-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Maori -
-
1
|Levítico 13:1|
¶ A i korero a Ihowa ki a Mohi raua ko Arona, i mea,
-
2
|Levítico 13:2|
Ki te mea he puku to te kiri o te kikokiko o tetahi tangata, he paku ranei, he wahi tu a kanapa ranei, a ka rite, i te kiri o tona kikokiko, ki te panga mai o te repera; na me kawe ia ki a Arona tohunga, ki tetahi ranei o ana tama, o nga tohunga:
-
3
|Levítico 13:3|
Na ka tirohia e te tohunga te mea i pa ki te kiri o te kikokiko: a ki te mea kua puta ke, kua ma te huruhuru o te wahi i pangia, a ki te titiro atu, kua hohonu iho te mea i pa mai i te kiri o tona kikokiko, he panga mai tena no te repera: a ka ti tiro te tohunga ki a ia, a ka mea he poke ia.
-
4
|Levítico 13:4|
A ki te mea e ma ana te wahi tu a kanapa o te kiri o tona kikokiko, a ki te titiro atu kihai i hohonu iho i te kiri, a kihai i puta ke, kihai i ma te huruhuru o reira; na ka tutakina atu e te tohunga te tangata i pangia, kia whitu nga ra:
-
5
|Levítico 13:5|
A ka tirohia ia e te tohunga i te whitu o nga ra: na kua tuturu te mea i pa mai ra, ki tana titiro iho, a kihai i horapa atu te mate ki te kiri; katahi ka tutakina atu ano ia e te tohunga, kia whitu atu ano ra:
-
6
|Levítico 13:6|
A ka tirohia ano ia e te tohunga i te whitu o nga ra: a ki te mea kua ahua mangu te mea i pa mai ra, a kihai i horapa atu te mate ki te kiri, na ka mea te tohunga, kahore ona poke: he paku kau: a ka horoia e ia ona kakahu, a ka kore ona poke.
-
7
|Levítico 13:7|
Mehemea ia kua nui te horapatanga atu o te paku ki te kiri, i muri i te tirohanga a te tohunga i a ia kia purea ai ia, me titiro ano te tohunga ki a ia:
-
8
|Levítico 13:8|
A ki te mea ka kite iho te tohunga, na kua horapa atu te paku ki te kiri, katahi ka mea te tohunga, he poke ia: he repera tena.
-
9
|Levítico 13:9|
Ki te pangia te tangata e te repera, na me kawe ia ki te tohunga:
-
10
|Levítico 13:10|
A ka tirohia e te tohunga: a ki te mea kua ma te puku o te kiri; a kua puta ke te huruhuru, kua ma, he wahi ora ano no te kikokiko ora kei te puku;
-
-
Sugestões

Clique para ler Gênesis 8-11
03 de janeiro LAB 369
RAÇAS HUMANAS
Gênesis 08-11
A leitura de hoje está ótima. Portanto, comentarei somente a parte menos atrativa, que é sobre a origem dos povos. Não temos todas as informações necessárias sobre as origens das raças, mas sabemos que “de um só [Adão] fez ele [Deus] todos os povos, para que povoassem toda a terra, tendo determinado os tempos anteriormente estabelecidos e os lugares exatos em que deveriam habitar” (Atos 17:26). No entanto, veio uma catástrofe conhecida pela geologia, a qual a Bíblia chama de Dilúvio, onde apenas oito pessoas sobreviveram (2Pedro 2:5). Assim, apenas os três filhos de Noé passaram a ser os ancestrais de toda raça humana que viria dali para frente.
As características de um indivíduo são determinadas por fatores hereditários, ambientais, alimentares. Em Cantares de Salomão 1:5 e 6, há um exemplo da influência dos fatores ambientais. Na carga genética de cada pessoa, Deus colocou inúmeras possibilidades de variação: na estatura, na cor dos olhos, na cor da pele, na aparência física, etc. As novas raças de cães que surgem por cruzamentos induzidos é uma prova da possibilidade dentro dessa micro-evolução, que acontece sempre dentro da mesma espécie. Logo, na medida em que passaram a existir cruzamentos humanos e separação por áreas geográficas, com suas variações climáticas e alimentares, as diversas raças foram sendo apuradas e identificadas até chegarmos ao estado atual. Os cientistas criacionistas concordam que, dependendo das condições alimentares e climáticas que certas civilizações experimentaram, houve uma adaptação de cor e forma física para haver melhores chances de sobrevivência.
“As raças podem se diferenciar quando pequenos grupos são isolados. Além da distância, a linguagem é provavelmente o maior fator de isolamento. Quando as linguagens foram confundidas em Babel, provavelmente pequenos grupos se dispersaram para vários lugares, produzindo grupos isolados que se diferenciaram em raças distintas. Alguns aspectos raciais podem ser o resultado do fato de que certas características fisiológicas são vantajosas em determinados ambientes. A cor da pele é um exemplo. A luz solar é necessária para produzir vitamina D. Luz solar em excesso aumenta o risco de câncer de pele. A melanina protege os que vivem em climas tropicais do câncer da pele causado por excesso de luz solar. Isso explica porque pessoas que vivem nos trópicos têm tipicamente pele mais escura. Pessoas que vivem em latitudes mais altas não necessitam de muita proteção contra o sol e têm pele mais clara. A pele escura pode ser desvantajosa em latitudes altas se a quantidade de luz solar for apenas suficiente para a produção de vitamina D” (Sociedade Criacionista Brasileira, www.scb.org.br - Perguntas Freqüentes, Fósseis Humanos).
Independentemente de qualquer raça, lembre-se: você é filho de Deus!
Valdeci Júnior
Fátima Silva