-
Leia por capÃtulosComentário sobre a Leitura BÃblica de Hoje
-
Greek (OT) Septuagint -
-
11
|JuÃzes 7:11|
και ακουση τι λαλησουσιν και μετα τουτο ισχυσουσιν αι χειρες σου και καταβηση εν τη παρεμβολη και κατεβη αυτος και φαρα το παιδαριον αυτου προς αρχην των πεντηκοντα οι ησαν εν τη παρεμβολη
-
12
|JuÃzes 7:12|
και μαδιαμ και αμαληκ και παντες υιοι ανατολων βεβλημενοι εν τη κοιλαδι ωσει ακρις εις πληθος και ταις καμηλοις αυτων ουκ ην αριθμος αλλα ησαν ως η αμμος η επι χειλους της θαλασσης εις πληθος
-
13
|JuÃzes 7:13|
και ηλθεν γεδεων και ιδου ανηρ εξηγουμενος τω πλησιον αυτου ενυπνιον και ειπεν ενυπνιον ιδου ενυπνιασαμην και ιδου μαγις αρτου κριθινου στρεφομενη εν τη παρεμβολη μαδιαμ και ηλθεν εως της σκηνης και επαταξεν αυτην και επεσεν και ανεστρεψεν αυτην ανω και επεσεν η σκηνη
-
14
|JuÃzes 7:14|
και απεκριθη ο πλησιον αυτου και ειπεν ουκ εστιν αυτη ει μη ρομφαια γεδεων υιου ιωας ανδρος ισραηλ παρεδωκεν ο θεος εν χειρι αυτου την μαδιαμ και πασαν την παρεμβολην
-
15
|JuÃzes 7:15|
και εγενετο ως ηκουσεν γεδεων την εξηγησιν του ενυπνιου και την συγκρισιν αυτου και προσεκυνησεν κυριω και υπεστρεψεν εις την παρεμβολην ισραηλ και ειπεν αναστητε οτι παρεδωκεν κυριος εν χειρι ημων την παρεμβολην μαδιαμ
-
16
|JuÃzes 7:16|
και διειλεν τους τριακοσιους ανδρας εις τρεις αρχας και εδωκεν κερατινας εν χειρι παντων και υδριας κενας και λαμπαδας εν ταις υδριαις
-
17
|JuÃzes 7:17|
και ειπεν προς αυτους απ' εμου οψεσθε και ουτως ποιησετε και ιδου εγω εισπορευομαι εν αρχη της παρεμβολης και εσται καθως αν ποιησω ουτως ποιησετε
-
18
|JuÃzes 7:18|
και σαλπιω εν τη κερατινη εγω και παντες μετ' εμου σαλπιειτε εν ταις κερατιναις κυκλω ολης της παρεμβολης και ερειτε τω κυριω και τω γεδεων
-
19
|JuÃzes 7:19|
και εισηλθεν γεδεων και οι εκατον ανδρες οι μετ' αυτου εν αρχη της παρεμβολης εν αρχη της φυλακης μεσης και εγειροντες ηγειραν τους φυλασσοντας και εσαλπισαν εν ταις κερατιναις και εξετιναξαν τας υδριας τας εν ταις χερσιν αυτων
-
20
|JuÃzes 7:20|
και εσαλπισαν αι τρεις αρχαι εν ταις κερατιναις και συνετριψαν τας υδριας και εκρατησαν εν χερσιν αριστεραις αυτων τας λαμπαδας και εν χερσιν δεξιαις αυτων τας κερατινας του σαλπιζειν και ανεκραξαν ρομφαια τω κυριω και τω γεδεων
-
-
Sugestões

Clique para ler Números 28-30
21 de fevereiro LAB 418
EM VIGOR
Números 28-30
A leitura de hoje trata do mesmo assunto do inÃcio ao fim: as ofertas. Naquele tempo, o tipo de ofertas era bem diferente, mas é importante entendermos os princÃpios que estão por trás do ato de ofertar atualmente.
A palavra oferta é traduzida como o ato de trazer alguma coisa como oferenda ao Senhor. Nos tempos bÃblicos existiam dois tipos de ofertas:
1º) Ofertas prescritas por lei – eram aquelas que os judeus traziam regularmente para o Senhor, tais como a oferta do holocausto, de manjares, oferta pacÃfica, pelo pecado e pela culpa. É claro que a prática delas não está ordenada para nós, cristãos, no sentido da apresentação literal delas. Mas o significado espiritual ainda é válido, porque quando ofertamos ao Senhor, fazemos isso na convicção de que todas essas bênçãos, que são a paz, comunhão com Deus, ausência de sentimento de culpa, purificação e vida abundante, são realidades presentes em nossas vidas. E é aà que se encaixa o outro tipo de ofertas.
2º) Ofertas voluntárias – eram apresentadas como uma expressão de gratidão a Deus. O povo era convidado a ofertar voluntariamente. Quando se empenharam na construção do tabernáculo no Monte Sinai, trouxeram liberalmente as ofertas com todos os materiais necessários para aquela obra. O povo contribuiu com tanta abundância, que Moisés chegou a pedir que parassem de trazê-las. Em uma reforma espiritual e religiosa promovida pelo sumo sacerdote Joiada, o povo ofertou para custear os reparos que precisavam ser feitos no templo. Todos contribuÃram generosamente, semelhante ao que aconteceu no reinado de Ezequias.
No Novo Testamento, também há várias referências à s ofertas. Muitas delas estão relacionadas ao próprio ministério de Jesus. Lembra da história da viúva pobre que ofertou tudo que tinha? Ela foi louvada pelo Senhor por causa disso. Teve também a mulher do vaso de alabastro, que derramou o unguento carÃssimo nos pés de Cristo. Ela foi criticada por algumas pessoas, mas Jesus valorizou o ato de fé que ela demonstrou.
Mas, com certeza, o maior exemplo de ofertas voluntárias que temos no Novo Testamento está nos atos da Igreja Primitiva. Vemos que os crentes chegaram a vender as propriedades para depositar o dinheiro ao apostolado. Eles ofertavam de um jeito que não mediam esforços. As igrejas da Macedônia, por exemplo, contribuÃam com alegria, até quando eles estavam passando pelas necessidades da pobreza, dando acima do que podiam para poder aumentar a oferta de socorro aos cristãos da Judéia.
Esses exemplos bÃblicos são para nós. Devemos ter a mesma atitude e voluntariedade para com a manutenção da Obra de Deus. O ato de ofertar é uma prática que ainda deve continuar em vigor.
Valdeci Júnior
Fátima Silva