-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Greek (OT) Septuagint -
-
31
|Juízes 8:31|
και παλλακη αυτου ην εν συχεμ και ετεκεν αυτω και γε αυτη υιον και εθηκεν το ονομα αυτου αβιμελεχ
-
32
|Juízes 8:32|
και απεθανεν γεδεων υιος ιωας εν πολει αυτου και εταφη εν τω ταφω ιωας του πατρος αυτου εν εφραθα αβιεσδρι
-
33
|Juízes 8:33|
και εγενετο καθως απεθανεν γεδεων και επεστρεψαν οι υιοι ισραηλ και εξεπορνευσαν οπισω των βααλιμ και εθηκαν εαυτοις τω βααλ διαθηκην του ειναι αυτοις αυτον εις θεον
-
34
|Juízes 8:34|
και ουκ εμνησθησαν οι υιοι ισραηλ κυριου του θεου του ρυσαμενου αυτους εκ χειρος παντων των θλιβοντων αυτους κυκλοθεν
-
35
|Juízes 8:35|
και ουκ εποιησαν ελεος μετα του οικου ιεροβααλ αυτος εστιν γεδεων κατα παντα τα αγαθα α εποιησεν μετα ισραηλ
-
1
|Juízes 9:1|
και επορευθη αβιμελεχ υιος ιεροβααλ εις συχεμ προς αδελφους μητρος αυτου και ελαλησεν προς αυτους και προς πασαν συγγενειαν οικου πατρος μητρος αυτου λεγων
-
2
|Juízes 9:2|
λαλησατε δη εν τοις ωσιν παντων των ανδρων συχεμ τι το αγαθον υμιν κυριευσαι υμων εβδομηκοντα ανδρας παντας υιους ιεροβααλ η κυριευειν υμων ανδρα ενα και μνησθητε οτι οστουν υμων και σαρξ υμων ειμι
-
3
|Juízes 9:3|
και ελαλησαν περι αυτου οι αδελφοι της μητρος αυτου εν τοις ωσιν παντων των ανδρων συχεμ παντας τους λογους τουτους και εκλινεν η καρδια αυτων οπισω αβιμελεχ οτι ειπαν αδελφος ημων εστιν
-
4
|Juízes 9:4|
και εδωκαν αυτω εβδομηκοντα αργυριου εξ οικου βααλβεριθ και εμισθωσατο εαυτω αβιμελεχ ανδρας κενους και δειλους και επορευθησαν οπισω αυτου
-
5
|Juízes 9:5|
και εισηλθεν εις τον οικον του πατρος αυτου εις εφραθα και απεκτεινεν τους αδελφους αυτου υιους ιεροβααλ εβδομηκοντα ανδρας επι λιθον ενα και κατελειφθη ιωαθαν υιος ιεροβααλ ο νεωτερος οτι εκρυβη
-
-
Sugestões

Clique para ler Jó 20-21
08 de junho LAB 525
BUSQUE A DEUS
JÓ 20-21
Na primeira parte da leitura de hoje (capítulo 20), aparece o discurso de Zofar, num tom sarcástico de acusação ao seu amigo Jó. Ele queria dar uma explicação para o sofrimento de Jó, jogando toda a responsabilidade da situação nas costas dele.
Em grande parte, esse discurso termina imitando o que os outros dois amigos, Bildade e Elifaz, já destacaram na discussão deles. A diferença é que Zofar vai mais ao ponto, inclusive, com mais hostilidade. Ele é muito sínico e insinua coisas terríveis como: “Ele tem oprimido os pobres e os tem deixado desamparados; apoderou-se de casas que não construiu” (verso 19). Zofar continua discriminando os crimes específicos que fazem dos ímpios pessoas culpadas, deixando a entender que Jó participava dessa “laia”.
E é com essa ignorante “cara de pau” que os amigos de Jó continuam afirmando que ele é merecedor de todas as desgraças que bateram à sua porta. Não se cansam de pensar assim e ainda fazem um grande esforço para convencê-lo a pensar da mesma forma. Ao levar Jó a reconhecer isso, quem sabe ele tomaria uma atitude que o livrasse da culpa que supostamente tivesse perante o Senhor. Os amigos de Jó acreditavam que ele só poderia achar o caminho de volta se reconhecesse o pensamento deles e agisse como eles achavam que ele deveria agir.
É claro que esses amigos não estavam fazendo nada mais que expressar o pensamento popular da época. Se compararmos isso com João 9:1-3, concluímos que não podemos estabelecer uma relação direta entre cada uma das ações humanas e todas as consequências de cada uma delas. Corremos o risco de nos enganar com isso, principalmente se a tentativa de relacionar os atos com as consequências estiver limitada a olhar numa perspectiva que se limite somente a esta vida. A variação disso tudo pode ser muito grande e muito além da nossa compreensão. Ou seja, se meter a querer interpretar absolutamente todos os fatos como os amigos de Jó estavam tentando fazer, é “dar murro em ponta de faca”.
Mas, apesar desse escrúpulo dos amigos de Jó, Deus ainda era o centro da vida dele (capítulo 21) e tinha participação em tudo o que ele já tinha feito. Jó tinha a consciência tranquila. Embora fosse um pecador, não era um “pecadeiro”. Essa integridade foi mantida no decorrer de toda a sua vida. E isso lhe ajudou a ficar em paz, mesmo diante de tantas acusações.
Embora o ser humano chegue ao fim dos seus recursos, sua saúde e até sua esperança, ainda pode encontrar conforto buscando a presença de Deus em sua vida.
Busque a Deus hoje!
Valdeci Júnior
Fátima Silva