-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew Stuttgart Bible without vowels (OT) / Greek Textus Receptus (NT) -
-
1
|2 Samuel 10:1|
ויהי אחרי כן וימת מלך בני עמון וימלך חנון בנו תחתיו
-
2
|2 Samuel 10:2|
ויאמר דוד אעשׁה חסד עם חנון בן נחשׂ כאשׂר עשׁה אביו עמדי חסד וישׂלח דוד לנחמו ביד עבדיו אל אביו ויבאו עבדי דוד ארץ בני עמון
-
3
|2 Samuel 10:3|
ויאמרו שׁרי בני עמון אל חנון אדניהם המכבד דוד את אביך בעיניך כי שׂלח לך מנחמים הלוא בעבור חקור את העיר ולרגלה ולהפכה שׂלח דוד את עבדיו אליך
-
4
|2 Samuel 10:4|
ויקח חנון את עבדי דוד ויגלח את חצי זקנם ויכרת את מדויהם בחצי עד שׂתותיהם וישׂלחם
-
5
|2 Samuel 10:5|
ויגדו לדוד וישׂלח לקראתם כי היו האנשׂים נכלמים מאד ויאמר המלך שׂבו בירחו עד יצמח זקנכם ושׂבתם
-
6
|2 Samuel 10:6|
ויראו בני עמון כי נבאשׂו בדוד וישׂלחו בני עמון וישׁכרו את ארם בית רחוב ואת ארם צובא עשׁרים אלף רגלי ואת מלך מעכה אלף אישׂ ואישׂ טוב שׂנים עשׁר אלף אישׂ
-
7
|2 Samuel 10:7|
וישׂמע דוד וישׂלח את יואב ואת כל הצבא הגברים
-
8
|2 Samuel 10:8|
ויצאו בני עמון ויערכו מלחמה פתח השׂער וארם צובא ורחוב ואישׂ טוב ומעכה לבדם בשׁדה
-
9
|2 Samuel 10:9|
וירא יואב כי היתה אליו פני המלחמה מפנים ומאחור ויבחר מכל בחורי בישׁראל ויערך לקראת ארם
-
10
|2 Samuel 10:10|
ואת יתר העם נתן ביד אבשׂי אחיו ויערך לקראת בני עמון
-
-
Sugestões

Clique para ler Levítico 20-22
08 de fevereiro LAB 405
PENA DE MORTE
Levítico 20-22
Na leitura de hoje, encontramos uma aparente contradição bíblica, que pode ser expressa pela pergunta: “Se Deus disse ‘não matarás’, como ordenava a prática da pena capital?”
As diferentes sociedades têm diferentes formas de reprimir e banir o mal existente no seu seio. Apesar de o mandamento ser contra o assassinato, Deus permitira à comunidade israelita, especialmente às autoridades máximas, proferir uma sentença de morte para os que cometiam alguns tipos de crimes ou pecados. Paulo falou sobre a autoridade que Deus dava aos dirigentes públicos para administrarem tais execuções de juízo (Romanos 13:3-4). O mandamento “não matarás” era aplicado a todos os homens individualmente, enquanto as ordenanças de execução eram dadas coletivamente. A regularização da pena de morte não autoriza a arbitrariedade homicida de um indivíduo. Mesmo atualmente, nas sociedades modernas onde é regularizada a pena de morte, acontece assim. Não é uma pessoa que decide a morte da outra, para alimentar os seus sentimentos maus. É o sistema que determina a morte do criminoso, com dor no coração por precisar fazer o que se deve ser feito. Não é vingança, e sim, o trabalho de um sistema judicial. Em tal sistema, as pessoas da parte inocente e ofendida não têm o poder de decidir nada em relação ao condenado. Quem decide é a lei. E essa moldura de execução protege a própria pessoa de praticar os problemas que estão por trás do sexto mandamento.
Você e eu, como pessoas físicas, não temos como decidir sobre os modelos judiciários a serem adotados ou não na sociedade em que estamos inseridos. Mas como indivíduos, podemos entender que o sexto mandamento preocupa-se com a possibilidade de haver ódio em nosso coração, se nós desejarmos que a vida do próximo seja arruinada. Isso fica mais esclarecido no Novo Testamento, quando Jesus, sem dar um posicionamento específico sobre a pena capital, por não estar decidindo nada em nível de sociedade, dirigiu-se a indivíduos e disse que “todo aquele que sem motivo se irar contra seu irmão estará sujeito a julgamento.” Pois não devemos alimentar o ódio nem a vingança no nosso coração. “Ouvistes que foi dito: Olho por olho, dente por dente. Eu, porém, vos digo: não resistais ao perverso; mas, a qualquer que te ferir na face direita, volta-lhe também a outra” (Mateus 5:22, 38-39 - RA).
Um homicídio começa no coração daquele que odeia as pessoas. Deus valoriza a vida e desagrada-se de qualquer indício de raiva, vingança ou rejeição (1 João 3:15).
Portanto, independentemente dos moldes que os nossos tribunais de justiça adotem para banir o mal, como pessoas, podemos decidir pela paz e pelo bem.
Valdeci Júnior
Fátima Silva