-
-
Maori -
-
9
|Lamentações 2:9|
Kua totohu ona keti ki roto ki te whenua; kua kore i a ia, kua whati hoki ona tutaki; kei roto tona kingi me ona rangatira i nga tauiwi, kahore nei o reira ture; ae ra, kahore ana poropiti e whiwhi ki te kite na Ihowa.
-
10
|Lamentações 2:10|
¶ Kei runga i te whenua nga kaumatua o te tamahine a Hiona e noho ana, whakarongo kau ana: opehia ake e ratou he puehu ki runga ki o ratou mahunga; whitiki rawa te kakahu taratara; ko nga wahine o Hiruharama, tuohu tonu o ratou mahunga ki te whenu a.
-
11
|Lamentações 2:11|
Matawaia rawa oku kanohi i te roimata, e ohooho ana oku whekau, kua maringi toku ate ki runga ki te whenua, he meatanga ki te wawahanga o te tamahine a toku iwi; no te mea hemo ana nga kohungahunga me nga mea ngote u i nga huarahi o te pa.
-
12
|Lamentações 2:12|
Kei te ki atu ratou ki o ratou whaea, Kei hea he witi, he waina? I a ratou e hemo ana, e pera ana me te hunga kua patua ki nga huarahi o te pa, e maringi ana o ratou wairua ki nga uma o o ratou whaea.
-
13
|Lamentações 2:13|
Ko te aha taku hei whakaatu ki a koe? ko te aha e waiho e ahau hei ahua mou, e te tamahine a Hiruharama? Ko wai e waiho e ahau hei rite ki a koe, e whakamarie ai ahau i a koe, e te tamahine wahine a Hiona? He nui hoki tou pakaru, koia ano kei te moana; ko wai hei rongoa i a koe?
-
14
|Lamentações 2:14|
Ko nga mea i kitea e ou poropiti mou, he teka, he mea horihori; kihai ano i hurahia e ratou tou he, e hoki ai koe i te whakarau; heoi ano ta ratou i kite ai mou he poropititanga wairangi, he mea hei pana atu i a koe.
-
15
|Lamentações 2:15|
Kei te papaki ringa ki a koe te hunga katoa e tika ana i te ara, e hi ana, ruru ana o ratou mahunga ki te tamahine a Hiruharama; ko ta ratou kupu, Ko te pa ianei tenei i korerotia nei, Ko te tino o te ataahua, Ko te whakahari o te whenua katoa?
-
16
|Lamentações 2:16|
Hamama tonu ki a koe nga mangai o ou hoariri katoa; e hi ana, tete ana o ratou niho: e mea ana, Kua horomia ia e tatou: ko te rangi pu ano tenei i taria atu e tatou, kua tupono mai ki a tatou, kua kitea e tatou.
-
17
|Lamentações 2:17|
Kua oti i a Ihowa tana i whakaaro ai; kua whakaritea tana kupu i whakahaua e ia i nga ra o mua: wahia iho e ia, kihai hoki i tohungia; kua meinga e ia te hoariri kia koa ki a koe, kua ara i a ia te haona o ou hoariri.
-
18
|Lamentações 2:18|
I karanga o ratou ngakau ki te Ariki, E te taiepa o te tamahine a Hiona, kia rere iho nga roimata ano he awa, i te ao, i te po: kei whakata koe, kei mutu ta te whatu o tou kanohi.
-
-
Sugestões

Clique para ler Ezequiel 4-7
29 de agosto LAB 607
COMO EZEQUIEL
Ezequiel 04-07
“Com exceção de uns poucos capítulos, o livro de Ezequiel é talvez um dos mais desconhecidos da Bíblia”. Esta é a opinião de Arnold Wallenkampf, em seu livro “Ezequiel Fala Outra Vez”. E este autor tem autoridade para falar isso, pois ele teve uma larga experiência no ministério da investigação bíblica. Durante muitos anos, este teólogo dirigiu o Instituto Mundial de Pesquisas Bíblicas, em Washington. Então, podemos dizer que ele sabe muito bem o que está falando quando diz que “com exceção de uns poucos capítulos, o livro de Ezequiel é talvez um dos mais desconhecidos da Bíblia”. E esta repetição é proposital.
Quero que fique bem frisada em sua mente, a necessidade de realmente estudar o livro de Ezequiel. Você precisa conhecer este profeta, diretamente da Bíblia. Depois que Arnold o fez, no seu livro ele pode descrever Ezequiel bibliograficamente de uma maneira fantástica, que podemos resumir aqui como um pequeno excerto. Segundo ele, esse profeta foi levado cativo para Babilônia antes da queda de Jerusalém. Mas depois deste evento, ele permaneceu na terra dos babilônicos, o que justifica o fato de que suas mensagens sejam dirigidas tanto ao povo de Jerusalém como aos exilados de Babilônia. E o presente que ele oferece ao leitor ao autorar esse livro bíblico é apresentar uma imagem de Deus que revela tanto Sua bondade quanto sua firmeza disciplinar, mesmo que isso exceda a todas as expectativas e compreensões humanas de maneira plena.
Imaginação brilhante e fé profunda. Estas foram duas características que casaram-se muito bem na personalidade de Ezequiel. Com isto, ele logrou perceber as revelações divinas em forma de visões, valeu-se de vívidas ações simbólicas, e conseguiu transmitir sua mensagem com sucesso. Quanto à responsabilidade individual pelo pecado e também quanto à necessidade de uma renovação completa do espírito, ele bateu forte nessas teclas. Em alto e bom som, proclamou a esperança que tinha de que a acontecesse, naquela nação, a união. E, por ser sacerdote, honrou esse título na insistência em defender a necessidade da santificação e a construção do templo, no futuro.
Ou seja, Ezequiel foi um apaixonado pela obra de Deus. E, por ela, ele deu o sangue. Hoje é raro encontrar homens assim. Tanto é que o próprio Ezequiel quase nem é mais conhecido entre as pessoas. E este é o nosso desafio. Você é apaixonado pela obra do Senhor? Se sim, terá alegria ao ler Ezequiel, e identificar-se com ele. Se não, você precisa lê-lo urgentemente. Se não der o melhor nem em ler este livro, como conseguirá dar o sangue para a causa de Cristo? Os filhos de Deus precisam de você.
Valdeci Júnior
Fátima Silva