sua própria resposta. Escreva sua resposta numa folha de papel. Depois, compare-a com o comentário bíblico abaixo, no sentido de somar os conceitos.
“Enquanto Jeremias continuava a dar o seu testemunho na terra de Judá, o profeta Ezequiel foi suscitado entre os cativos em Babilônia, para advertir e confortar os exilados, e também para confirmar a Palavra do Senhor que fora exposta pelo profeta Jeremias. Durante os anos que restaram do reinado de Zedequias, Ezequiel tornou muito clara a loucura de confiar nas falsas predições dos que estavam levando os cativos a esperar para breve o retorno a Jerusalém. Ele foi também instruído a predizer, por meio de uma variedade de símbolos e solenes mensagens, o cerco e posterior destruição de Jerusalém” (Profetas e Reis, 448).
O profeta passou por uma prova de fé, através de uma experiência muito triste (Ezequiel 24:15-18). E aqui vem a segunda pergunta: “Na morte da esposa de Ezequiel, que profecia estava contida para aquela rebelde nação? Novamente, depois de Ezequiel 24:19-24, compare suas considerações com o contexto do que acontecia naquela época, descrito no trecho do comentário bíblico, postado abaixo:
“O inimigo varreu como avalanche irresistível, e devastou a cidade. Os exércitos hebreus fugiram em confusão. A nação foi conquistada. Zedequias foi feito prisioneiro. Seus filhos foram mortos diante dos seus olhos. O rei foi levado de Jerusalém como cativo, seus olhos foram vazados, e uma vez chegado à Babilônia, pereceu miseravelmente. O belo templo que por mais de quatro séculos coroara o cimo do Monte de Sião, não foi poupado pelos caldeus. ‘Queimaram a casa do Senhor, e derrubaram os muros de Jerusalém, e todos os seus palácios queimaram a fogo, destruindo também todos os seus preciosos vasos.’ (2 Crônicas 36:19). Ao tempo da invasão final de Jerusalém por Nabucodonosor, muitos haviam escapado dos horrores do longo assédio, apenas para perecer à espada. Entre os que ainda restavam, alguns, notadamente o chefe dos sacerdotes e oficiais e dos príncipes do reino, foram levados para Babilônia e ali executados como traidores”(Idem, 458-460).
A subversão final de todos os domínios terrestres está claramente predita na Palavra da verdade. A história se repete. Deus tem designado um lugar em Seu grande plano para cada nação e cada indivíduo. Homens e nações estão sendo hoje testados pelo prumo na mão dAquele que não erra.
Valdeci Júnior
Fátima Silva