-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew Stuttgart Bible without vowels (OT) / Greek Textus Receptus (NT) -
-
1
|2 Samuel 19:1|
וירגז המלך ויעל על עלית השׂער ויבך וכה אמר בלכתו בני אבשׂלום בני בני אבשׂלום מי יתן מותי אני תחתיך אבשׂלום בני בני
-
2
|2 Samuel 19:2|
ויגד ליואב הנה המלך בכה ויתאבל על אבשׂלם
-
3
|2 Samuel 19:3|
ותהי התשׂעה ביום ההוא לאבל לכל העם כי שׂמע העם ביום ההוא לאמר נעצב המלך על בנו
-
4
|2 Samuel 19:4|
ויתגנב העם ביום ההוא לבוא העיר כאשׂר יתגנב העם הנכלמים בנוסם במלחמה
-
5
|2 Samuel 19:5|
והמלך לאט את פניו ויזעק המלך קול גדול בני אבשׂלום אבשׂלום בני בני
-
6
|2 Samuel 19:6|
ויבא יואב אל המלך הבית ויאמר הבשׂת היום את פני כל עבדיך הממלטים את נפשׂך היום ואת נפשׂ בניך ובנתיך ונפשׂ נשׂיך ונפשׂ פלגשׂיך
-
7
|2 Samuel 19:7|
לאהבה את שׁנאיך ולשׁנא את אהביך כי הגדת היום כי אין לך שׁרים ועבדים כי ידעתי היום כי לא אבשׂלום חי וכלנו היום מתים כי אז ישׂר בעיניך
-
8
|2 Samuel 19:8|
ועתה קום צא ודבר על לב עבדיך כי ביהוה נשׂבעתי כי אינך יוצא אם ילין אישׂ אתך הלילה ורעה לך זאת מכל הרעה אשׂר באה עליך מנעריך עד עתה
-
9
|2 Samuel 19:9|
ויקם המלך וישׂב בשׂער ולכל העם הגידו לאמר הנה המלך יושׂב בשׂער ויבא כל העם לפני המלך וישׁראל נס אישׂ לאהליו
-
10
|2 Samuel 19:10|
ויהי כל העם נדון בכל שׂבטי ישׁראל לאמר המלך הצילנו מכף איבינו והוא מלטנו מכף פלשׂתים ועתה ברח מן הארץ מעל אבשׂלום
-
-
Sugestões

Clique para ler Jó 35-37
13 de junho LAB 530
O SOFRIMENTO PODE SER UMA DISCIPLINA
JÓ 35-37
Você está lendo direitinho o livro de Jó? Tem sido perseverante em ler os discursos dos quatro amigos e, principalmente ontem e hoje, o discurso do “amigo” Eliú? Porque se não formos perseverantes para, pelo menos, ler a história, é uma vergonha, não é mesmo? Pense na perseverança que Jó teve, ao suportar o sofrimento dele. Ele foi o homem que mais sofreu no mundo, mas que também se tornou símbolo da paciência, pela perseverança que teve em suportar tudo.
Os amigos dele, apesar de ficarem falando muita besteira, também foram perseverantes, coitados! Eles não merecem só a nossa critica, mas merecem também a nossa atenção, porque, apesar dos pesares, eles estavam tentando acertar. Pelo menos, eles estavam ao redor do sorumbático sofredor. Isso já foi uma virtude: aguentar ficar ao lado de Jó.
E nós estamos lendo, especificamente, sobre a última fala de Eliú, que foi o último dos quatro a falar, antes de Deus chegar e se pronunciar naquela discussão. E como as leituras de ontem e de hoje são um discurso só, quero retomar um trecho, que está em Jó 33:14-19, para contextualizar o que quero dizer aqui sobre a leitura de hoje. Assim, faríamos um fechamento sobre essa discussão do sofrimento de Jó.
“Pois a verdade é que Deus fala, ora de um modo, ora de outro, mesmo que o homem não o perceba. Em sonho ou em visão durante a noite, quando o sono profundo cai sobre os homens e eles dormem em suas camas, ele pode falar aos ouvidos deles e aterrorizá-los com advertências, para prevenir o homem das suas más ações e livrá-lo do orgulho, para preservar da cova a sua alma, e a sua vida da espada. Ou o homem pode ser castigado no leito de dor, com os seus ossos em constante agonia.”
Comentando sobre isso, veja o que encontrei no periódico “Jó, sofrimento e restauração”, 3º trimestre de 1980, pág. 75: “Eliú era um jovem insatisfeito tanto com os discursos de Jó como os de seus três amigos. Talvez a maior contribuição de Eliú ao debate é a nova ênfase à ideia de que o sofrimento pode ser disciplina, em vez de punição... O conceito de Eliú sobre o sofrimento considerando-o como disciplina não é novo na história de Jó. É a ênfase que ele dá ao conceito que é nova... [Jó] ...deixou que Eliú realçasse a ideia de que o sofrimento pode ser uma disciplina, antes que uma punição”.
Essa é a grande lição. O sofrimento que nos assola não é de todo mal. O lado bom é que ele nos disciplina.
Valdeci Júnior
Fátima Silva