-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew Stuttgart Bible without vowels (OT) / Greek Textus Receptus (NT) -
-
3
|2 Samuel 19:3|
ותהי התשׂעה ביום ההוא לאבל לכל העם כי שׂמע העם ביום ההוא לאמר נעצב המלך על בנו
-
4
|2 Samuel 19:4|
ויתגנב העם ביום ההוא לבוא העיר כאשׂר יתגנב העם הנכלמים בנוסם במלחמה
-
5
|2 Samuel 19:5|
והמלך לאט את פניו ויזעק המלך קול גדול בני אבשׂלום אבשׂלום בני בני
-
6
|2 Samuel 19:6|
ויבא יואב אל המלך הבית ויאמר הבשׂת היום את פני כל עבדיך הממלטים את נפשׂך היום ואת נפשׂ בניך ובנתיך ונפשׂ נשׂיך ונפשׂ פלגשׂיך
-
7
|2 Samuel 19:7|
לאהבה את שׁנאיך ולשׁנא את אהביך כי הגדת היום כי אין לך שׁרים ועבדים כי ידעתי היום כי לא אבשׂלום חי וכלנו היום מתים כי אז ישׂר בעיניך
-
8
|2 Samuel 19:8|
ועתה קום צא ודבר על לב עבדיך כי ביהוה נשׂבעתי כי אינך יוצא אם ילין אישׂ אתך הלילה ורעה לך זאת מכל הרעה אשׂר באה עליך מנעריך עד עתה
-
9
|2 Samuel 19:9|
ויקם המלך וישׂב בשׂער ולכל העם הגידו לאמר הנה המלך יושׂב בשׂער ויבא כל העם לפני המלך וישׁראל נס אישׂ לאהליו
-
10
|2 Samuel 19:10|
ויהי כל העם נדון בכל שׂבטי ישׁראל לאמר המלך הצילנו מכף איבינו והוא מלטנו מכף פלשׂתים ועתה ברח מן הארץ מעל אבשׂלום
-
11
|2 Samuel 19:11|
ואבשׂלום אשׂר משׂחנו עלינו מת במלחמה ועתה למה אתם מחרשׂים להשׂיב את המלך
-
12
|2 Samuel 19:12|
והמלך דוד שׂלח אל צדוק ואל אביתר הכהנים לאמר דברו אל זקני יהודה לאמר למה תהיו אחרנים להשׂיב את המלך אל ביתו ודבר כל ישׁראל בא אל המלך אל ביתו
-
-
Sugestões

Clique para ler Jó 25-28
10 de junho LAB 527
MEU MUNDO NÃO É AQUI
JÓ 25-28
“Pelo Deus vivo, que me negou justiça, pelo Todo poderoso, que deu amargura à minha alma, enquanto eu tiver vida em mim, o sopro de Deus em minhas narinas, meus lábios não falarão maldade, e minha língua não proferirá nada que seja falso. Nunca darei razão a vocês [para me acusarem]! Minha integridade não negarei jamais, até à morte. Manterei minha retidão, e nunca a deixarei enquanto eu viver, a minha consciência não me repreenderá” (Jó 27:1-6).
Quem disse isso? O grande Jó. Destaquei esse trecho da leitura porque, para mim, ele é demais. Pense: um seguidor de Deus, sofrendo, na pior das desgraças, sem saber para onde foi a justiça do Senhor, ter a coragem de olhar para o Céu e dizer: “Deus, ainda que o Senhor me mate, é em Ti que eu vou continuar colocando a minha esperança”?
Isso que é fé. Porque quando alguém passa por uma dificuldade, ora e tem sua oração respondida, não tem tanta fé assim. O mundo hoje anda tão longe de compreender o que é fé, que pensa que o “máximo da fé” seria: está desempregado? Bate o joelho no chão e pede um emprego para o Senhor. Daí a oração é respondida e o emprego aparece. Oh! Isso que é fé! Está doente? Faz uma oração e vem a cura! Oh! Que fé! Está precisando de dinheiro? Pede para Deus e a grana aparece. Oh!... Fé? Fé ou presunção? Fé ou teologia da prosperidade? Fé ou mercadologia da religião? Fé ou falta de compreensão bíblica?
Quando é preciso ter mais fé: orar para um paralítico levantar-se e sair andando, em nome de Jesus, e vê-lo sair andando ou orar para um paralítico levantar-se, em nome de Jesus, e não vê-lo sair andando e ainda assim continuar crendo em Jesus? Percebe como nossa noção de fé tem sido deturpada?
Então, permita-me repetir o trecho destacado que estampa, de forma grandiosa, a fé desse homem: “Pelo Deus vivo, que me negou justiça, pelo Todo poderoso, que deu amargura à minha alma, enquanto eu tiver vida em mim, o sopro de Deus em minhas narinas, meus lábios não falarão maldade, e minha língua não proferirá nada que seja falso. Nunca darei razão a vocês [para me acusarem]! Minha integridade não negarei jamais, até à morte. Manterei minha retidão, e nunca a deixarei enquanto eu viver, a minha consciência não me repreenderá.”
Fé é a ponte que nos liga desta vida para a vida eterna. É a convicção de que nosso CÉU PODE COMEÇAR AQUI, MAS QUE NOSSO MUNDO, ABSOLUTAMENTE, NÃO É AQUI.
Nosso destino é o Céu!
Valdeci Júnior
Fátima Silva