-
-
Maori -
-
1
|Eclesiastes 9:1|
¶ Na ko tenei katoa he mea whakaaro na toku ngakau, ara kia ata tirotirohia tenei katoa; ko te hunga tika, ko te hunga whakaaro nui, me a ratou mahi, kei roto i te ringa o te Atua: e kore te tangata e mohio he aroha ranei, he kino ranei; kei to rat ou aroaro nga mea katoa.
-
2
|Eclesiastes 9:2|
He rite tonu te panga mai o nga mea katoa ki nga tangata katoa; kotahi tonu te mea e pa ana ki te tangata tika, ki te tangata kino; ki te pai, ki te ma, ki te poke; ki te tangata i te patunga tapu, ki te tangata kahore nei ana patunga tapu: ko te tangata pai rite tonu ki te tangata hara, ko te tangata e oati ana, ki te tangata e wehi ana i te oati.
-
3
|Eclesiastes 9:3|
He he tenei i roto i nga mea katoa e meatia ana i raro i te ra, kotahi tonu te mea e pa ana ki te katoa; ko te ngakau ano hoki o nga tama a te tangata ki tonu i te kino; kei roto hoki te haurangi i o ratou ngakau i a ratou e ora ana; a muri iho k a riro ratou ki nga tupapaku.
-
4
|Eclesiastes 9:4|
¶ Ko te tangata hoki e tuhono ana ki te hunga ora katoa ka whai tumanakohanga: pai atu hoki te kuri ora i te raiona mate.
-
5
|Eclesiastes 9:5|
E mohio ana hoki te hunga ora tera ratou e mate: ko nga tupapaku ia, kahore o ratou mohio ki tetahi mea, kahore ake hoki he utu i a ratou; ka warewaretia hoki te mahara ki a ratou.
-
6
|Eclesiastes 9:6|
Ko to ratou aroha hoki, ko to ratou riri, ko to ratou hae, kua kore noa ake; kahore hoki he wahi i a ratou a ake ake, o nga mea katoa e meatia ana i raro i te ra.
-
7
|Eclesiastes 9:7|
Haere, kainga tau kai i runga i te hari, inumia hoki tau waina i runga i te ngakau hari; no te mea kua manako noa ke te Atua ki au mahi.
-
8
|Eclesiastes 9:8|
I nga wa katoa kia ma ou kakahu: kaua hoki e whakakahoretia te hinu mo tou mahunga.
-
9
|Eclesiastes 9:9|
Kia ora tou ngakau i tou hoa wahine e aroha na koe i nga ra katoa o tou oranga horihori, i homai nei ki a koe i raro i te ra, i nga ra katoa o tou horihori: ko te wahi hoki tena mou i tenei ao, i tou mauiui ano hoki e mauiui na koe i raro i te ra.
-
10
|Eclesiastes 9:10|
Ko nga mea katoa e kitea e tou ringa kia mahia, kia puta tou uaua ki te mahi; kahore hoki he mahi, kahore he tikanga, kahore he matauranga, kahore he whakaaro nui i te reinga, i te wahi ka haere atu na koe ki reira.
-
-
Sugestões

Clique para ler Lamentações 1-5
27 de agosto LAB 605
RÉ_LAMENTAÇÕES
Lamentações
Se você acha que já conseguiu escapar-se do Jeremias, está enganado. Só porque ontem você terminou a leitura do livro de Jeremias? Hoje, devemos começar a ler o livro de Lamentações que, também, foi escrito por ele. Portanto, continuamos nos braços do profeta Jeremias. E, pelas barbas do profeta, por favor, não deixe de fazer sua leitura. De qualquer forma, a oportunidade de assentar-se aos pés do grande Jeremias para dele aprender termina, realmente, hoje. Porque a leitura proposta para hoje é o livro inteiro, de Lamentações. Mas não se assuste, porque o livro é pequeno. Tem apenas cinco capítulos pequenos. Então, não precisa lamentar. É só ler.
E, falando em lamentação, você tem tido uma vida de lamentações? Porque, no plano de leitura bíblica, as lamentações de Jeremias ficam limitadas a apenas um dia, mas uma vida inteira de lamentações, é bravo. Quando assumimos o perfil de influenciador macambúzio, sorumbático, com a síndrome de sentir-se jururu o tempo todo, essa influencia fede na vida das pessoas ao nosso redor. Acontece um fluir negativo que vai até aqueles a quem influenciamos, e depois retorna para nós mesmos. E vamos todos ficando cada vez mais em pior situação. Coisa triste de ser ouvida é lamentação.
Como tem sido sua vida? Tem lamentado muito? Aí você pode ré_lamentar: “Ah, mas não tem como, se há tantas razões para lamentar, como não vou lamentar?”. E diante disso, aqui vão dois conselhos.
1) Lamente. Deus nos ama tanto, que dispõe-se a ouvir até as nossas lamentações. Quando ninguém mais está a agüentar, Ele está disposto. Então, pegue o livro de Jeremias, e leia-o em voz alta, como se fosse a sua oração. Ao falar assim com Deus, aplique o texto à sua vida. Desabafe-se. Deite-se no divã do Senhor, e Ele vai lavar sua alma. Ou seja, se tiver que lamentar-se de qualquer coisa, lamente-se para Deus. Ele é o verdadeiro amigo, que pode realmente ouvir-lhe. Lamente só para Ele.
2) Não lamente. Se você colocar a dica acima em prática, conseguirá então perceber que a vida não é tão dramática assim. Você vai cair na real: “Uau! acho que eu até exagerei, agora!”. E vai começar a perceber que na sua vida tem muito mais coisas boas do que ruins. O problema é que tendemos a ficar focados apenas nas coisas ruins. Você está respirando? Onde você pode fabricar ou comprar um sistema respiratório? Você está conseguindo ler este texto? Que benção! Há tantas outras bênçãos a ser contadas!
Não seja conhecido como um lamentador. Lamentar é ré_lamentar. É um atraso de vida. Não precisa lamentar, basta ler o livro de Lamentações.
Valdeci Júnior
Fátima Silva