-
-
Maori -
-
1
|Lamentações 1:1|
¶ Taukiri e! noho mokemoke ana te pa i ki nei i te tangata! Ano tona rite he pouaru! kua waiho hei hoatu takoha te mea i nui nei i roto i nga iwi, te rangatira i roto i nga kawanatanga!
-
2
|Lamentações 1:2|
Nui atu tana tangi i te po, a kei ona paparinga ona roimata: i roto i te hunga katoa i aroha ki a ia, kahore he kaiwhakamarie mona; kua tinihanga ona hoa ki a ia, kua meinga ratou hei hoariri mona.
-
3
|Lamentações 1:3|
Kua haere a Hura ki te whakarau, he tangi hoki, he whakamahinga nui; kei te noho ia i roto i nga tauiwi, kahore e kitea e ia he tanga manawa: kua hopukia ia e ona kaiwhai katoa i roto i nga wahi kuiti.
-
4
|Lamentações 1:4|
Kei te tangi nga ara o Hiona, no te mea kahore he tangata e haere mai ana ki te huihuinga nui; kua ururuatia ona kuwaha katoa, e aue ana ana tohunga, ko ana wahine kei te pouri, a ko ia, kei roto ia i te mamae.
-
5
|Lamentações 1:5|
Kua waiho ona hoariri hei upoko, kei te noho humarie ona hoa whawhai; no te mea kua whiua ia e Ihowa mo ona he maha: kua riro ana tamariki hei parau i te aroaro o te hoariri.
-
6
|Lamentações 1:6|
Kua wehe atu i te tamahine a Hiona tona nui katoa: kua rite ona rangatira ki nga hata kihai i pono ki te wahi kai, haere kahakore ana ratou i te aroaro o te kaiwhai.
-
7
|Lamentações 1:7|
E mahara ana a Hiruharama i nga ra o tona tangi, o ona wherutanga, ki ana mea ahuareka katoa o nga ra o mua: i te takanga o tona iwi ki roto ki te ringa o te hoariri, a kahore he kaiawhina mona, ka kite nga hoariri i a ia, ka kata ki ona mutunga.
-
8
|Lamentações 1:8|
Nui atu te hara o Hiruharama; na reira ia i meinga ai, ano hei mea poke: ko te hunga katoa i whakahonore i a ia, whakahawea ana ki a ia, no te mea kua kite ratou i tona tahangatanga: ae ra, kei te aue ia, kei te hoki ki muri.
-
9
|Lamentações 1:9|
Kei ona kurupatu tona poke, kahore ona mahara ki tona whakamutunga; na reira he hanga whakamiharo tona tukunga iho ki raro: kahore he kaiwhakamarie mona: e Ihowa, titiro mai ki toku mate: kua whakahirahira hoki te hoariri i a ia.
-
10
|Lamentações 1:10|
Kua wherahia atu te ringa o te hoariri ki runga ki ana mea ahuareka katoa; kua kite nei ia i nga iwi e tomo mai ana ki tona wahi tapu, era i ako ra koe kia kaua ratou e uru ki tau whakaminenga.
-
-
Sugestões

Clique para ler Gênesis 16-19
05 de janeiro LAB 371
ABRAÃO ERA OBEDIENTE
Gênesis 16-19
A leitura bíblica de hoje segue falando do grande herói da fé: Abraão.
Lá em casa, temos um DVD sobre a Bíblia cantada. Ele foi gravado pela Alessandra Samadelo, onde ela conta e canta as primeiras histórias bíblicas de Gênesis. Mas o musical é tão lindinho, que deixa até os adultos encantados, embora o material seja feito especificamente para as crianças. Preciso confessar que mesmo sem ter crianças, minha esposa e eu quase afundamos as faixas daquele DVD de tanto assistir. Sabe qual é a parte que eu mais gosto? A que conta a história de Abraão. A música sobre ele é muito linda, a animação gráfica dele viajando pelo mundo é fantástica e, muito melhor, muito mais inspiradora ainda, é a própria história de Abraão. Portanto, penso que você não ficará cansado de ler sobre esse herói durante alguns dias, afinal, ninguém cansa de um paizão, né?
A palavra Abrão significa “o pai é exaltado”. Mas ele recebeu um novo nome. Abraão significa “o pai de uma multidão” ou “pai de muitas nações”. A mudança de enfoque do seu nome deve-se à sua futura descendência de reis e nações. Natural de Ur dos Caldeus, “o pai da fé” era casado com uma mulher chamada Sarai, que depois teve o nome mudado para Sara. Esse nome significa “princesa”. Não quero invejar de ninguém, mas esse é o nome que a Fátima e eu escolhemos para nossa futura filha. Sara, na realidade, era a princesa de Abraão. O novo nome de Sarai é parte do novo relacionamento da aliança entre ela e Deus. E essa mudança reforça a dignidade da ocasião em que o Senhor declarou abertamente que Sara tomaria parte na aliança.
Certo dia, Abraão juntou toda a sua família e a família do seu sobrinho e foram embora da sua terra natal para um lugar chamado Harã. Foi nesse lugar, que seu pai, chamado Terá, morreu. Depois disso, Deus chamou a Abraão e lhe deu uma ordem. Ele deveria viajar para Canaã com a promessa de que, dali daquela cidade, ele seria o pai de uma grande nação. E Abraão obedeceu. Creio que a palavra “obediência” é uma das palavras que melhor pode representar a pessoa, o caráter de Abraão. É uma marca registrada que ele deixa como inspiração.
Porém, isso não significa que ele nunca tenha falhado. O obediente também tem suas falhas. A caminhada cristã não é fácil para ninguém, e Deus também entende essa nossa limitação. Mas o importante é não nos conformarmos e seguirmos tentando fazer o nosso melhor para acertar.
Quer saber como? Descubra fazendo a leitura de Gênesis 16-19.
Valdeci Júnior
Fátima Silva