-
-
Maori -
-
1
|Neemias 2:1|
¶ Heoi i te marama Nihana i te rua tekau o nga tau o Kingi Arataherehe, i te mea he waina i tona aroaro, ka hapainga ake e ahau te waina, hoatu ana ki te kingi. Kahore hoki ahau i pouri i mua atu i tona aroaro.
-
2
|Neemias 2:2|
Na ka mea te kingi ki ahau, He aha tou kanohi i pouri ai; kahore nei hoki ou mate? ehara tenei i te mea ke atu i te pouri o te ngakau. Na nui atu toku wehi.
-
3
|Neemias 2:3|
Ano ra ko ahau ki te kingi, Kia ora tonu te kingi: he aha toku mata i kore ai e pouri, i te mea kua ururuatia te pa, te whare o nga tanumanga o oku matua, a kua pau ona keti i te ahi?
-
4
|Neemias 2:4|
Ano ra ko te kingi ki ahau, He aha te mea ka tonoa nei e koe? Heoi ko taku inoinga ki te Atua o te rangi.
-
5
|Neemias 2:5|
Na ka ki atu ahau ki te kingi, Ki te pai te kingi, ki te mea hoki e paingia ana tau pononga i tou aroaro, kia unga ahau e koe ki Hura, ki te pa o nga tanumanga o oku matua, kia hanga ai e ahau.
-
6
|Neemias 2:6|
Na ka mea te kingi ki ahau, i tona taha ano hoki te kuini e noho ana, Kia pehea te roa ou ka haere nei; a hei a hea koe hoki mai ai? Na kua pai ki te kingi kia unga ahau: a whakaritea ana e ahau he wa ki a ia.
-
7
|Neemias 2:7|
I mea ano ahau ki te kingi, Ki te pai te kingi, me homai he pukapuka ki ahau ki nga kawana i tawahi o te awa, kia tukua ahau e ratou kia puta atu a tae noa ki Hura;
-
8
|Neemias 2:8|
He pukapuka ano hoki ki a Ahapa, kaitiaki o te ngahere a te kingi, kia homai e ia etahi rakau ki ahau hei hanga mo nga kurupae o nga keti o te nohoanga rangatira i te whare, mo te taiepa hoki o te pa, mo te whare hoki e haere atu ai ahau. Na ka h omai e te kingi ki ahau: i rite tonu ki ta te ringa pai o toku Atua i runga i ahau.
-
9
|Neemias 2:9|
¶ Katahi ka haere ahau ki nga kawana i tera taha o te awa; hoatu ana e ahau nga pukapuka, a te kingi ki a ratou. I unga ano e te kingi etahi rangatira hoia, me etahi hoia eke hoiho hei hoa moku.
-
10
|Neemias 2:10|
A, no te rongonga o Hanaparata Horoni raua ko te pononga, ko Topia Amoni, nui rawa te kino i kino ai ki a raua; no te mea kua tae he tangata hei rapu i te pai mo nga tama a Iharaira.
-
-
Sugestões

Clique para ler Levítico 11-12
04 de fevereiro LAB 401
MEDICINA BÍBLICA É AVANÇADA
Levítico 11-12
Vamos refletir mais um pouco sobre o conteúdo da leitura bíblica. Nos dois capítulos de hoje, vemos o cuidado especial de Deus para com a saúde do Seu povo. Primeiro Ele orienta sobre as carnes que são mais saudáveis e as que são mais prejudiciais à nossa alimentação. Depois Ele fala sobre os cuidados higiênicos na ocasião do parto, que até hoje é um procedimento que precisa ser feito com muita higienização.
Já mencionei que o objetivo do livro Levítico é a santidade. Totalmente relacionado ao assunto da santidade, está o assunto da saúde. Esse livro nos dá instruções sobre o bem-estar do cristão. Embora o pecado tenha debilitado a família humana, Deus elaborou o plano da salvação para restaurar a imagem do Criador nos pecadores arrependidos. É onde entra o assunto da saúde. Quando cuidamos da saúde, estamos cuidando daquilo que foi feito à imagem de Deus: nosso próprio corpo. É por isso que um dos aspectos do viver santificado, tratado no livro de Levítico, é a saúde física do povo de Deus. Do mesmo jeito que Deus é santo e feliz, Ele quer que você, como filho dEle, também o seja.
Há uma perfeita ligação entre a mente, onde entendemos a santidade, e o corpo, onde carregamos a santidade. É por isso que a Palavra de Deus sempre promove tanto a inteireza da vida quanto o bem-estar dos seguidores dEle. Porque Ele deseja que você tenha saúde. Do mesmo modo que vivemos em um mundo cheio de pecados, vivemos também, num mundo de doenças e enfermidades.
Por isso, a religião é tão importante. Seu papel está relacionado com nossa natureza física, com o que comemos e bebemos e com a higiene. É impressionante, mas tudo o que acontece com o nosso corpo vai influenciar, de alguma forma, na nossa comunhão com Deus.
Quando pensamos assim, começamos a entender porque o livro de Levítico se preocupa com assuntos nutricionais. Muitas pessoas dos tempos antigos cometiam o erro de pensar que gordura animal era boa para ser comida em grande quantidade. Elas supunham que isso deixaria a pessoa forte. Como diziam eles, era uma comida que tinha “sustância”. Relativamente em tempos recentes, a medicina passou a enxergar cientificamente que esse conceito não estava certo. Mas lá no deserto, o Israel antigo já sabia que para preservar a saúde, é bom evitar comer o excesso da gordura da carne.
Será que a medicina um dia avançará, a ponto de chegar à altura da leitura de hoje? Fique com a Bíblia e você sempre estará um passo a frente do seu próprio tempo. Fazendo assim, somos felizes.
Valdeci Júnior
Fátima Silva