-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew Stuttgart Bible without vowels (OT) / Greek Textus Receptus (NT) -
-
11
|Juízes 16:11|
ויאמר אליה אם אסור יאסרוני בעבתים חדשׂים אשׂר לא נעשׁה בהם מלאכה וחליתי והייתי כאחד האדם
-
12
|Juízes 16:12|
ותקח דלילה עבתים חדשׂים ותאסרהו בהם ותאמר אליו פלשׂתים עליך שׂמשׂון והארב ישׂב בחדר וינתקם מעל זרעתיו כחוט
-
13
|Juízes 16:13|
ותאמר דלילה אל שׂמשׂון עד הנה התלת בי ותדבר אלי כזבים הגידה לי במה תאסר ויאמר אליה אם תארגי את שׂבע מחלפות ראשׂי עם המסכת
-
14
|Juízes 16:14|
ותתקע ביתד ותאמר אליו פלשׂתים עליך שׂמשׂון וייקץ משׂנתו ויסע את היתד הארג ואת המסכת
-
15
|Juízes 16:15|
ותאמר אליו איך תאמר אהבתיך ולבך אין אתי זה שׂלשׂ פעמים התלת בי ולא הגדת לי במה כחך גדול
-
16
|Juízes 16:16|
ויהי כי הציקה לו בדבריה כל הימים ותאלצהו ותקצר נפשׂו למות
-
17
|Juízes 16:17|
ויגד לה את כל לבו ויאמר לה מורה לא עלה על ראשׂי כי נזיר אלהים אני מבטן אמי אם גלחתי וסר ממני כחי וחליתי והייתי ככל האדם
-
18
|Juízes 16:18|
ותרא דלילה כי הגיד לה את כל לבו ותשׂלח ותקרא לסרני פלשׂתים לאמר עלו הפעם כי הגיד לה את כל לבו ועלו אליה סרני פלשׂתים ויעלו הכסף בידם
-
19
|Juízes 16:19|
ותישׂנהו על ברכיה ותקרא לאישׂ ותגלח את שׂבע מחלפות ראשׂו ותחל לענותו ויסר כחו מעליו
-
20
|Juízes 16:20|
ותאמר פלשׂתים עליך שׂמשׂון ויקץ משׂנתו ויאמר אצא כפעם בפעם ואנער והוא לא ידע כי יהוה סר מעליו
-
-
Sugestões

Clique para ler Gênesis 12-15
04 de janeiro LAB 370
DESDE QUANDO?
Gênesis 12-15
De Martinho Lutero, herdamos a doutrina da justificação pela fé. Ele aprendeu isso nos escritos de Paulo. Mas o apóstolo buscou tal ensinamento junto à cruz. Então, onde tudo começou?
Abraão viveu no tempo do Velho Testamento. Será que ele foi salvo pela Lei? Pelo contrário! Não foi justificado por suas obras, mas porque creu. “Pois que diz a Escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi imputado para justiça. Mas, ao que não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça” (Romanos 4:3 e 5; Gálatas 3:6; Tiago 2:23; cf. Gênesis 15:6).
Um soldado do exército imperial estava condenado a morrer. A mãe daquele oficial, em lágrimas, aos pés do imperador, rogou-lhe para que seu filho fosse perdoado. Napoleão Bonaparte, de pronto, negou, porque se tratava de um reincidente e era por isso que a justiça exigia a execução do réu.
Desesperada, a mãe tentou argumentar dizendo-lhe:
- Mas não estou pedindo justiça para o meu filho, ó grande. O que peço é misericórdia, senhor, misericórdia!
O monarca replicou:
- Ele não merece misericórdia.
Ela, porém insistiu suplicando:
- Sim senhor, disso eu sei. Se ele a merecesse, não seria misericórdia, seria justiça.
Essa verdade tocou o coração do imperador, e ele respondeu:
- Concederei a seu filho minha misericórdia.
“Se tu tivesses feito uma lista dos nossos pecados, quem escaparia da condenação? Mas tu nos perdoas, e por isso nós te tememos... ponha a sua esperança no Deus Eterno porque o seu amor é fiel, e ele sempre está disposto a salvar” (Salmo 130:3-7 - BLH). Apenas confesse seus pecados a Deus, pois “se confessarmos os nossos pecados, ele é fiel e justo para nos perdoar os pecados e nos purificar de toda injustiça” (1João 1:9).
A obra de Jesus, consumada na cruz, satisfez plenamente a justiça de Deus. Se você aceitá-la, alcançará misericórdia e perdão.
“Porque Cristo, quando nós ainda éramos fracos, morreu a seu tempo pelos ímpios. Dificilmente, alguém morreria por um justo; pois poderá ser que pelo bom alguém se anime a morrer. Mas Deus prova o seu próprio amor para conosco pelo fato de ter Cristo morrido por nós, sendo nós ainda pecadores” (Romanos 5:6-8).
Resumindo, justificação pela fé é, em Seu infinito amor e misericórdia, Deus fazendo a Jesus “pecado por nós; para que, nEle, fôssemos feitos justiça de Deus” (2Coríntios 5:21). Através da fé em Cristo, os corações são preenchidos pelo Espírito Santo. Por meio dessa mesma fé, dom da graça de Deus (Romanos 12:3; Efésios 2:8), os pecadores arrependidos são considerados justos (Romanos 3:28). A salvação sempre aconteceu assim.
Valdeci Júnior
Fátima Silva