-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew Stuttgart Bible without vowels (OT) / Greek Textus Receptus (NT) -
-
1
|2 Samuel 18:1|
ויפקד דוד את העם אשׂר אתו וישׁם עליהם שׁרי אלפים ושׁרי מאות
-
2
|2 Samuel 18:2|
וישׂלח דוד את העם השׂלשׂית ביד יואב והשׂלשׂית ביד אבישׂי בן צרויה אחי יואב והשׂלשׂת ביד אתי הגתי ויאמר המלך אל העם יצא אצא גם אני עמכם
-
3
|2 Samuel 18:3|
ויאמר העם לא תצא כי אם נס ננוס לא ישׁימו אלינו לב ואם ימתו חצינו לא ישׁימו אלינו לב כי עתה כמנו עשׁרה אלפים ועתה טוב כי תהיה לנו מעיר לעזיר
-
4
|2 Samuel 18:4|
ויאמר אליהם המלך אשׂר ייטב בעיניכם אעשׁה ויעמד המלך אל יד השׂער וכל העם יצאו למאות ולאלפים
-
5
|2 Samuel 18:5|
ויצו המלך את יואב ואת אבישׂי ואת אתי לאמר לאט לי לנער לאבשׂלום וכל העם שׂמעו בצות המלך את כל השׁרים על דבר אבשׂלום
-
6
|2 Samuel 18:6|
ויצא העם השׁדה לקראת ישׁראל ותהי המלחמה ביער אפרים
-
7
|2 Samuel 18:7|
וינגפו שׂם עם ישׁראל לפני עבדי דוד ותהי שׂם המגפה גדולה ביום ההוא עשׁרים אלף
-
8
|2 Samuel 18:8|
ותהי שׂם המלחמה נפצית על פני כל הארץ וירב היער לאכל בעם מאשׂר אכלה החרב ביום ההוא
-
9
|2 Samuel 18:9|
ויקרא אבשׂלום לפני עבדי דוד ואבשׂלום רכב על הפרד ויבא הפרד תחת שׁובך האלה הגדולה ויחזק ראשׂו באלה ויתן בין השׂמים ובין הארץ והפרד אשׂר תחתיו עבר
-
10
|2 Samuel 18:10|
וירא אישׂ אחד ויגד ליואב ויאמר הנה ראיתי את אבשׂלם תלוי באלה
-
-
Sugestões

Clique para ler Gênesis 12-15
04 de janeiro LAB 370
DESDE QUANDO?
Gênesis 12-15
De Martinho Lutero, herdamos a doutrina da justificação pela fé. Ele aprendeu isso nos escritos de Paulo. Mas o apóstolo buscou tal ensinamento junto à cruz. Então, onde tudo começou?
Abraão viveu no tempo do Velho Testamento. Será que ele foi salvo pela Lei? Pelo contrário! Não foi justificado por suas obras, mas porque creu. “Pois que diz a Escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi imputado para justiça. Mas, ao que não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça” (Romanos 4:3 e 5; Gálatas 3:6; Tiago 2:23; cf. Gênesis 15:6).
Um soldado do exército imperial estava condenado a morrer. A mãe daquele oficial, em lágrimas, aos pés do imperador, rogou-lhe para que seu filho fosse perdoado. Napoleão Bonaparte, de pronto, negou, porque se tratava de um reincidente e era por isso que a justiça exigia a execução do réu.
Desesperada, a mãe tentou argumentar dizendo-lhe:
- Mas não estou pedindo justiça para o meu filho, ó grande. O que peço é misericórdia, senhor, misericórdia!
O monarca replicou:
- Ele não merece misericórdia.
Ela, porém insistiu suplicando:
- Sim senhor, disso eu sei. Se ele a merecesse, não seria misericórdia, seria justiça.
Essa verdade tocou o coração do imperador, e ele respondeu:
- Concederei a seu filho minha misericórdia.
“Se tu tivesses feito uma lista dos nossos pecados, quem escaparia da condenação? Mas tu nos perdoas, e por isso nós te tememos... ponha a sua esperança no Deus Eterno porque o seu amor é fiel, e ele sempre está disposto a salvar” (Salmo 130:3-7 - BLH). Apenas confesse seus pecados a Deus, pois “se confessarmos os nossos pecados, ele é fiel e justo para nos perdoar os pecados e nos purificar de toda injustiça” (1João 1:9).
A obra de Jesus, consumada na cruz, satisfez plenamente a justiça de Deus. Se você aceitá-la, alcançará misericórdia e perdão.
“Porque Cristo, quando nós ainda éramos fracos, morreu a seu tempo pelos ímpios. Dificilmente, alguém morreria por um justo; pois poderá ser que pelo bom alguém se anime a morrer. Mas Deus prova o seu próprio amor para conosco pelo fato de ter Cristo morrido por nós, sendo nós ainda pecadores” (Romanos 5:6-8).
Resumindo, justificação pela fé é, em Seu infinito amor e misericórdia, Deus fazendo a Jesus “pecado por nós; para que, nEle, fôssemos feitos justiça de Deus” (2Coríntios 5:21). Através da fé em Cristo, os corações são preenchidos pelo Espírito Santo. Por meio dessa mesma fé, dom da graça de Deus (Romanos 12:3; Efésios 2:8), os pecadores arrependidos são considerados justos (Romanos 3:28). A salvação sempre aconteceu assim.
Valdeci Júnior
Fátima Silva