-
-
Maori -
-
1
|Neemias 9:1|
¶ I te rua tekau ma wha o nga ra o tenei marama ka huihui nga tama a Iharaira, nohopuku ana, he taratara ano nga kakahu, he oneone kei runga i a ratou.
-
2
|Neemias 9:2|
Na ka wehea nga uri o Iharaira i roto i nga tangata ke katoa: tu ana ratou, whakina ana e ratou o ratou hara, me nga kino o o ratou matua.
-
3
|Neemias 9:3|
Tu ana ratou i to ratou wahi; a i tetahi o nga wehenga e wha o te ra ka korerotia te pukapuka o te ture a Ihowa, a to ratou Atua; a i tetahi o nga wehenga e wha o te ra ka whaki, ka koropiko ki a Ihowa, ki to ratou Atua.
-
4
|Neemias 9:4|
¶ Na ka tu ki runga ki te pikinga o nga Riwaiti, a Hehua, a Pani, a Karamiere, a Hepania, a Puni, a Herepia, a Pani, a Kenani; nui atu to ratou reo ki te karanga ki a Ihowa, ki to ratou Atua.
-
5
|Neemias 9:5|
Katahi ka mea nga Riwaiti, a Hehua, a Karamiere, a Pani, a Hahapania, a Herepia, a Horiia, a Hepania, a Petahia, Whakatika, whakapai ki a Ihowa, ki to koutou Atua a ake ake: kia whakapaingia ano tou ingoa kororia e whakanuia nei ki runga ake i ng a whakapai, i nga whakamoemiti katoa.
-
6
|Neemias 9:6|
Ko koe, ina, ko koe anake a Ihowa; nau i hanga te rangi, te rangi o nga rangi, me o reira tini mea, te whenua, me nga mea katoa i runga, nga moana, me nga mea katoa i roto, ko koe hoki te kaiwhakaora o aua mea katoa; e koropiko ana hoki te ope o te rangi ki a koe.
-
7
|Neemias 9:7|
Ko Ihowa koe, ko te Atua; nau i whiriwhiri a Aperama, a kawea mai ana e koe i Uru o nga Karari, huaina iho e koe tona ingoa ko Aperahama;
-
8
|Neemias 9:8|
I kitea hoki e koe he ngakau pono tona ki tou aroaro, na whakaritea ana e koe he kawenata ki a ia, he mea kia homai te whenua o nga Kanaani, o nga Hiti, o nga Amori, o nga Perihi, o nga Iepuhi, o nga Kirikahi, kia homai ki ona uri, Na kua mana ne i i a koe au kupu; he tika hoki koe.
-
9
|Neemias 9:9|
I kitea ano e koe te tukinotanga o o matou matua i Ihipa, i rongo ano ki ta ratou karanga i te Moana Whero:
-
10
|Neemias 9:10|
Na homai ana e koe he tohu, he merekara, ki a Parao, ki ana tangata katoa, ki te iwi katoa o tona whenua: i mohio hoki koe ki ta ratou whakakake ki a ratou. Na kua whai ingoa koe; koia ano tenei inaianei.
-
-
Sugestões

Clique para ler João 9-11
31 de outubro LAB 670
O CUSPE DE JESUS
João 07-09
Ontem conversamos sobre a carne de Jesus. Hoje quero falar com você sobre o cuspe de Jesus. Já parou para pensar no cuspe de Jesus? Feche seus olhos, e imagine, contemple, mentalmente, o Seu cuspe. Você acha isto estranho? Pois é exatamente a este ponto que eu gostaria de levá-lo. Ao contato com o estranho. Por dois motivos: a)O evangelho sempre terá maneiras surpreendentes de alcançar-nos; b)É preciso abrir os olhos, para conseguir ser beneficiado pelas novidades iluminadas de Jesus.
Por muitos anos Marilyn Laszlo trabalhou numa vila Sepik Iwan, em Papua – Nova Guiné, ajudando o povo a escrever em sua própria língua. Para eles, escrever no papel é “gravar numa folha de bananeira”. Pensando que somente as palavras do missionário podiam ser gravadas, ficaram encantados ao aprender como “gravar” sua própria linguagem.
A princípio os curandeiros da vila recusaram participar da classe de linguagem de Marilyn. Quando assistiram, ajudaram-na a enriquecer a sua compreensão da linguagem deles. Marilyn aprendeu, por exemplo, que a expressão usada para doutor (ou melhor, médico) era “aquele que cospe”. Para tratar de malária faziam um corte no paciente e cuspiam fortes sucos de plantas mastigadas dentro do corte. Quando a classe traduziu João 9:6, os feiticeiros quase não podiam acreditar o que estavam ouvindo. Jesus não apenas cuspia, mas era o mais poderoso cuspidor de todos. Ele curara um cego e nenhum dos cuspidores de Iwam podia fazer o mesmo. Repentinamente aqueles homens grandes identificaram-se com Jesus. Voltando para a vila, espalharam a história que Jesus cuspia! Ele curara o cego! Desse dia em diante os curandeiros freqüentaram a igreja. Queriam saber mais a respeito deste grande cuspidor, Jesus.
Hoje, mais da metade das pessoas daquela vila são cristãs. Não é verdade, o fato de que, muitas vezes, ficamos a pensar a respeito do estranho remédio que Jesus usou para curar o homem cego? Poderia Ele saber que isso ajudaria o povo Sepik Iwam a identificar-se com Ele quase dois mil anos depois?
O Médico que formulou “barro + cuspe = cura” foi o mesmo que disse que Sua presença no mundo é luz. Quando o povo do rio Sepik aceitou-O sua vila tornou-se uma luz brilhante para iluminar outras vilas. Aquele povo conseguiu enxergá-Lo por um dos modos mais inusitados que poderíamos (não)imaginar. E você? O que mais você pode ou quer fazer para receber Jesus mais e mais na sua vida? O que o texto bíblico de hoje pode fazer por você? Só lendo-o, para conseguir responder isso. Tudo que Ele lhe der, será bênção.
Fonte: Noelene Jonhson, “Em Contato Com o Pai – Inspiração Juvenil”, 1985, 74.
Valdeci Júnior
Fátima Silva