-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew Stuttgart Bible without vowels (OT) / Greek Textus Receptus (NT) -
-
1
|2 Samuel 10:1|
ויהי אחרי כן וימת מלך בני עמון וימלך חנון בנו תחתיו
-
2
|2 Samuel 10:2|
ויאמר דוד אעשׁה חסד עם חנון בן נחשׂ כאשׂר עשׁה אביו עמדי חסד וישׂלח דוד לנחמו ביד עבדיו אל אביו ויבאו עבדי דוד ארץ בני עמון
-
3
|2 Samuel 10:3|
ויאמרו שׁרי בני עמון אל חנון אדניהם המכבד דוד את אביך בעיניך כי שׂלח לך מנחמים הלוא בעבור חקור את העיר ולרגלה ולהפכה שׂלח דוד את עבדיו אליך
-
4
|2 Samuel 10:4|
ויקח חנון את עבדי דוד ויגלח את חצי זקנם ויכרת את מדויהם בחצי עד שׂתותיהם וישׂלחם
-
5
|2 Samuel 10:5|
ויגדו לדוד וישׂלח לקראתם כי היו האנשׂים נכלמים מאד ויאמר המלך שׂבו בירחו עד יצמח זקנכם ושׂבתם
-
6
|2 Samuel 10:6|
ויראו בני עמון כי נבאשׂו בדוד וישׂלחו בני עמון וישׁכרו את ארם בית רחוב ואת ארם צובא עשׁרים אלף רגלי ואת מלך מעכה אלף אישׂ ואישׂ טוב שׂנים עשׁר אלף אישׂ
-
7
|2 Samuel 10:7|
וישׂמע דוד וישׂלח את יואב ואת כל הצבא הגברים
-
8
|2 Samuel 10:8|
ויצאו בני עמון ויערכו מלחמה פתח השׂער וארם צובא ורחוב ואישׂ טוב ומעכה לבדם בשׁדה
-
9
|2 Samuel 10:9|
וירא יואב כי היתה אליו פני המלחמה מפנים ומאחור ויבחר מכל בחורי בישׁראל ויערך לקראת ארם
-
10
|2 Samuel 10:10|
ואת יתר העם נתן ביד אבשׂי אחיו ויערך לקראת בני עמון
-
-
Sugestões

Clique para ler 2 Crônicas 21-23
16 de maio LAB 502
BONS PROFETAS
2Crônicas 21-23
Hoje, quero comentar um pouco mais sobre Josafá. Destaco o comentário do livro Nisto Cremos, págs. 291-307:
Josafá, o brei de Judá, achava-se em aflição. Tropas inimigas aproximavam-se, e o panorama parecia não oferecer esperança. O rei “se pôs a buscar ao Senhor, e apregoou jejum em todo o Judá” (2Crônicas 20:3). As pessoas afluíam ao templo em grande número a fim de suplicar a Deus misericórdia e livramento. Enquanto Josafá dirigia os serviços de oração, suplicou a Deus que modificasse as circunstâncias. Ele orou: “Porventura, não és Tu Deus nos Céus? Não és Tu que dominas sobre todos os reinos dos povos? Na Tua mão, está a força e o poder, e não há quem Te possa resistir” (verso 6). Deus não protegeu de modo especial o Seu povo no passado? Não havia Ele concedido o território a Seu povo escolhido? Portanto, Josafá implorou: “Ah! Nosso Deus, acaso não executarás Tu o Teu julgamento contra eles? Porque em nós não há força ... não sabemos o que fazer; porém os nossos olhos estão postos em Ti” (verso 12).
Enquanto todo o Judá se encontrava em pé diante do Senhor, ergueu-se Jaaziel. Sua mensagem trouxe encorajamento e orientação para o povo amedrontado. Ele disse: “Não temais, nem vos assusteis... pois a peleja não é vossa, mas de Deus. ... Neste encontro não tereis de pelejar; tomai posição, ficai parados e vede o salvamento que o Senhor vos dará, ... porque o Senhor é convosco” (versos 15-17). Pela manhã, o rei insistiu diante de suas tropas: “Crede no Senhor, vosso Deus, e estareis seguros; crede nos Seus profetas e prosperareis” (verso 20).
O rei creu tão plenamente naquele profeta praticamente desconhecido – Jaaziel – que substituiu a sua linha de frente, colocando em seu lugar um coral que deveria louvar o Senhor e a beleza de Sua santidade! Enquanto as antífonas de fé enchiam os ares, o Senhor achava-Se em operação, trazendo a confusão entre os inimigos que se haviam aliado contra Josafá. O morticínio foi tão grande que não restou “nenhum sobrevivente” (verso 24).
Jaaziel foi o porta-voz de Deus para aquele momento especial. Os profetas desempenharam papel vital, tanto nos tempos do Antigo quanto do Novo Testamentos. Contudo, teria a profecia cessado com o encerramento do cânon bíblico?
O livro de Apocalipse profetiza que o “testemunho de Jesus” haveria de manifestar-se através do “espírito de profecia” nos últimos dias da história terrestre. Isso representa um desafio a todos, no sentido de não assumir uma atitude de indiferença ou descrença, mas “provar todas as coisas” e “reter o que é bom”. Comece a fazer isso na leitura de hoje.
Valdeci Júnior
Fátima Silva