-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew Stuttgart Bible without vowels (OT) / Greek Textus Receptus (NT) -
-
1
|Gênesis 39:1|
ויוסף הורד מצרימה ויקנהו פוטיפר סריס פרעה שׁר הטבחים אישׂ מצרי מיד הישׂמעאלים אשׂר הורדהו שׂמה
-
2
|Gênesis 39:2|
ויהי יהוה את יוסף ויהי אישׂ מצליח ויהי בבית אדניו המצרי
-
3
|Gênesis 39:3|
וירא אדניו כי יהוה אתו וכל אשׂר הוא עשׁה יהוה מצליח בידו
-
4
|Gênesis 39:4|
וימצא יוסף חן בעיניו וישׂרת אתו ויפקדהו על ביתו וכל ישׂ לו נתן בידו
-
5
|Gênesis 39:5|
ויהי מאז הפקיד אתו בביתו ועל כל אשׂר ישׂ לו ויברך יהוה את בית המצרי בגלל יוסף ויהי ברכת יהוה בכל אשׂר ישׂ לו בבית ובשׁדה
-
6
|Gênesis 39:6|
ויעזב כל אשׂר לו ביד יוסף ולא ידע אתו מאומה כי אם הלחם אשׂר הוא אוכל ויהי יוסף יפה תאר ויפה מראה
-
7
|Gênesis 39:7|
ויהי אחר הדברים האלה ותשׁא אשׂת אדניו את עיניה אל יוסף ותאמר שׂכבה עמי
-
8
|Gênesis 39:8|
וימאן ויאמר אל אשׂת אדניו הן אדני לא ידע אתי מה בבית וכל אשׂר ישׂ לו נתן בידי
-
9
|Gênesis 39:9|
איננו גדול בבית הזה ממני ולא חשׁך ממני מאומה כי אם אותך באשׂר את אשׂתו ואיך אעשׁה הרעה הגדלה הזאת וחטאתי לאלהים
-
10
|Gênesis 39:10|
ויהי כדברה אל יוסף יום יום ולא שׂמע אליה לשׂכב אצלה להיות עמה
-
-
Sugestões

Clique para ler Jó 29-31
11 de junho LAB 528
EU NÃO ME ENVERGONHO EM CRER
JÓ 29-31
“Como é bom ser cristão, quando tudo está bem pro seu lado...” É assim que canta Luiz Cláudio. “Os amigos, sorrindo, lhe abraçam, e estão com você”, e por aí vai... “Mas se tudo se vai para sempre, inclusive os amigos, e a doença lhe aflige e a fama já não mais existe, é mais fácil agora afastar-se de Deus, no momento de tanta aflição...” Por quê?
Antes de falar sobre o porquê, quero chamar sua atenção para ver a imagem, a estampa, o vídeo do áudio dessa música que mencionei. Mas não é no youtube, nem na televisão, nem no computador. É na leitura bíblica de hoje! Só que tem uma variante. Quando Jó estava bem, era fácil servir a Deus. Quando ficou doente, pobre e sem amigos, servir a Deus ficou difícil até para sua mulher, que mandou ele amaldiçoá-Lo e morrer, e para seus amigos, que passaram a falar um tanto de heresias.
Em Jó 29, ele fala que sente muita saudade de quando ia à porta da cidade, se assentava na praça pública e quando os jovens e pessoas idosas iam passando e o viam, ficavam em pé, diante dele, de mão boca, em silêncio, só o ouvindo falar. Ser cristão nessas horas é uma maravilha. Mas, no capítulo 30, Jó diz: “Mas agora eles zombam de mim”. “Virei piadinha para eles.”
E o que fazer quando viramos piada? Se Jó se encaixasse no perfil de crente descrito na música do cantor Luiz Cláudio, ele teria concordado com as ideias malucas dos amigos e esposa. Mas isso não aconteceu. Na leitura de hoje, terminam as palavras de Jó e o mais fantástico é que ele continua firme e perseverante na sua fé. Então, pensando nisso, resolvi escrever um poema sobre sentir vergonha ou não daquilo que se crê. Posso compartilhá-lo com você?
EU NÃO ME ENVERGONHO EM CRER
Esse era o sentimento de Jó. Eu também penso assim. E você? O que tem feito com sua fé?
Valdeci Júnior
Fátima Silva