-
-
Maori -
-
10
|1 Tessalonicenses 5:10|
I mate nei mo tatou, ahakoa tatou mataara, moe ranei, kia ora tahi ai me ia.
-
11
|1 Tessalonicenses 5:11|
¶ Na, whakamarie koutou tetahi i tetahi, hanga hoki te pai o tetahi e tetahi, peratia me ta koutou e mea mai na.
-
12
|1 Tessalonicenses 5:12|
He mea ia tenei na matou ki a koutou, e oku teina, kia matau ki te hunga e mahi ana i roto i a koutou, e tohutohu ana i a koutou i roto i te Ariki, e whakatupato ana i a koutou;
-
13
|1 Tessalonicenses 5:13|
Kia nui whakaharahara ano o koutou whakaaro ki a ratou i runga i te aroha, me whakaaro ki ta ratou mahi. Kia mau ta koutou rongo ki a koutou ano.
-
14
|1 Tessalonicenses 5:14|
Na ko ta matou whakahau tenei ki a koutou, e oku teina, whakatupatoria te hunga whakakeke, whakamarietia te hunga ngakau rahirahi, tautokona ake te hunga ngoikore, kia manawanui ki nga tangata katoa.
-
15
|1 Tessalonicenses 5:15|
Kia tupato kei hoatu he kino mo te kino e tetahi ki tetahi; engari i nga wa katoa whaia he pai mo tetahi, mo tetahi, mo nga tangata katoa ano hoki.
-
16
|1 Tessalonicenses 5:16|
¶ Kia hari i nga wa katoa.
-
17
|1 Tessalonicenses 5:17|
Kei whakamutua te inoi.
-
18
|1 Tessalonicenses 5:18|
I nga mea katoa me whakawhetai atu; ko ta te Atua hoki tenei i pai ai i roto i a Karaiti Ihu hei mahi ma koutou,
-
19
|1 Tessalonicenses 5:19|
Kei tineia te Wairua.
-
-
Sugestões

Clique para ler Marcos 4-6
14 de outubro LAB 653
QUEM ERA MARCOS?
Marcos 01-03
Sobrinho de Barnabé, Marcos era filho de Maria, uma dama de Jerusalém cujos recursos econômicos eram folgados e cuja casa era o lugar de reunião e encontro da igreja primitiva (Atos 12:12). Desde o começo, Marcos foi criado no próprio centro da comunidade cristã.
Quando Paulo e Barnabé saíram em sua primeira viagem missionária, levaram a Marcos consigo para que lhes servisse de ajudante e secretário (Atos 12:25). Esta viagem foi muito desafortunada para Marcos. Quando chegaram a Perge, Paulo propôs abandonar a costa e dirigir-se para o interior, até chegar à meseta central da Ásia Menor; mas Marcos abandonou a expedição neste ponto e voltou para sua casa (Atos 13:13).
Por que ele retornou? Algumas hipóteses:
a) Por medo de enfrentar o que todo mundo sabia era um dos caminhos mais perigosos que havia naquela época, infectado de bandoleiros e assaltantes.
b) Porque cada vez se fazia mais evidente que o chefe da expedição era Paulo, e Marcos pôde haver-se sentido incômodo ao ver que seu tio passava a segundo plano.
c) Ou talvez, porque não estava de acordo com o tipo de trabalho missionário que Paulo fazia.
Paulo e Barnabé concluíram sua primeira viagem missionária e começaram a fazer planos para uma segunda viagem. Desta vez, Barnabé desejava levar Marcos. Mas Paulo negou-se a contar com um homem que os tinha abandonado na Panfília (Atos 15:37-40). Isso foi tão sério, a ponto de Paulo e Barnabé se separarem. Pelo que sabemos, nunca voltaram a trabalhar juntos.
Durante alguns anos, Marcos desaparece da história. Segundo a tradição, teria viajado ao Egito fundando ali a igreja de Alexandria. Realidade ou não, o que sabemos é que quando Marcos volta a aparecer, o faz da maneira mais surpreendente. Da prisão romana, quando Paulo escreveu aos Colossenses, Marcos estava no cárcere com ele (Colossenses 4:10). Em outra nas Cartas da prisão, Filemom, Paulo menciona a Marcos na lista de seus colaboradores.
Quando Paulo estava esperando a morte, perto do fim, escreveu a Timóteo, seu homem de maior confiança, pedindo-lhe levasse Marcos até ele, porque, para Paulo, Marcos lhe era útil ao ministério (2 Timóteo 4:11). Esta última opinião de Paulo sobre Marcos é muito diferente daquela quando o acusou de tê-los defraudado. Não sabemos o que pode ter acontecido nesse ínterim, mas evidentemente Marcos conseguiu conquistar um título do tipo “o homem que soube redimir-se”.
O único colaborador que Paulo quis, quando se aproximava o fim de seu ministério, foi Marcos. Sempre há uma segunda chance! Hoje, a sua chance é a de começar a ler Marcos. Aproveite!
Assim como Paulo contava com Marcos, Jesus conta com você.
Valdeci Júnior
Fátima Silva