-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew Stuttgart Bible without vowels (OT) / Greek Textus Receptus (NT) -
-
1
|1 Samuel 22:1|
וילך דוד משׂם וימלט אל מערת עדלם וישׂמעו אחיו וכל בית אביו וירדו אליו שׂמה
-
2
|1 Samuel 22:2|
ויתקבצו אליו כל אישׂ מצוק וכל אישׂ אשׂר לו נשׂא וכל אישׂ מר נפשׂ ויהי עליהם לשׁר ויהיו עמו כארבע מאות אישׂ
-
3
|1 Samuel 22:3|
וילך דוד משׂם מצפה מואב ויאמר אל מלך מואב יצא נא אבי ואמי אתכם עד אשׂר אדע מה יעשׁה לי אלהים
-
4
|1 Samuel 22:4|
וינחם את פני מלך מואב וישׂבו עמו כל ימי היות דוד במצודה
-
5
|1 Samuel 22:5|
ויאמר גד הנביא אל דוד לא תשׂב במצודה לך ובאת לך ארץ יהודה וילך דוד ויבא יער חרת
-
6
|1 Samuel 22:6|
וישׂמע שׂאול כי נודע דוד ואנשׂים אשׂר אתו ושׂאול יושׂב בגבעה תחת האשׂל ברמה וחניתו בידו וכל עבדיו נצבים עליו
-
7
|1 Samuel 22:7|
ויאמר שׂאול לעבדיו הנצבים עליו שׂמעו נא בני ימיני גם לכלכם יתן בן ישׂי שׁדות וכרמים לכלכם ישׁים שׁרי אלפים ושׁרי מאות
-
8
|1 Samuel 22:8|
כי קשׂרתם כלכם עלי ואין גלה את אזני בכרת בני עם בן ישׂי ואין חלה מכם עלי וגלה את אזני כי הקים בני את עבדי עלי לארב כיום הזה
-
9
|1 Samuel 22:9|
ויען דאג האדמי והוא נצב על עבדי שׂאול ויאמר ראיתי את בן ישׂי בא נבה אל אחימלך בן אחטוב
-
10
|1 Samuel 22:10|
וישׂאל לו ביהוה וצידה נתן לו ואת חרב גלית הפלשׂתי נתן לו
-
-
Sugestões

Clique para ler Jó 35-37
13 de junho LAB 530
O SOFRIMENTO PODE SER UMA DISCIPLINA
JÓ 35-37
Você está lendo direitinho o livro de Jó? Tem sido perseverante em ler os discursos dos quatro amigos e, principalmente ontem e hoje, o discurso do “amigo” Eliú? Porque se não formos perseverantes para, pelo menos, ler a história, é uma vergonha, não é mesmo? Pense na perseverança que Jó teve, ao suportar o sofrimento dele. Ele foi o homem que mais sofreu no mundo, mas que também se tornou símbolo da paciência, pela perseverança que teve em suportar tudo.
Os amigos dele, apesar de ficarem falando muita besteira, também foram perseverantes, coitados! Eles não merecem só a nossa critica, mas merecem também a nossa atenção, porque, apesar dos pesares, eles estavam tentando acertar. Pelo menos, eles estavam ao redor do sorumbático sofredor. Isso já foi uma virtude: aguentar ficar ao lado de Jó.
E nós estamos lendo, especificamente, sobre a última fala de Eliú, que foi o último dos quatro a falar, antes de Deus chegar e se pronunciar naquela discussão. E como as leituras de ontem e de hoje são um discurso só, quero retomar um trecho, que está em Jó 33:14-19, para contextualizar o que quero dizer aqui sobre a leitura de hoje. Assim, faríamos um fechamento sobre essa discussão do sofrimento de Jó.
“Pois a verdade é que Deus fala, ora de um modo, ora de outro, mesmo que o homem não o perceba. Em sonho ou em visão durante a noite, quando o sono profundo cai sobre os homens e eles dormem em suas camas, ele pode falar aos ouvidos deles e aterrorizá-los com advertências, para prevenir o homem das suas más ações e livrá-lo do orgulho, para preservar da cova a sua alma, e a sua vida da espada. Ou o homem pode ser castigado no leito de dor, com os seus ossos em constante agonia.”
Comentando sobre isso, veja o que encontrei no periódico “Jó, sofrimento e restauração”, 3º trimestre de 1980, pág. 75: “Eliú era um jovem insatisfeito tanto com os discursos de Jó como os de seus três amigos. Talvez a maior contribuição de Eliú ao debate é a nova ênfase à ideia de que o sofrimento pode ser disciplina, em vez de punição... O conceito de Eliú sobre o sofrimento considerando-o como disciplina não é novo na história de Jó. É a ênfase que ele dá ao conceito que é nova... [Jó] ...deixou que Eliú realçasse a ideia de que o sofrimento pode ser uma disciplina, antes que uma punição”.
Essa é a grande lição. O sofrimento que nos assola não é de todo mal. O lado bom é que ele nos disciplina.
Valdeci Júnior
Fátima Silva