-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew Stuttgart Bible without vowels (OT) / Greek Textus Receptus (NT) -
-
1
|2 Samuel 24:1|
ויסף אף יהוה לחרות בישׁראל ויסת את דוד בהם לאמר לך מנה את ישׁראל ואת יהודה
-
2
|2 Samuel 24:2|
ויאמר המלך אל יואב שׁר החיל אשׂר אתו שׂוט נא בכל שׂבטי ישׁראל מדן ועד באר שׂבע ופקדו את העם וידעתי את מספר העם
-
3
|2 Samuel 24:3|
ויאמר יואב אל המלך ויוסף יהוה אלהיך אל העם כהם וכהם מאה פעמים ועיני אדני המלך ראות ואדני המלך למה חפץ בדבר הזה
-
4
|2 Samuel 24:4|
ויחזק דבר המלך אל יואב ועל שׁרי החיל ויצא יואב ושׁרי החיל לפני המלך לפקד את העם את ישׁראל
-
5
|2 Samuel 24:5|
ויעברו את הירדן ויחנו בערוער ימין העיר אשׂר בתוך הנחל הגד ואל יעזר
-
6
|2 Samuel 24:6|
ויבאו הגלעדה ואל ארץ תחתים חדשׂי ויבאו דנה יען וסביב אל צידון
-
7
|2 Samuel 24:7|
ויבאו מבצר צר וכל ערי החוי והכנעני ויצאו אל נגב יהודה באר שׂבע
-
8
|2 Samuel 24:8|
וישׂטו בכל הארץ ויבאו מקצה תשׂעה חדשׂים ועשׁרים יום ירושׂלם
-
9
|2 Samuel 24:9|
ויתן יואב את מספר מפקד העם אל המלך ותהי ישׁראל שׂמנה מאות אלף אישׂ חיל שׂלף חרב ואישׂ יהודה חמשׂ מאות אלף אישׂ
-
10
|2 Samuel 24:10|
ויך לב דוד אתו אחרי כן ספר את העם ויאמר דוד אל יהוה חטאתי מאד אשׂר עשׁיתי ועתה יהוה העבר נא את עון עבדך כי נסכלתי מאד
-
-
Sugestões

Clique para ler Jó 35-37
13 de junho LAB 530
O SOFRIMENTO PODE SER UMA DISCIPLINA
JÓ 35-37
Você está lendo direitinho o livro de Jó? Tem sido perseverante em ler os discursos dos quatro amigos e, principalmente ontem e hoje, o discurso do “amigo” Eliú? Porque se não formos perseverantes para, pelo menos, ler a história, é uma vergonha, não é mesmo? Pense na perseverança que Jó teve, ao suportar o sofrimento dele. Ele foi o homem que mais sofreu no mundo, mas que também se tornou símbolo da paciência, pela perseverança que teve em suportar tudo.
Os amigos dele, apesar de ficarem falando muita besteira, também foram perseverantes, coitados! Eles não merecem só a nossa critica, mas merecem também a nossa atenção, porque, apesar dos pesares, eles estavam tentando acertar. Pelo menos, eles estavam ao redor do sorumbático sofredor. Isso já foi uma virtude: aguentar ficar ao lado de Jó.
E nós estamos lendo, especificamente, sobre a última fala de Eliú, que foi o último dos quatro a falar, antes de Deus chegar e se pronunciar naquela discussão. E como as leituras de ontem e de hoje são um discurso só, quero retomar um trecho, que está em Jó 33:14-19, para contextualizar o que quero dizer aqui sobre a leitura de hoje. Assim, faríamos um fechamento sobre essa discussão do sofrimento de Jó.
“Pois a verdade é que Deus fala, ora de um modo, ora de outro, mesmo que o homem não o perceba. Em sonho ou em visão durante a noite, quando o sono profundo cai sobre os homens e eles dormem em suas camas, ele pode falar aos ouvidos deles e aterrorizá-los com advertências, para prevenir o homem das suas más ações e livrá-lo do orgulho, para preservar da cova a sua alma, e a sua vida da espada. Ou o homem pode ser castigado no leito de dor, com os seus ossos em constante agonia.”
Comentando sobre isso, veja o que encontrei no periódico “Jó, sofrimento e restauração”, 3º trimestre de 1980, pág. 75: “Eliú era um jovem insatisfeito tanto com os discursos de Jó como os de seus três amigos. Talvez a maior contribuição de Eliú ao debate é a nova ênfase à ideia de que o sofrimento pode ser disciplina, em vez de punição... O conceito de Eliú sobre o sofrimento considerando-o como disciplina não é novo na história de Jó. É a ênfase que ele dá ao conceito que é nova... [Jó] ...deixou que Eliú realçasse a ideia de que o sofrimento pode ser uma disciplina, antes que uma punição”.
Essa é a grande lição. O sofrimento que nos assola não é de todo mal. O lado bom é que ele nos disciplina.
Valdeci Júnior
Fátima Silva