-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Maori -
-
11
|2 Coríntios 12:11|
¶ Na kua wairangi ahau: he kaha mo ta koutou ki ahau: i tika ke hoki ma koutou ahau e whakapai: kahore hoki ahau i hoki iho i nga tino apotoro i te aha, i te aha, ahakoa ra he kahore noa iho ahau nei.
-
12
|2 Coríntios 12:12|
He pono i mahia i roto i a koutou nga tohu o te apotoro, pau rawa ano hoki te manawanui, i runga i nga tohu, i nga mea whakamiharo, i nga merekara.
-
13
|2 Coríntios 12:13|
He aha koia te mea i iti iho ai koutou i era atu hahi, ko tenei anake pea, ko toku korenga e taimaha ki a koutou? whakarerea noatia iho tenei he oku.
-
14
|2 Coríntios 12:14|
Na, ko te tuatoru tenei o nga wa ka takatu nei ahau ki te haere atu ki a koutou: e kore ano koutou e pehia e ahau ki tetahi mea maku; ehara hoki i te mea ko ta koutou taku e rapu nei, engari ko koutou: na ehara ma nga tamariki te whakapuranga ta onga ma nga matua, engari ma nga matua ma nga tamariki.
-
15
|2 Coríntios 12:15|
Na ka tino pai ahau ki te whakapau i aku, kia whakapaua hoki ahau i te meatanga mo o koutou wairua. Mehemea i hira ake toku aroha ki a koutou, e hoki iho ranei te aroha moku?
-
16
|2 Coríntios 12:16|
Heoi ra, kihai ahau i whakataimaha i a koutou; engari i toku koroke, hopukina ana koutou e ahau ki te tinihanga.
-
17
|2 Coríntios 12:17|
I meinga ranei e ahau tetahi o te hunga i tonoa atu e ahau ki a koutou hei whakapati i a koutou taonga moku?
-
18
|2 Coríntios 12:18|
I whakahaua atu e ahau a Taituha, i tonoa atu hoki tetahi teina hei hoa mona. I whakapati ranei a Taituha i a koutou taonga mona? he teka ianei i runga i te Wairua kotahi ta maua haere? he teka ranei i haere tahi maua ko aua tapuwae ra ano?
-
19
|2 Coríntios 12:19|
Tenei koutou te mahara nei i enei wa katoa he whakatikatika mo matou ta matou ki a koutou. I te aroaro o te Atua e korero ana matou i roto i a te Karaiti: otiia ko enei mea katoa, e oku hoa aroha, hei pai mo koutou, hei hanga mo te whare.
-
20
|2 Coríntios 12:20|
E wehi ana hoki ahau, kei rokohanga atu koutou e ahau, ina tae atu, kahore e rite ki taku e pai nei, kei kitea hoki ahau e koutou, kahore e rite ki ta koutou e pai ai: kei rokohanga atu he whawhai, he hae, he riri, he totohe, he ngautuara, he ko muhumuhu, he whakaputa, he tutu;
-
-
Sugestões

Clique para ler Gênesis 43-45
14 de janeiro LAB 380
AS PERNINHAS DA MENTIRA
Gênesis 43-45
Encontrei uma pesquisa na internet, perguntando a opinião de todos os internautas que quisessem responder sobre “as pernas curtas da mentira”. E a pergunta era: “Você acredita que a verdade sempre vem a tona? E que a mentira tem pernas curtas?”
O que você acha que as pessoas responderam? E o que você responderia? O resultado da pesquisa foi que apenas 13% das pessoas disseram “não”. Ou seja, apenas 13% das pessoas disseram acreditar que nem sempre a verdade vem à tona e que nem sempre a mentira tenha as pernas curtas. A maioria, 87% dos internautas responderam que acreditam que a verdade sempre, mais cedo ou mais tarde, virá à tona e que a mentira sempre terá as pernas curtas.
O que eu achei mais interessante nessa pesquisa foi que entre os 13% das pessoas que não acreditam que toda mentira seja um dia revelada, nenhum internauta defendeu a mentira. Acredita? Ou seja, as pessoas sabem que o correto é sempre dizer a verdade. As pessoas sabem que a mentira não compensa, mas mesmo assim mentem. As pessoas mentem iludidas de que sua mentira não será revelada, desacreditando do velho ditado popular.
Iludido por isso, o mentiroso entra numa teia de situações emaranhadas na qual tem que fazer uma mentira atrás da outra para encobrir a primeira. Já viu como é assim? Se você fizer a primeira mentira, depois terá que fazer outras mentiras para cobrir aquela primeira, depois outras mentiras para não revelar as mentiras anteriores e assim vai... É uma armadilha terrível! O problema só será resolvido no dia em que a mentira original for revelada.
Se quiser uma prova disso, faça a leitura de hoje. Veja que novela os irmãos de José se encontravam tendo que fazer várias manobras para sustentar uma verdade que não existia. O constrangimento que eles passaram com o que se passou com Benjamim, a sinuca na qual eles colocaram o pai deles até José revelar a verdade.
Como aqueles homens devem ter ficado com vergonha! Já tinha passado tanto tempo. Eles achavam que nunca seriam descobertos. Doce ilusão! Cumpriu-se novamente o dito popular que virou lei. É que isso é bíblico. Os 13% que disseram que tem mentira que nunca será descoberta, se esqueceram ou então desconhecem daquilo que a Bíblia diz em Eclesiastes 12:14.
Toda verdade, mais cedo ou mais tarde, virá à tona? Toda mentira tem as pernas curtas? E o resultado? Espero que o resultado seja pelo menos parecido com o que aconteceu na história de Gênesis.
Mas mesmo que não for, lembre-se: o melhor sempre será revelar a verdade! Não se iluda!
Valdeci Júnior
Fátima Silva