-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Maori -
-
20
|Ezequiel 46:20|
Na ka mea ia ki ahau, Ko te wahi tenei e kohuatia ai e nga tohunga te whakahere mo te he, me te whakahere hara, ka tunua ano e ratou ki konei te whakaheretotokore; kei whakaputaina mai ki to waho marae whakatapu ai i te iwi.
-
21
|Ezequiel 46:21|
Katahi ahau ka kawea e ia ki to waho marae; a ka meinga e ia kia tika na nga kokonga e wha o te marae; na ko tetahi marae i tetahi kokonga, i tetahi kokonga o te marae.
-
22
|Ezequiel 46:22|
He marae kei nga kokonga e wha o te marae, he mea karapoti mai, e wha tekau nga whatianga te roa, e toru tekau te whanui: ko enei e wha i nga kokonga, rite tonu te nui.
-
23
|Ezequiel 46:23|
Na he rarangi whare kei aua marae a taka noa, i aua marae e wha a taka noa; i mahia ano etahi wahi mo nga kohua i raro i nga rarangi, a taka noa.
-
24
|Ezequiel 46:24|
Na ka mea ia ki ahau, Ko nga wahi enei o nga kohua, e kohuatia ai e nga minita o te whare te patunga tapu a te iwi.
-
1
|Ezequiel 47:1|
¶ A ka whakahokia ahau e ia ki te tatau o te whare; na, he wai e pupu mai ana i raro i te paepae o te whare whaka te rawhiti, e anga ana hoki te aronga o te whare ki te rawhiti; a i heke mai nga wai i raro i te taha ki matau o te whare, i te taha k i te tonga o te aata.
-
2
|Ezequiel 47:2|
Katahi ahau ka arahina e ia i te ara o te kuwaha ki te raki, a arahina awhiotia ana na te ara o waho ki to waho kuwaha, na te ara o te kuwaha e anga ana ki te rawhiti: a ko nga wai e rere ana i te taha ki matau.
-
3
|Ezequiel 47:3|
No te haerenga atu o te tangata, i tona ringa nei te aho, whaka te rawhiti, kotahi mano nga whatianga i whanganga e ia, a ka meinga ahau e ia kia tika na roto i nga wai; i nga ponapona te wai.
-
4
|Ezequiel 47:4|
I whanganga ano he mano e ia, a meinga ana ahau e ia kia tika na roto i nga wai; i nga turi te wai. I whanganga ano e ia he mano, a meinga ana ahau e ia kia tika i waenga; i nga hope te wai.
-
5
|Ezequiel 47:5|
Muri iho i whanganga e ia he mano; na he awa kihai i taea te whiti; kua neke ake hoki nga wai e kauhoea, he awa e kore e whitingia.
-
-
Sugestões

Clique para ler Marcos 4-6
14 de outubro LAB 653
QUEM ERA MARCOS?
Marcos 01-03
Sobrinho de Barnabé, Marcos era filho de Maria, uma dama de Jerusalém cujos recursos econômicos eram folgados e cuja casa era o lugar de reunião e encontro da igreja primitiva (Atos 12:12). Desde o começo, Marcos foi criado no próprio centro da comunidade cristã.
Quando Paulo e Barnabé saíram em sua primeira viagem missionária, levaram a Marcos consigo para que lhes servisse de ajudante e secretário (Atos 12:25). Esta viagem foi muito desafortunada para Marcos. Quando chegaram a Perge, Paulo propôs abandonar a costa e dirigir-se para o interior, até chegar à meseta central da Ásia Menor; mas Marcos abandonou a expedição neste ponto e voltou para sua casa (Atos 13:13).
Por que ele retornou? Algumas hipóteses:
a) Por medo de enfrentar o que todo mundo sabia era um dos caminhos mais perigosos que havia naquela época, infectado de bandoleiros e assaltantes.
b) Porque cada vez se fazia mais evidente que o chefe da expedição era Paulo, e Marcos pôde haver-se sentido incômodo ao ver que seu tio passava a segundo plano.
c) Ou talvez, porque não estava de acordo com o tipo de trabalho missionário que Paulo fazia.
Paulo e Barnabé concluíram sua primeira viagem missionária e começaram a fazer planos para uma segunda viagem. Desta vez, Barnabé desejava levar Marcos. Mas Paulo negou-se a contar com um homem que os tinha abandonado na Panfília (Atos 15:37-40). Isso foi tão sério, a ponto de Paulo e Barnabé se separarem. Pelo que sabemos, nunca voltaram a trabalhar juntos.
Durante alguns anos, Marcos desaparece da história. Segundo a tradição, teria viajado ao Egito fundando ali a igreja de Alexandria. Realidade ou não, o que sabemos é que quando Marcos volta a aparecer, o faz da maneira mais surpreendente. Da prisão romana, quando Paulo escreveu aos Colossenses, Marcos estava no cárcere com ele (Colossenses 4:10). Em outra nas Cartas da prisão, Filemom, Paulo menciona a Marcos na lista de seus colaboradores.
Quando Paulo estava esperando a morte, perto do fim, escreveu a Timóteo, seu homem de maior confiança, pedindo-lhe levasse Marcos até ele, porque, para Paulo, Marcos lhe era útil ao ministério (2 Timóteo 4:11). Esta última opinião de Paulo sobre Marcos é muito diferente daquela quando o acusou de tê-los defraudado. Não sabemos o que pode ter acontecido nesse ínterim, mas evidentemente Marcos conseguiu conquistar um título do tipo “o homem que soube redimir-se”.
O único colaborador que Paulo quis, quando se aproximava o fim de seu ministério, foi Marcos. Sempre há uma segunda chance! Hoje, a sua chance é a de começar a ler Marcos. Aproveite!
Assim como Paulo contava com Marcos, Jesus conta com você.
Valdeci Júnior
Fátima Silva