-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew Stuttgart Bible without vowels (OT) / Greek Textus Receptus (NT) -
-
21
|Juízes 6:21|
וישׂלח מלאך יהוה את קצה המשׂענת אשׂר בידו ויגע בבשׁר ובמצות ותעל האשׂ מן הצור ותאכל את הבשׁר ואת המצות ומלאך יהוה הלך מעיניו
-
22
|Juízes 6:22|
וירא גדעון כי מלאך יהוה הוא ויאמר גדעון אהה אדני יהוה כי על כן ראיתי מלאך יהוה פנים אל פנים
-
23
|Juízes 6:23|
ויאמר לו יהוה שׂלום לך אל תירא לא תמות
-
24
|Juízes 6:24|
ויבן שׂם גדעון מזבח ליהוה ויקרא לו יהוה שׂלום עד היום הזה עודנו בעפרת אבי העזרי
-
25
|Juízes 6:25|
ויהי בלילה ההוא ויאמר לו יהוה קח את פר השׂור אשׂר לאביך ופר השׂני שׂבע שׂנים והרסת את מזבח הבעל אשׂר לאביך ואת האשׂרה אשׂר עליו תכרת
-
26
|Juízes 6:26|
ובנית מזבח ליהוה אלהיך על ראשׂ המעוז הזה במערכה ולקחת את הפר השׂני והעלית עולה בעצי האשׂרה אשׂר תכרת
-
27
|Juízes 6:27|
ויקח גדעון עשׁרה אנשׂים מעבדיו ויעשׁ כאשׂר דבר אליו יהוה ויהי כאשׂר ירא את בית אביו ואת אנשׂי העיר מעשׁות יומם ויעשׁ לילה
-
28
|Juízes 6:28|
וישׂכימו אנשׂי העיר בבקר והנה נתץ מזבח הבעל והאשׂרה אשׂר עליו כרתה ואת הפר השׂני העלה על המזבח הבנוי
-
29
|Juízes 6:29|
ויאמרו אישׂ אל רעהו מי עשׁה הדבר הזה וידרשׂו ויבקשׂו ויאמרו גדעון בן יואשׂ עשׁה הדבר הזה
-
30
|Juízes 6:30|
ויאמרו אנשׂי העיר אל יואשׂ הוצא את בנך וימת כי נתץ את מזבח הבעל וכי כרת האשׂרה אשׂר עליו
-
-
Sugestões

Clique para ler Marcos 15-16
18 de outubro LAB 657
NO “FIM”, PARTICIPAÇÕES DETERMINANTES
Marcos 13-14
Há três “fins” nesta leitura. O “Fim dos Tempos” virá a ser o final da história deste contexto de mundo em que vivemos, que acontecerá quando Jesus voltar a este mundo em poder e grande glória. O fim da vida ministerial terrestre de Jesus aconteceu pelos seus últimos atos antes de ser crucificado na cruz do Calvário. Estes dois fins têm a ver com a maneira que se desencadeará o seu fim. O tratamento que dá a Jesus determina o modo como O espera em sua vinda e será o determinante do seu destino eterno. Este é o terceiro fim.
Sobre o fim do mundo já ficou bem comentado aqui no último dia 12 (Mateus 24). Mas o capítulo 14 de Marcos, narrando os últimos eventos antes do fim da vida de Cristo, começa e termina com dois personagens que podem, muito bem, refletir-nos. Jesus foi ungido em Betânia (“casa dos pobres; casa da miséria”) por Maria Madalena, a ex-endemoninhada que fora prostituta. Jesus foi negado no pátio da casa do sumo sacerdote (o representante de Deus) por Simão Pedro, o ex-pescador que fora discípulo. Uma mesma história pode ter diferentes fins? Como você quer que seja o fim da sua história?
Compare Marcos 14:3-9 com Mateus 26:6-13 e João 12: 1-11, e pense no contexto. Aconteceu numa cidadela pequena e feia. Na casa de um camarada odiado por muitos, de conduta questionada e que tinha tido a pior de todas as doenças da época, o clima era o da discriminação. E para completar a história, entra uma representante da pior das castas. O que não faltava naquele ambiente era constrangimento. Várias facetas da vergonha humana estavam ali estampadas, ou, à flor da estampa. Malícias e maldades não pareciam dar lugar a nada relacionado à misericórdia. Mas Paulo disse que “onde aumentou o pecado, transbordou a graça (Romanos 5:20)”! Contemple você mesmo. Leia!
Agora observe os textos paralelos a Marcos 14:66-72: Mateus 26:69-75; Lucas 22:54-62 e João 18:15-27, tentando imaginar a cena. Aconteceu na mais gloriosa cidade Judaica: Jerusalém. A capital, cujo nome significa “cidade de paz”. Na casa daquele que ocupava a posição que qualquer um cobiçaria. Muitos sacerdotes pagariam fortunas para comprar, por pelo menos um ano, o título de “sumo”. A polícia romana estava ali, exibindo seus lindos trajes da ordem e da decência (humanas). As pessoas estavam descontraídas, aquecendo-se ao fogo. Todo mundo numa boa. Todavia, ensinou Paulo, “aquele que julga estar firme, cuide-se para que não caia (1Coríntios 10:12)!”. Veja! Entenda!
Que participações diferentes, em um mesmo fim!
Qual é sua participação?
A História apresentará diferentes fins de histórias individuais.
Valdeci Júnior
Fátima Silva